Μήνυμα παγκόσμιας ημέρας θεάτρου 2020

  Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τιμά κάθε χρόνο αυτή την παγκόσμια γιορτή, καλώντας μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει το μήνυμα. Το μήνυμα μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες, δημοσιοποιείται μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και τα Εθνικά του Κέντρα (περισσότερα από 90 Εθνικά Κέντρα και πολλά Συνεργαζόμενα Μέλη) αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλο τον κόσμο. Φέτος που τα περισσότερα θέατρα ανά τον κόσμο είναι κλειστά, ας διαδώσουμε αυτό το μήνυμα μέσω του διαδικτύου όσο περισσότερο μπορούμε!

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το ΔΙΘ, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτώ. Έκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα, εκπροσωπώντας μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.

Άρθουρ Μίλλερ, Πήτερ Μπρουκ, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Αουγκούστο Μπόαλ, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, μερικοί μόνο από τους συγγραφείς των μηνυμάτων της Παγκόσμιας Ημέρας Θέατρου από το 1962. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε φέτος για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2020 τον Shahid Nadeem, θεατρικό συγγραφέα του Πακιστάν και επικεφαλής του φημισμένου Θεάτρου Ajoka.

Παρακάτω παρουσιάζεται η σύντομη εκδοχή του: 

Το Θέατρο ως Βωμός

Στο τέλος μιας παράστασης ενός έργου για τον Ποιητή Σούφι[1] Bulleh Shah[2] από το Θέατρο Ajoka[3], ένας ηλικιωμένος άντρας συνοδευόμενος από ένα νεαρό αγόρι πλησίασε τον ηθοποιό που έπαιζε τον ρόλο του σπουδαίου Σούφι, «Ο εγγονός μου δεν είναι καλά, θα μπορούσατε σας παρακαλώ να τον ευλογήσετε;» Ο ηθοποιός εκπλάγηκε και είπε, «Δεν είμαι ο Bulleh Shah, είμαι απλώς ένας ηθοποιός που παίζει αυτόν τον ρόλο». Ο ηλικιωμένος είπε, «Γιε μου, δεν είσαι ηθοποιός, είσαι η μετενσάρκωση του Bulleh Shah, η Αβατάρα[4] του». Αίφνης, μας αποκαλύφθηκε μια ολάκερη καινούρια έννοια του θεάτρου όπου ο ηθοποιός γίνεται η μετενσάρκωση του ρόλου που παίζει. Η εξερεύνηση ιστοριών όπως αυτής του Bulleh Shah, και υπάρχουν τόσες πολλές σε όλες τις κουλτούρες, μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα μεταξύ μας, των θεατρικών δημιουργών και ενός ανεξοικείωτου αλλά ενθουσιώδους κοινού. Όταν ερμηνεύουμε στη σκηνή, ορισμένες φορές παρασυρόμαστε από τη δική μας φιλοσοφία για το θέατρο, από το ρόλο μας ως προάγγελοι της κοινωνικής αλλαγής και αφήνουμε πίσω μια μεγάλη μερίδα της μάζας. Κατά την ενασχόλησή μας με τις προκλήσεις του παρόντος, αποστερούμε τους εαυτούς μας από τις δυνατότητες μιας βαθειά συγκινητικής πνευματικής εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει το θέατρο. Στον κόσμο του σήμερα όπου η μισαλλοδοξία, το μίσος και η βία ακολουθούν ανοδική πορεία και ο πλανήτης μας βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κλιματική καταστροφή, πρέπει να αναπληρώσουμε την πνευματική μας δύναμη. Πρέπει να καταπολεμήσουμε την απάθεια, το λήθαργο, την απαισιοδοξία, την απληστία και την αδιαφορία προς τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, προς τον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε. Το θέατρο έχει ρόλο, έναν ευγενή ρόλο, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να ανυψώσει τον εαυτό της από αυτή την κατάβαση προς την άβυσσο. Μπορεί να ανυψώσει τη σκηνή, τον παραστατικό χώρο, σε κάτι ιερό. Στη Νότιο Ασία, οι καλλιτέχνες αγγίζουν με ευλάβεια το πάτωμα της σκηνής προτού πατήσουν πάνω σ’ αυτό, μια αρχαία παράδοση όπου το πνευματικό και το πολιτισμικό συνυφαίνονται. Είναι καιρός να ανακτήσουμε αυτή τη συμβιωτική σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού, παρελθόντος και μέλλοντος. Η θεατρική δημιουργία μπορεί να γίνει μια ιερή πράξη και οι ηθοποιοί μπορούν πράγματι να γίνουν οι αβατάρες των ρόλων που παίζουν. Το Θέατρο έχει τη δυνατότητα να καταστεί ένας βωμός και ο βωμός ένας παραστατικός χώρος.

1. Σουφισμός: Η Ισλαμική μυστικιστική παράδοση, η Ποίηση Σούφι, που αποδίδεται κυρίως με μουσική, εκφράζει την μυστικιστική ένωση μέσω των μεταφορών της εγκόσμιας αγάπης.

2. Bulleh Shah (1680-1757): Σημαντικός Πουντζάμπι Σούφι Ποιητής ο οποίος έγραψε για πολύπλοκα φιλοσοφικά ζητήματα σε απλή γλώσσα, κατέκρινε έντονα τη θρησκευτική ορθοδοξία, κατηγορήθηκε ως αιρετικός και του αποστερήθηκε η ταφή στο δημοτικό κοιμητήριο. Ήταν δημοφιλής σε όλη την έκταση των θρησκευτικών διαιρέσεων.

3. Θέατρο Ajoka: Ιδρύθηκε το 1984. Η λέξη Ajoka σημαίνει «Σύγχρονο» στη γλώσσα Πουντζάμπι. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει έργα με θέματα όπως η ανεξιθρησκία, η ειρήνη, η έμφυλη βία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

4. Αβατάρα: Μετενσάρκωση ή μεταφυσική παρουσία στη Γη ενός Θείου δασκάλου σύμφωνα με την Ινδουιστική παράδοση.

Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα της μεγαλύτερης εκδοχής του μηνύματος για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2020 που είναι διαθέσιμη στο www.world-theatre-day.org.
Ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτότυπου: Γιόλα Κλείτου

 

Ο Shahid Nadeem γεννήθηκε το 1947 στο Κασμίρ. Έγινε πρόσφυγας στην τρυφερή ηλικία του ενός έτους όταν η οικογένειά του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο νεοϊδρυθέν Πακιστάν μετά τον πόλεμο του 1948 μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν για την επίμαχη περιοχή του Κασμίρ. Έζησε στη Λαχώρη στο Πακιστάν όπου απέκτησε Μεταπτυχιακό στη Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Punjab. Έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο ενώ ήταν φοιτητής αλλά αφοσιώθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων ενώ ήταν πολιτικός εξόριστος στο Λονδίνο.
Ο Shahid Nadeem έχει γράψει περισσότερα από πενήντα πρωτότυπα έργα και έχει κάνει αρκετές διασκευές έργων του Μπρεχτ. Έχει συνεργαστεί με την Πακιστανική Τηλεόραση ως παραγωγός και μέλος της ανώτερης διοίκησης. Έχει φυλακιστεί τρεις φορές υπό διάφορες στρατιωτικές κυβερνήσεις εξαιτίας της αντίστασής του προς το στρατιωτικό καθεστώς και υιοθετήθηκε ως κρατούμενος συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία.
Υπήρξε υπότροφος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Γκέτι (Getty Research Institute), της Διεθνούς Pen, Η.Π.Α. (International Pen, USA) και του Εθνικού Κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy). Είναι επίσης μέλος του δικτύου Θέατρο χωρίς Σύνορα (Theatre without Borders). Τα έργα του Shahid Nadeem είναι ευρέως διαδεδομένα στο Πακιστάν και την Ινδία. Έργα του έχουν επίσης ανέβει σε ολόκληρο τον κόσμο (Ηνωμένο Βασίλειο, Σκωτία, Δανία, Η.Π.Α., Νορβηγία). Έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και έχουν δημοσιευτεί από τους εκδοτικούς οίκους Oxford University Press και Nick Hern Publishers και σε αρκετές ανθολογίες. Το 2009 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο του Πακιστάν για την Υπερηφάνεια της Ερμηνείας (President of Pakistan’s Medal for the Pride of Performance).
Τα έργα του Shahid Nadeem αναγνωρίζονται ευρέως για την τολμηρή κοινωνική τους θεματολογία που μερικές φορές περιλαμβάνει και θέματα ταμπού όπως ο θρησκευτικός εξτρεμισμός, η βία κατά των γυναικών, οι διακρίσεις κατά των μειονοτήτων, η ελευθερία της έκφρασης, το κλίμα, η ειρήνη και ο Σουφισμός. Αρκετά από τα έργα του ασχολούνται με το ζήτημα της Διχοτόμησης της Νότιας Ασίας και της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Συνδυάζει επιδέξια τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με παραδοσιακές φόρμες και τη λαϊκή κληρονομιά για να παρουσιάσει ένα ψυχαγωγικό θέατρο που διεγείρει την ευφυΐα. Διδάσκει συγγραφική τέχνη στο Ινστιτούτο Παραστατικών Τεχνών Ajoka και το Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού της Λαχώρη.

 

 

 

Εργαστήρι σχεδιασμού θεατρικών φωτισμών


Με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή σε συνεργασία με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη, ίσως την πιο καταξιωμένη Lighting Designer στη χώρα μας, διοργανώνουν πεντάμηνο εργαστήρι σχεδιασμού φωτισμών για το θέατρο. Το εργαστήρι απευθύνεται σε ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατρολόγους και σε όλους όσοι θέλουν να μυηθούν στη μαγεία του φωτισμού στις παραστατικές τέχνες.

Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη θα μεταδώσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες της στους συμμετέχοντες μέσα από μια σειρά θεωρητικών μαθημάτων αλλά και επισκέψεων σε θέατρα που ανεβαίνουν παραστάσεις που έχει φωτίσει η ίδια. Μέσα από την παρακολούθηση και την παρατήρηση, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν την απαραίτητη τεχνική κατάρτιση, την οποία στη συνέχεια θα εφαρμόσουν δουλεύοντας σε κανονικές συνθήκες παραγωγής και σχεδιάζοντας τους φωτισμούς για τα 3 έργα που ανεβάζει η Καταπactή στα τέλη Ιουνίου.

Στα μαθήματα θα αναλυθούν οι παρακάτω κατηγορίες:

     1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΦΩΣ

  1. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΟΡΑΣΗΣ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΦΩΤΟΣ – ΟΡΑΤΟ ΦΑΣΜΑ

     3.ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ – ΣΚΗΝΗ – ΟΦΘΑΛΜΟΣ

  1. ΑΡΧΕΣ ΧΡΩΜΑΤΟΣ – ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ
  2. EΜΨΥΧΟ ΚΑΙ ΑΨΥΧΟ ΥΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
  3. ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
  4. ΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  5. ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ. VISUAL EFFECTS KAI FILTERS
  6. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ LIGHTING DESIGN. ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ: Α) ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΧΩΡΟ , Β) TO ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΕΙΔΟΣ   
  7. LIGHTING PLOT- ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ
  8. Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ» (ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ), ΣΥΝΔΕΣΗ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ
  9. ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ: ΆΠΠΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ

Info 

Διάρκεια: 1/2/2020 – 27/6/2020

Meet the trainer: Σάββατο 25/1/2020 στις 11:00

Κόστος διδάκτρων: 65 ευρώ / μήνα (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.)

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 / info@katapacti.gr

 

Σύντομο βιογραφικό Κατερίνας Μαραγκουδάκη

Σχεδίασε τους φωτισμούς για περισσότερες από πεντακόσιες θεατρικές, χορευτικές και μουσικές παραστάσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Παράλληλα εργάστηκε ως διευθύντρια φωτογραφίας σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ, θεατρικά βίντεο και διαφημίσεις. Ανέλαβε το σχεδιασμό φωτισμών της Τελετής Λήξης της ενόργανης γυμναστικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004.

Από το 2005 διδάσκει στο Τμήμα Διεύθυνσης Φωτογραφίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του New York College της Αθήνας, ενώ δίνει συστηματικά διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστημιακές και θεατρικές σχολές. Έχει αποσπάσει αρκετές διακρίσεις μεταξύ των οποίων το Διεθνές Βραβείο Φεστιβάλ Λονδίνου Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την ταινία «Guilt», το Βραβείο Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την τηλεοπτική σειρά «Η συκοφαντία του αίματος», του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και  του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αλεξάνδρειας για την ταινία «Πριν το τέλος του κόσμου», του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, καθώς και 4 φορές των Θεατρικών βραβείων Aθηνοράματος.

Μερικές από τις παραστάσεις που έχει σχεδιάσει τους φωτισμούς για τη φετινή σαιζόν είναι: «Ο θάνατος του εμποράκου» στο θέατρο ‘Εμπορικόν’ σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκευά, «Προσοχή, ο φίλος δαγκώνει» στο θέατρο ‘Ζίνα’ σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη, «Οι φάλαινες του Αυγούστου» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, «Μαρίκα» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θεατρική και ψηφιακή ψευδαίσθηση

Η Αιμιλία Καραντζούλη ερευνά την επίδραση της τεχνολογίας στις παραστατικές τέχνες

Τον Ιανουάριο του 1895 στο Grand Café του Παρισιού οι τρομοκρατημένοι θεατές μετακινήθηκαν απότομα από τις θέσεις του προκειμένου να περάσει το τρένο που “ερχόταν” με φόρα κατά πάνω τους. Είναι η μέρα που προβάλλεται η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου από τους αδελφούς Lumiere. Η ταινία διαρκούσε μόνο 50 δευτερόλεπτα, η εικόνα του κινούμενου τρένου ήταν ασπρόμαυρη και ο ήχος απουσίαζε. Παρ’ όλα αυτά η γρήγορη κίνηση της ατμομηχανής κατά τη διάρκεια της προβολής και ο τρόπος που ήταν τοποθετημένος ο φακός, έκανε τους θεατές να πεταχτούν έντρομοι από τις θέσεις τους σε μία προσπάθεια “να σωθούν”. Έκτοτε πολλά άλλαξαν, η τεχνολογία εξελίχθηκε ραγδαία, επηρεάζοντας όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπινου πολιτισμού. Η κινηματογραφική εμπειρία έγινε ρεαλιστικότερη, ενώ όπως ήταν φυσικό δεν έμεινε ανεπηρέαστος και ο χώρος του θεάτρου.

Φυσικά, η τεχνολογία φαίνεται διαχρονικά να αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο της θεατρικής παράστασης, γεγονός που γίνεται αντιληπτό και από τους ποικίλους όρους που έχουν κατά καιρούς αξιοποιηθεί για την περιγραφή της “σκηνής”, όπως «μηχανισμός», «σύστημα» και «κατασκευή», μέσα από τους οποίους αναδεικνύεται η σχέση παράστασης και τεχνολογίας. Θα μπορούσαμε ακόμα να ανατρέξουμε στην αθηναϊκή σκηνή του 5ου αιώνα π.χ., όπου η τεχνολογία και το ανθρώπινο πεπρωμένο αποκτούν στενούς δεσμούς, με τον Θεό να εμφανίζεται «από μηχανής» δίνοντας τη λύση, ενώ τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες θεατρικές παραστάσεις αξιοποιούν τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, προσπαθώντας να κάνουν όσο πιο ρεαλιστική γίνεται τη θεατρική εμπειρία.

Αυτό που φαίνεται να έχει όμως ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον είναι η σχέση που αναδύεται ανάμεσα στη θεατρική και ψηφιακή πραγματικότητα, με κοινό άξονά τους την έννοια της ψευδαίσθησης. Ο Diderot μιλώντας για την έννοια της θεατρικής ψευδαίσθησης κάνει λόγο για την «κατά το δυνατόν ακριβέστερη μίμηση μιας πράξης που ο θεατής, αδιάκοπα ψευδόμενος, έχει την εντύπωση ότι παρακολουθεί». Με λίγα λόγια, κατά τη διάρκεια της θεατρικής παράστασης υπάρχει ένα είδος “σιωπηρής συμφωνίας” μεταξύ ηθοποιών και θεατών, κατά την οποία αμφότεροι συναινούν πως θα παραστήσουν και θα εκλάβουν ως αληθινό, κάτι που εξαρχής γνωρίζουν πως δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Για όσο χρόνο όμως διαρκεί η θεατρική παράσταση, παράλληλα διαρκεί και αυτή η “θεατρική σύμβαση”, η σιωπηρή δηλαδή αποδοχή της “θεατρικής ψευδαίσθησης”.

Κάτι παρόμοιο θα μπορούσαμε να πούμε πως συμβαίνει και στα ψηφιακά περιβάλλοντα της Εικονικής Πραγματικότητας, όπου ο θεατής παρ’ όλο που γνωρίζει πώς ό,τι διαδραματίζεται μπροστά του δεν είναι αληθινό, αντιδρά αντανακλαστικά σαν αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ωστόσο, αν και η τεχνολογία μπορεί να διαδραματίσει έναν σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία ενός όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικού βιώματος, δεν είναι σε θέση σε καμία περίπτωση να συγκριθεί ή πολύ περισσότερο να αντικαταστήσει αυτή τη μοναδικότητα της θεατρικής εμπειρίας και αυτό γιατί το θέατρο εκτός των άλλων είναι μια ζωντανή διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα από τη ζωντανή σχέση ηθοποιών και θεατών. Γι’ αυτό και καμία παράσταση δεν μπορεί να είναι ίδια, όσες φορές κι αν παιχτεί. Από την άλλη, η τεχνολογία δεν φαίνεται να επηρεάζει μόνο την παραγωγή των θεατρικών παραστάσεων. Καθώς οι δυνατότητες των τεχνολογικών επιτευγμάτων κατακλύζουν τη ζωή μας, μεταβάλλουν παράλληλα τον τρόπο πρόσληψης ερεθισμάτων. Ως αποτέλεσμα, διαμορφώνεται ένα κοινό που όλο και περισσότερο αναζητά στις θεατρικές παραστάσεις την “ψηφιακή εμπειρία”, καθώς αυτή αποτελεί μέρος της πραγματικότητας του και η πραγματικότητα του είναι αυτή που θα διαμορφώσει ως ένα βαθμό το θεατρικό συμβάν. 

Είτε θεατρική είτε ψηφιακή η έννοια της ψευδαίσθησης αποτελεί ουσιαστικά μια πτυχή του ευρύτερου προβληματισμού αναφορικά με τη σχέση της υπόκειμενικής συνείδησης με την αντικειμενικότητα του κόσμου, θέμα που φαίνεται να έχει απασχολήσει κατά καιρούς διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς όπως η Νευροφυσιολογία, η Οντολογία, η Γνωσιολογία, η Ψυχολογία και η Κοινωνιολογία. Σε μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση, θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε ακόμα και την αντικειμενικότητα του κόσμου που μας περιβάλλει. Άλλωστε, όπως ο Albert Einstein είχε σημειώσει «η διάκριση μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος είναι μόνο μια σταθερή και επίμονη ψευδαίσθηση».

*Η Αιμιλία Καραντζούλη είναι θεατρολόγος και ερασιτέχνης ηθοποιός.

 

 

Ήξερες ότι: Στις πρεμιέρες ευχόμαστε… σκατά!

Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Σε μία ώρα έχει πρεμιέρα ηθοποιός, φίλος σου αγαπημένος, στην καινούρια παράσταση που παίζει. Θες να του στείλεις ένα μήνυμα για να του δώσεις κουράγιο, αλλά και να μην τον ενοχλήσεις στην προετοιμασία του. Μην κάνεις το λάθος και του γράψεις “καλή επιτυχία”. Είναι γρουσουζιά! Η ενδεδειγμένη ευχή σύμφωνα με το παραδοσιακό θεατρικό Savoir Vivre  είναι “Σκατά“!!!

Πότε ακριβώς δόθηκε για πρώτη φορά αυτή η … αρκετά πρωτότυπη ευχή δεν είναι γνωστό. Είναι γνωστό όμως ότι ειπώθηκε στη Γαλλία (Merde) και σίγουρα θα πρέπει να ήταν πριν εμφανιστούν και χρησιμοποιηθούν ευρέως τα αυτοκίνητα. Το γιατί είναι απλό:

Όταν είχε πρεμιέρα μια θεατρική παράσταση στο Παρίσι, έξω από το θέατρο συγκεντρωνόταν ένας μεγάλος αριθμός από άμαξες με άλογα που μετέφεραν τους θεατές. Παρέμεναν έξω από το θέατρο για όσο διαρκούσε η παράσταση.

Την εποχή που συζητάμε, οι θεατές δεν ήταν τόσο ευγενικοί όσο στις μέρες μας, οπότε αν δεν τους άρεσε η παράσταση αποχωρούσαν κατά τη διάρκειά της και πήγαιναν κάπου αλλού να συνεχίσουν τη βραδιά τους. Κάθονταν μέχρι τέλους μόνο αν τους άρεσε. Στη δεύτερη περίπτωση λοιπόν που τα άλογα περίμεναν μέχρι το τέλος, ήταν λογικό να κάνουν την ανάγκη τους. Το αποτέλεσμα ήταν ο χώρος μετά την αποχώρηση των θεατών να είναι γεμάτος από κοπριά!

Αν είχε λίγη κοπριά, αυτό ήταν ένδειξη ότι η παράσταση δεν ήταν πολύ επιτυχημένη. Αν είχε πολλή σήμαινε… Θρίαμβος!

Τι καλύτερο λοιπόν, αν είσαι ηθοποιός, από το να σου ευχηθούν να γεμίσει το θέατρο που παίζεις… “Σκατά”!

 

 

 

 

 

Γνώρισε τη βιβλιοθήκη του Εθνικού θεάτρου



Στο ισόγειο του θεάτρου Ρεξ, με είσοδο από το πίσω μέρος του, στεγάζεται ίσως το πιο χρήσιμο και φιλικό μέρος για όσους ασχολούνται με το θέατρο!

Ηθοποιός ή σκηνοθέτης, σκηνογράφος ή ενδυματολόγος, μουσικός ή συγγραφέας, επαγγελματίας ή ερασιτέχνης, όλοι κάποια στιγμή έχουν χρειαστεί τις υπηρεσίες μιας καλά ενημερωμένης βιβλιοθήκης. Αν εκτός από άπειρα θεατρικά έργα και βιβλία για το θέατρο, στη βιβλιοθήκη ανακαλύψεις και ένα τεράστιο αρχείο οπτικοακουστικού υλικού παραστάσεων που έχει συγκεντρωθεί προσεκτικά εδώ και πολλά πολλά χρόνια, τότε σίγουρα βρίσκεσαι στη βιβλιοθήκη του Εθνικού Θεάτρου, στη Φειδίου 5, στο πίσω μέρος του θεάτρου “Ρεξ”!

Πραγματικά το αρχείο που βρίσκεται εκεί είναι τεράστιο, ειδικά από θεατρικά έργα. Αρκεί μόνο να σκεφτούμε ότι υπάρχουν κείμενα από όλες τις παραστάσεις που έχουν ανέβει στο Εθνικό, από την ίδρυση του έως και σήμερα. Το προσωπικό είναι πάρα πολύ ευγενικό, εξυπηρετικό αλλά και πολύ ενημερωμένο. Είτε τηλεφωνικά, είτε περνώντας από εκεί, ζητάς το βιβλίο που χρειάζεσαι και μπορείς να το μελετήσεις εκεί στο μικρό και ζεστό αναγνωστήριο που διαθέτει ο χώρος ή να το πάρεις μαζί σου για κάποιες ώρες και να το επιστρέψεις αργότερα. Εκτός από κείμενα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον υπολογιστή του χώρου, έτσι ώστε να παρακολουθήσεις βιντεοσκοπημένες παραστάσεις από το 1995 έως και σήμερα, αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό παραστάσεων, σκηνικών, κοστουμιών κλπ…

Συγκεκριμένα στη βιβλιοθήκη του Εθνικού μπορείς να βρεις:

  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία για το θέατρο.
  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία και εγκυκλοπαίδειες γενικού περιεχομένου. 
  • Παλιά βιβλία και σπάνιες εκδόσεις. 
  • Ξενόγλωσσες και ελληνικές σειρές λογοτεχνικών και θεατρικών περιοδικών. 
  • Προγράμματα από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου από το 1932 ως σήμερα. 
  • Προγράμματα από διάφορες άλλες εκδηλώσεις και συνεργασίες του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Ανέκδοτα ελληνικά θεατρικά έργα και ανέκδοτες μεταφράσεις θεατρικών έργων. 
  • Ειδικούς καταλόγους και κείμενα για την ιστορία, τους συντελεστές και το ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Αντίγραφα των θεατρικών έργων που έχουν παιχθεί από τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Παρτιτούρες από τη μουσική ορισμένων έργων που παίχθηκαν στο Εθνικό Θέατρο. 
  • Κριτικές και αποκόμματα τύπου από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. 
  • Ντοσιέ με φωτογραφίες- πορτρέτα ηθοποιών και βιογραφικά σημειώματα. 
  • Βιντεοσκοπήσεις θεατρικών παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου (από το 1995 και εφεξής.) 
  • Ειδικό αρχείο φωτογραφιών. 

Επίσης στη βιβλιοθήκη υπάρχουν αρχεία παλιών ηχογραφήσεων, μουσικής, σκηνογραφικών σχεδίων, μακετών, φροντιστηριακών ειδών, κοστουμιών καθώς και ένα εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό αρχείο. 

Info

Βιβλιοθήκη Εθνικού Θεάτρου

Φειδίου 5 (πίσω από Ρεξ)

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 8:00 – 16:00

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-3820525

 

 

Εργαστήρι “Μουσική για θέατρο”


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα σπουδαστές μουσικής του “Art Music School Fakanas” συνεργάζονται με σπουδαστές όλων των άλλων θεατρικών ειδικοτήτων που διδάσκονται στην Καταπactή για να ανέβει μια θεατρική παράσταση, συνθέτοντας έτσι μια Μικρή Ακαδημία Θεάτρου.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, θέλοντας να διευρύνει τους ορίζοντες του, έχει την τιμή να συνεργάζεται με το “Art Music School Fakanas”, η δουλειά του οποίου θεωρείται ως η πιο εμπεριστατωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα στον τομέα της σύγχρονης μουσικής και ειδικότερα της Jazz, του Fusion, της Rock και του Blues. Οι μαθητές του ωδείου, ως μέρος της πρακτικής τους εξάσκησης,  θα γράψουν και θα εκτελέσουν στη σκηνή μουσική για τις παραστάσεις των μαθητών της Καταπactής!

Αναλυτικότερα:

✔️ Σπουδαστές σύνθεσης του Art Music School Fakanas, γράφουν και ενορχηστρώνουν μουσική για μια πραγματική θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές οργάνων του Art Music School Fakanas, συνθέτουν την ορχήστρα που θα εκτελέσει τις παραπάνω συνθέσεις.
✔️ Σπουδαστές θεάτρου της Καταπactής, δημιουργούν μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές σκηνογραφίας της Καταπactής, δημιουργούν τα σκηνικά της παράστασης.
✔️ Σπουδαστές θεατρικού φωτισμού της Καταπactής, φωτίζουν την παράσταση. 

Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ανέβασμα μιας κοινής, μεγάλης θεατρικής παράστασης στο τέλος της χρονιάς σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη.
Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο AthinAct το καλοκαίρι του 2020, για φιλανθρωπικούς σκοπούς!

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
1️⃣ Art Music School Fakanas
Λ. Ποσειδώνος 3, παραλία Ν. Φαλήρου – Μοσχάτου
info: 2104813605, 2104839112
2️⃣ Καταπαctή
Λάμπρου Κορομηλά 19, Νέος Κόσμος
info: 2168096448 – info@katapacti.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ήξερες ότι: Ο σκηνοθέτης σαν ειδικότητα εμφανίστηκε μόλις τον 19ο αιώνα



 Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Η έννοια της σκηνοθεσίας είναι πολύ πρόσφατη. Η λέξη απαντάται για πρώτη φορά σε κείμενα μόλις το 1820. Εκείνη ακριβώς την εποχή ο σκηνοθέτης γίνεται επισήμως ο υπεύθυνος για τη διάταξη της παράστασης.  Μέχρι τότε ο διευθυντής του θεάτρου ή ο πρωταγωνιστής επιφορτιζόταν με την ευθύνη να τη διαμορφώσει σύμφωνα με την προϋπάρχουσα φόρμα.

Πριν από το 1820 με τον όρο σκηνοθεσία εννοούσαν την στοιχειώδη τεχνική τοποθέτησης των υποκριτών στη σκηνή. Στο ευρύ κοινό επικρατεί ακόμα η αντίληψη για τον σκηνοθέτη, ότι η μοναδική του ευθύνη είναι απλώς να ρυθμίζει τις κινήσεις των ηθοποιών και τους φωτισμούς.

Η ανάγκη του να αναλάβει κάποιος τη σκηνοθεσία προέκυψε από το γεγονός ότι τον 19ο αιώνα, το θέατρο άρχισε να βγαίνει από τα βασιλικά ανάκτορα και να παρουσιάζεται σε πλατείες και δημόσιους χώρους. Αυτό σήμαινε ότι πια άρχισε να απευθύνεται σε πιο ευρύ και ανομοιογενές κοινό. Ήταν αναγκαίο λοιπόν κάποιος να αναλάβει να βρει τους τρόπους να περάσει τα μηνύματα του εκάστοτε έργου με τρόπο ταυτόχρονα καλλιτεχνικό αλλά και αντιληπτό από όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικού επιπέδου και μόρφωσης.

Ο σκηνοθέτης επίσης είναι ο υπεύθυνος να συντονίσει τις διάφορες συνιστώσες της παράστασης που οφείλονται στην παρέμβαση πολλών και διαφορετικών καλλιτεχνικών ειδικοτήτων (συγγραφέας, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μουσικός, κλπ) για τη δημιουργία μιας παράστασης. Πρέπει να σχηματίσει ένα πλήρες οργανικό σύστημα, μια δομή, όπου κάθε στοιχείο ενσωματώνεται στο σύνολο, χωρίς να αφήνεται τίποτα στην τύχη.

Μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση του σκηνοθέτη στην εξέλιξη του θεάτρου εκφράζει μια νέα στάση απέναντι στο δραματικό κείμενο: Για πολύ καιρό το κείμενο θεωρούνταν κλειστή περιοχή, όπου δεν υπάρχει παρά μόνο μία δυνατή ερμηνεία, η οποία πρέπει να αποκαλυφθεί. Σήμερα, αντίθετα, θεωρείται ότι το κείμενο απευθύνει μια πρόσκληση να αναζητηθούν οι πολλαπλές σημασίες του, ακόμα και οι αντιφάσεις του. Προσφέρεται δηλαδή σε νέες ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης πια παίζει έναν θεμελιακό ρόλο: την απαραίτητη διαμεσολάβηση  ανάμεσα στο κείμενο και την παράσταση.

Κλείνοντας, πρέπει να πούμε ότι παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης είναι ακρογωνιαίος λίθος της παράστασης, ο ηθοποιός παραμένει, και έτσι πρέπει, καλλιτέχνης – δημιουργός. Αυτό σημαίνει ότι δέχεται τα πλαίσια και την οπτική που δίνει ο σκηνοθέτης και του δίνεται ο χώρος να το εκφράσει με τον καλλιτεχνικό τρόπο που προτείνει ο ίδιος και όχι να του επιβάλλεται κάποιος τρόπος.

 

*Για το άρθρο αυτό χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από το “Λεξικό του θεάτρου” του Patrice Pavis σε μετάφραση Αγνής Στρουμπούλη

 

 

Εργαστήρι θεατρικής γραφής


Ο Χάρης Μπόσινας παρουσιάζει έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο. Το αποτέλεσμα της δουλειάς των συμμετεχόντων θα ανέβει στη σκηνή από την Καταπactή!

Ο Χάρης Μπόσινας, χρησιμοποιώντας την μεγάλη πείρα του στη συγγραφή ιδιαίτερα επιτυχημένων θεατρικών έργων και τηλεοπτικών σεναρίων, παρουσιάζει στην Καταπactή έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα μελετηθούν οι βασικές αρχές και οι κανόνες που διέπουν ένα σενάριο και ένα θεατρικό έργο, καθώς και μια σειρά από σχετικά θέματα. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε σκηνές διαλόγων ή μονολόγων; Ποια η διαφορά ενός θεατρικού κειμένου με ένα τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό σενάριο; Πώς χτίζουμε ένα χαρακτήρα και πώς δίνουμε πληροφορίες στο θεατή; Πότε ένα κείμενο είναι ολοκληρωμένο; Και μια σειρά από άλλα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία συγγραφής. Παράλληλα θα διερευνηθεί ο τρόπος που ενεργοποιούμε την έμπνευση και τη φαντασία μας, μέσα από απλές τεχνικές και πρακτική εξάσκηση. Βασικό στοιχείο η διάδραση μεταξύ των μελών του εργαστηρίου και η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ τους. 

Οι νέοι συγγραφείς μας θα έχουν την ευκαιρία να δουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους να ανεβαίνει σε κάποια σκηνή της Αθήνας, σε παραγωγή της Καταπactής και σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη. Τα σκηνικά και οι φωτισμοί θα σχεδιαστούν από τους μαθητές των αντίστοιχων εργαστηρίων!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΞΗΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

  • Πως ξεκινάμε ένα σενάριο ή ένα θεατρικό κείμενο. Ποιες ερωτήσεις τίθενται αρχικά. Ποιο είναι το βασικό ερώτημα; Οι διαφορετικές οπτικές πάνω σε ένα θέμα και πως το προσεγγίζουμε. Θεματολογικές προτάσεις.
  • Σκαλέτα και χαρακτήρες. Τα δύο πιο σημαντικά εργαλεία ενός σεναρίου ή θεατρικού κειμένου. Γιατί είναι απαραίτητα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Πως τα δομούμε.
  • Διάλογοι. Πως ανακαλύπτουμε την αλήθεια των ηρώων και τους δίνουμε φωνή; Τι κάνει ένα διάλογο πειστικό και ρεαλιστικό; Πότε ένας διάλογος δεν ακολουθεί τους κανόνες του ρεαλισμού;
  • Μονόλογος; Πώς στήνεται ένας μονόλογος; Που απευθύνεται; Ποια στοιχεία παραλείπουμε και ποια εντάσσουμε;
  • Η επιμέλεια του κειμένου. Σκότωσε ό,τι αγαπάς. Πως καθαρίζουμε ένα κείμενο από τα περιττά στοιχεία, ώστε να φωτίσουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΗ ΜΠΟΣΙΝΑ

  • Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και στη συνέχεια φοίτησε και αποφοίτησε με υποτροφία από το ΙΚΥ στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ.
  • Τα τελευταία 10 χρόνια γράφει θεατρικά έργα που έχουν σκηνοθετηθεί από γνωστούς και καταξιωμένους σκηνοθέτες ή από τον ίδιο. Μερικά από αυτά είναι:

«Η Οφηλία είναι έγκυος» (ΕπιΚολωνώ, Nixon, περιοδεία, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Να γεννηθώ ή αλλάξατε γνώμη;» (ΕπιΚολωνώ, Βικτώρια, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Λευτεριά στη Μήδεια» (Olvio, σκηνοθεσία Κώστας Φιλίπογλου)

«Δουλειές με φούντες» (Αθηναΐδα, σκηνοθεσία Αντώνης Λουδάρος)

«Μια ημέρα. Σήμερα» (Faust, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

  • Επίσης, έχει δουλέψει στην τηλεόραση ως σεναριογράφος, επιμελητής σεναρίων αλλά και ηθοποιός σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Μερικές από αυτές είναι:

«Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς» MEGA

«Τύχη βουνό» ANT1

«Μια στιγμή, δυο ζωές» MEGA

«Ένας μήνας και κάτι» MEGA

«Οικογενειακές ιστορίες» ALPHA (επιμελητής σεναρίων)

«Κάτι χωρισμένα παλικάρια» ΑΝΤ1

«Κάνε γονείς να δεις καλό» ΑΝΤ1

  • Τέλος έχει εργαστεί αρκετά ως ηθοποιός και στο θέατρο, συνεργαζόμενος με πολλούς σκηνοθέτες όπως η Κάρμεν Ρουγγέρη, ο Κώστας Φιλίππογλου, ο Βασίλης Νικολαΐδης, ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο Θύμιος Καρακατσάνης, η Τατιάνα Λύγαρη, ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης κ.α.

Meet the trainer 

Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στις 18:00 ο Χάρης Μπόσινας θα κάνει μια ανοιχτή συζήτηση με όλους τους ενδιαφερόμενους του εργαστηρίου για να τους εξηγήσει τον τρόπο διεξαγωγής του και να λυθούν τυχόν απορίες.

Δήλωσε συμμετοχή στο meet the trainer στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448 ή στο facebook της Καταπactής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλληλεγγύη. Ευκολότερη στην πράξη.

 Δυο περιστατικά που αποδεικνύουν ‘του λόγου το αληθές’ – από τον Σωτήρη Δούβρη

 

 

 

 

Λατρεύω τα δίκυκλα! Πάνε παντού, γρήγορα, οικονομικά και παρκάρονται εύκολα! Το μόνο που πρέπει να προσέξεις είναι να μην κάνεις επικίνδυνους ελιγμούς γιατί δυσκολεύεις τη ζωή των αυτοκινητιστών και των πεζών, να μην παρκάρεις παράνομα και να φοράς πάντα κράνος. Όλα αυτά αναλογίζομαι φέτος το καλοκαίρι που κλείνω οκτώ χρόνια ως δικυκλιστής!

 

Με γοητεύει αφάνταστα αυτό το αίσθημα αλληλεγγύης που υπάρχει μεταξύ όλων αυτών που οδηγούν μηχανή. Πρόσφατα βρέθηκα σταματημένος στο φανάρι, πάνω σε κομμάτι του οδοστρώματος που ήταν βρεγμένο. Μετά από λίγο σταματάει δίπλα μου μια άλλη μηχανή, πολύ μεγαλύτερου κυβισμού από τη δικιά μου και ο οδηγός της ξύνει με το πόδι του το μουσκεμένο σημείο. Αυτός ο άνθρωπος με ενημέρωσε ότι πατούσα πάνω σε λάδια μηχανής και ότι φυσικά, αν το φανάρι γινόταν πράσινο και εγώ άνοιγα το γκάζι για να ξεκινήσω, το πιθανότερο ήταν να χάσω τον έλεγχο του δίτροχού μου και να πέσω γλιστρώντας πάνω στα λάδια. Έτσι λοιπόν κατέβηκα, έσυρα τη μηχανή μου με τα χέρια για να φύγω από το σημείο των λαδιών και αφού στέγνωσα τα λάστιχα, πήγα στη δουλειά μου ευγνωμονώντας τον άνθρωπο που με ειδοποίησε.

Τον περασμένο χειμώνα, πάλι σταματημένος σε φανάρι με τη μηχανή, έγινα μάρτυρας ενός άλλου συγκινητικού περιστατικού. Δρόμος κεντρικός, δύο λωρίδων, πηγμένος από αυτοκίνητα, σταματημένοι όλοι στο κόκκινο φανάρι. Ένας κατά πάσα πιθανότητα πρόσφυγας, καθαρίζοντας παρμπρίζ αυτοκινήτων προσπαθεί να μαζέψει το ένα δέκατο ενός κανονικού μεροκάματου για να φάει και αυτήν την ημέρα. Δεξιά μου ένα νέο παιδί με το αυτοκίνητου του, μάλλον φοιτητής, ακούει δυνατά μουσική και παίζει, με ένα αίσθημα ενοχής, με το κινητό του. Αριστερά, επίσης αυτοκίνητο με δυνατή μουσική αποτελούμενη από μπουζούκι και φωνή που κλαίει τον στίχο και ο οδηγός γύρω στα 50 και μερακλωμένος φουλ. Είμαι ανάμεσα από τρεις εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους που δύσκολα θα έβρισκαν κοινό κώδικα επικοινωνίας μεταξύ τους. Ενώ τους παρατηρώ και σκέφτομαι τη διαφορετικότητα των χαρακτήρων τους ακούγεται πίσω μου σειρήνα ασθενοφόρου.

Κοιτάζω από τον καθρέπτη και βλέπω όντως ένα ασθενοφόρο να κάνει γρήγορους και επικίνδυνους ελιγμούς προσπαθώντας να περάσει ανάμεσα από τις δύο ουρές των οχημάτων που σχηματίζονταν πίσω μας. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να κάνω στην άκρη για να ανοίξω δρόμο. Με μεγάλη συγκίνηση παρατήρησα και τους οδικούς μου «γείτονες» να προσπαθούν, όχι μόνο να κάνουν στην άκρη, αλλά να συνεργάζονται πολύ καλά μεταξύ τους έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για το νοσοκομειακό αυτοκίνητο! Ο άνθρωπος στα φανάρια, βάζοντας σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα, εκτελούσε χρέη τροχονόμου και έκοβε την κίνηση στην κάθετη λεωφόρο! Ο μερακλωμένος οδηγός και ο φοιτητής καβάλησαν νησίδα και πεζοδρόμιο αντίστοιχα για να μην ενοχλούν, κατέβηκαν από τα οχήματα τους και επικοινωνώντας μεταξύ τους μόνο με τα μάτια, διέτρεχαν πεζοί το κενό ανάμεσα στις δύο ουρές και παρότρυναν τους οδηγούς να κάνουν το ίδιο με τα οχήματα τους, έτσι ώστε να δώσουν χώρο στο ασθενοφόρο να περάσει! Να σημειώσω επίσης ότι οι οδηγοί που ήταν σταματημένοι λόγω της υπόδειξης του πρόσφυγα-τροχονόμου, περίμεναν υπομονετικά, χωρίς κόρνες και φωνές, παρά το ότι το φανάρι τους είχε ήδη γίνει πράσινο! Μέσα σε τρία λεπτά το ασθενοφόρο είχε περάσει ανάμεσα από τουλάχιστον πενήντα αυτοκίνητα και συνέχιζε ταχύτατα τον προορισμό του!

 

Αυτοί οι τρεις άνθρωποι, οι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, συνεργάστηκαν άψογα κάτω από έναν κοινό στόχο. Να βοηθήσουν έναν συνάνθρωπό τους που πιθανότατα η ζωή του εξαρτιόταν από το πόσο γρήγορα θα έφθανε στο νοσοκομείο.

 Το λάθος που κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε, να συζητάμε και να αναλωνόμαστε τελικά σε αυτά που μας χωρίζουν με τους συνανθρώπους μας. Αν όμως κάνουμε ελάχιστη προσπάθεια και σκεφτούμε λίγο περισσότερο θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν. Και πιστέψτε με είναι από τις πιο απελευθερωτικές σκέψεις που μπορεί να κάνει κανείς!

 

 

 
 

 

 

Λογισμοι και παραΛογισμοί – final

4-5-6 Ιουλίου οι τελικές παραστάσεις των τριών τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου και του νέου τμήματος σκηνογραφίας, με φιλανθρωπικό σκοπό αντί εισιτηρίου!

Η κορύφωση των μαθημάτων της Καταπactής πλησιάζει. Το αποτέλεσμα των μαθημάτων όλης της χρονιάς θα παρουσιαστεί στο κοινό, στις 4-5 και 6 Ιουλίου στο θέατρο “Έναστρον” της σχολής Τράγκα! Τα τμήματα υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου, σε συνεργασία με το νέο τμήμα σκηνογραφίας μας, ανεβάζουν τρία έργα από την παγκόσμια δραματουργία, ιδωμένα μέσα από μια πιο λοξή, παράλογη ματιά…

Αντί εισιτηρίου, ζητάμε από τους θεατές μας να φέρουν τρόφιμα και είδη καθαρισμού για να στηρίξουμε όλοι μαζί τις δομές ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων σε Χίο, Σάμο και Αθήνα που διατηρεί η Μετάδραση.

Ενδεικτική λίστα ελλείψεων:

  • Τρόφιμα μακράς διάρκειας (δημητριακά, ζυμαρικά, ρύζι, μαρμελάδες και όσπρια μεταξύ άλλων που διατηρούνται εκτός ψυγείου)
  •  Απορρυπαντικά και καθαριστικά (σπιτιού, πλυντηρίου, σφουγγαράκια κ.α.α)
  •   Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες)

Η ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 μεπρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

Τα έργα μας

Μπλανς Ντυμπουά

Σε μια ψυχιατρική κλινική του 50, καταφθάνει μια εύθραυστη και ώριμη γυναίκα που έχει υποστεί νευρικό κλονισμό. Οι υπόλοιποι τρόφιμοι ακούνε και ζωντανεύουν την ιστορία της που ξεκίνησε όταν επισκέφτηκε το σπίτι της αδερφής της για να την ενημερώσει για τα οικογενειακά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Εκεί όμως συνάντησε και τον απότομο και σκληρό σύζυγο της αδελφής της. Οι μεταξύ τους σχέσεις έφεραν εντάσεις και προβλήματα και έτσι θα αποκαλύφθηκαν μυστικά καλά κρυμμένα. Η διαμονή της σε αυτό το σπίτι είναι που την οδήγησε και στον εγκλεισμό της.

Παντρολογήματα

Ένα εντελώς απίστευτο περιστατικό θα ζήσει ο Πατκαλιόσιν, ένας υπουργικός σύμβουλος κάπως άτολμος και συμβιβασμένος με τη ρουτίνα της ζωής του. Όταν αποφασίζει να παντρευτεί προσλαμβάνει την προξενήτρα Φιόκλα,  για να τον φέρει σε επαφή με την κατάλληλη νύφη. Η νύφη Αγάθια Τυχόνοβνα όμως, δέχεται κι άλλους υποψήφιους γαμπρούς και έτσι ο Πατκαλιόσιν πρέπει να «παλέψει» για να την κερδίσει. Η Αγάθια διαλέγει τον γαμπρό, η μέρα του γάμου φτάνει όμως τα απρόοπτα δεν σταματούν…

Αγαπητέ Θεέ

Γράμματα ειλικρινή, αθώα και με χιούμορ. Παραλήπτης τους…ο Θεός. Αποστολέας ένα δεκάχρονο αγόρι που πάσχει από λευχαιμία, δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού και δεν του αρέσει το γράψιμο. Με αφορμή όμως ένα παιχνίδι που του μαθαίνει η αγαπημένη του εθελόντρια νοσοκόμα, το αγόρι θα ζήσει όλη του τη ζωή σε μικρό χρονικό διάστημα. Δώδεκα μέρες και δώδεκα επιστολές είναι αρκετές για να μας μάθουν το «μυστικό». Να κοιτάμε κάθε μέρα τον κόσμο, σαν να ήταν η πρώτη φορά.

Πρόγραμμα παραστάσεων

“Μπλανς Ντυμπουά”

Πέμπτη 4/7/2019 στις 21:00

Σάββατο 6/7/2019 στις 21:30

“Παντρολογήματα”

Παρασκευή 5/7/2019 στις 21:00

Σάββατο 6/7/2019 στις 18:00

Αγαπητέ Θεέ

Σάββατο 6/7/2019 στις 19:30

*Απαραίτητη η κράτηση θέσης. Καλέστε στο 6986211250

 

 

 

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google