Νέα τμήματα υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου 2020-2021

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή ανοίγει της πύλες του για νέες εγγραφές!

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, συνεχίζει τη δημιουργική του πορεία με τη δημιουργία δύο νέων τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου που θα διδάξουν ο Σωτήρης Δούβρης και η Χρυσούλα Παπαδοπούλου. 

Read More

Η μεθοδολογία της υποκριτικής – web seminar

Μαθήματα υποκριτικής από το διαδίκτυο γίνεται;

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς η απάντηση είναι όχι. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν πολλά που μπορούν να διδαχθούν και να βοηθήσουν οποιονδήποτε ασχολείται με το θέατρο να βρει έναν τρόπο να προσεγγίζει κάθε έργο και κάθε ρόλο. Άλλωστε, σεμινάριο υποκριτικής δεν σημαίνει  παράσταση. Σημαίνει μετάδοση εμπειρίας, τεχνικής και τρόπου σκέψης. Οι συμμετέχοντες παρακολουθούν έναν δομημένο τρόπο σκέψης που έχει σαν στόχο να δώσει τα εφόδια στους συμμετέχοντες, έτσι ώστε να μπορούν να δημιουργήσουν έναν θεατρικό χαρακτήρα χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που τους δίνει ο συγγραφέας μέσα από το κείμενό του και τη φαντασία τους που θα κάνει την απόδοση του ρόλου τους ιδιαίτερη και ξεχωριστή.

Πρόκειται, στην ουσία, για υποκριτική ανάλυση του έργου και όχι θεατρολογική, στην οποία θα προσπαθούσαμε να ανιχνεύσουμε τις προθέσεις του συγγραφέα και τα κρυφά μηνύματά του. Προσπαθούμε να κάνουμε ανάλυση από την πλευρά του ηθοποιού έτσι ώστε να ανακαλύψουμε τις δράσεις που κρύβονται κάτω από τις λέξεις, εξετάζοντας 2 δίπολα:  ΡΟΛΟΣ – ΕΡΓΟ, ΕΓΩ – Ο ΡΟΛΟΣ.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα ασχοληθούμε με τις εξής ενότητες:

  • Τι προσπαθεί να καταφέρει ο χαρακτήρας επί σκηνής και γιατί;
  • Με ποιον τρόπο προσπαθεί να το επιτύχει;
  • Με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιήσω τον λόγο μου για να επιτύχω αυτό που θέλω;
  • Πως θα χρησιμοποιήσω το σώμα μου;
  • Ποια τα κοινά μου σημεία με τον χαρακτήρα και ποιες οι διαφορές μου;
  • Πως θα προσαρμόσω τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου για τον ρόλο που ερμηνεύω;
  • Ρυθμός απόκρισης, ρυθμός εκφοράς λόγου, παύση
  • Ρυθμός κίνησης και συναισθηματική κατάσταση

Μετά την παρακολούθηση του σεμιναρίου, οι συμμετέχοντες θα είναι σε θέση να προσεγγίσουν έναν θεατρικό χαρακτήρα από το μηδέν, με μοναδικό εφόδιο τον ίδιο τους τον εαυτό, το μυαλό και την φαντασία τους.

Απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με το θέατρο από οποιοδήποτε πόστο, επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά.

*Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων θα δουλευτούν σκηνές από τον “Γυάλινο κόσμο” του Τεννεσσή Ουίλλιαμς.

Info

  • Από 11 Σεπτεμβρίου 2020 και κάθε Τετάρτη και Παρασκευή έως 2/9/2020
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 21 (7 τρίωρα)
  • Κόστος συμμετοχής 120€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr
  • Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί μέσα από την εφαρμογή Zoom

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Γυναίκα χωρίς όνομα» «Η Επιστροφή», «Πέτα τη φριτέζα», «Το Νησί», «Μαύρα Μεσάνυχτα», «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

 Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου, «Αγαπητέ Θεέ» Σμιτ, «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, Μπλανς Ντυμπουά» βασισμένο στο ‘Λεωφορείο ο Πόθος’ του Ουίλλιαμς. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Λέξεις στο χαρτί – ρόλος στη σκηνή”

Πρακτικό σεμινάριο υποκριτικής με τον Σωτήρη Δούβρη

Ο Σωτήρης Δούβρης, βασιζόμενος στην πολυετή εμπειρία του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, στήνει ένα σεμινάριο θεωρητικό και πρακτικό ταυτόχρονα. Στην ουσία πρόκειται για μια εισήγηση σε μια μέθοδο προσέγγισης ρόλου που στηρίζεται στην αντιπαραβολή των στοιχείων του χαρακτήρα του ηθοποιού με τον ρόλο που ερμηνεύει.

Μέσα από μια σειρά 8 μαθημάτων, ο συμμετέχων παρακολουθεί έναν θεατρικό χαρακτήρα να γεννιέται χρησιμοποιώντας σαν πρώτη ύλη τα χαρακτηριστικά του , το σώμα του και την ψυχή του. Ο ρόλος από λέξεις στο χαρτί , γίνεται άνθρωπος με σάρκα και οστά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για έναν ηθοποιό όταν καλείται να χτίσει έναν ρόλο είναι ένα: Το πώς ξεκινάει. Και αυτό γιατί στην αρχή, στην πρώτη ανάγνωση του έργου, τα δεδομένα είναι πολλά και οι δυνατότητες άπειρες. Πρώτα πρέπει να γίνει ο εντοπισμός, η οργάνωση και η καταγραφή των χαρακτηριστικών του ρόλου που θα ενσαρκώσει, όπως αυτά προκύπτουν από όλο το έργο. Πως όμως αυτά τα χαρακτηριστικά μεταβάλλονται ανάλογα με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει; Πόσο ασφαλή είναι τελικά τα χαρακτηριστικά που αποφάσισε; Μήπως από βοηθητικά εργαλεία γίνονται ταμπέλες που περιορίζουν; Κάθε άνθρωπος έχει όλα τα στοιχεία μέσα του και είναι το κοινωνικό του περιβάλλον που φέρνει κάποια από αυτά στην επιφάνεια, στο φως ενώ τα άλλα τα αφήνει στο σκοτάδι. Δεν εξαφανίζονται όμως, υπάρχουν. Δουλειά του ηθοποιού είναι να τα φωτίσει, να ξέρει ότι είναι εκεί, να τα γνωρίσει, να συμφιλιωθεί μαζί τους και να τα χρησιμοποιήσει όταν τα χρειαστεί. Δεν πρέπει να ξεχνάει όμως ότι η δουλειά του ηθοποιού πάνω στη σκηνή είναι η σύνθεση όλων αυτών των στοιχείων που προέκυψαν από την ανάλυση.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα ασχοληθούμε:

1)      Ποιος είναι ο στόχος του ρόλου στο έργο και τι τον εμποδίζει να το επιτύχει;

2)      Ποια εργαλεία χρησιμοποιεί για να τον επιτύχει;

3) Πως τον επηρεάζουν οι δοσμένες συνθήκες του έργου (εποχή, κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, ώρα της ημέρας κλπ);

4) Πως γίνεται η αντιπαραβολή των χαρακτηριστικών του ρόλου με του ηθοποιού;

5) Πως αποτυπώνονται τα χαρακτηριστικά αλλά και οι ψυχολογικές διακυμάνσεις στο σώμα;

*Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν σκηνές από τον «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τέννεσση Ουίλλιαμς.

Info

  • Από 7-30 Ιουλίου 2020
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 24 (8 τρίωρα)
  • Δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία από τους συμμετέχοντες
  • Κόστος συμμετοχής 120€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

 

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Αυτόν τον καιρό εμφανίζεται στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 «Γυναίκα χωρίς όνομα» . Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Η Επιστροφή», «Πέτα τη φριτέζα», «Το Νησί», «Μαύρα Μεσάνυχτα», «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

 Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου, «Αγαπητέ Θεέ» Σμιτ, «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, Μπλανς Ντυμπουά» βασισμένο στο ‘Λεωφορείο ο Πόθος’ του Ουίλλιαμς. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προετοιμασία για εισαγωγικές εξετάσεις δραματικών σχολών


με τον Σωτήρη Δούβρη

Νέο καλοκαιρινό τμήμα προετοιμασίας για τις εισαγωγικές εξετάσεις της δραματικής σχολής του Εθνικού θεάτρου αλλά και των ιδιωτικών δραματικών σχολών δημιουργείται στην Καταπactή! Ο Σωτήρης Δούβρης, μέσα από μια σειρά μαθημάτων καθοδηγεί βήμα – βήμα τους υποψήφιους από την πρώτη τους επαφή με έναν μονόλογο έως και την παρουσίαση του στην επιτροπή!

Συμμετέχοντας σε ένα ολιγομελές τμήμα, ο υποψήφιος σπουδαστής θα έχει την ευκαιρία να προετοιμαστεί σωστά για τις εξετάσεις της σχολής που τον ενδιαφέρει, με αποτέλεσμα όταν θα φτάσει σε αυτές να έχει ετοιμάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους μονολόγους και τα ποιήματα που απαιτούνται αλλά και να έχει την αυτοπεποίθηση που προσφέρει η σωστή προετοιμασία και είναι απαραίτητη τη στιγμή της εξέτασης.

Τα μαθήματα δεν περιλαμβάνουν απλά τη σκηνοθεσία των μονολόγων. Η δουλειά ξεκινάει από την σωστή επιλογή τους.  Ζητούμενο είναι, εκτός από το να ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία του υποψηφίου, να του δίνουν τη δυνατότητα να εκθέσει όλη την γκάμα των δυνατοτήτων του. Ας μην ξεχνάμε ότι η επιτροπή των εξετάσεων, δεν περιμένει να δει έτοιμους ηθοποιούς στις εισαγωγικές εξετάσεις της, αλλά τις δυνατότητες και τα εφόδια που έχει κάθε υποψήφιος. 

Τα μαθήματα περιλαμβάνουν:

  • σωματικό ζέσταμα και ασκήσεις συγκέντρωσης
  • σωματικές ασκήσεις εκμάθησης του κειμένου έτσι ώστε ο συμμετέχων να εκφέρει το κείμενο οργανικά
  • ορθοφωνικές ασκήσεις για σωστή αναπνοή και άρθρωση
  • θεατρολογική ανάλυση κειμένου
  • ανάλυση δράσης κειμένου και σωματοποίηση του
  • διερεύνηση τρόπων σωματοποίησης συναισθηματικών καταστάσεων
  • αυτοσχεδιασμούς διαφορετικών φανταστικών σεναρίων πάνω στο ίδιο κείμενο.

 

Η έναρξη μαθημάτων θα γίνει στα μέσα Ιουνίου. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να τηλεφωνήσετε στο 2168096448.

 

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Είναι απόφοιτος της “Ανώτερης σχολής δραματικής τέχνης Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδης“. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια του Ανδρέα Μανωλικάκη με θέμα “Ανάλυση θεατρικού κειμένου και εφαρμογή στην θεατρική πρακτική και εκπαίδευση”, της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου με θέμα “θεατρικές ειδικότητες: ρόλοι – επαγγελματίες και σωματική έκφραση” και “σώμα και σκηνική πρακτική” και musical με τη μέθοδο P.M.T.P. (Professional Musical Theater Performance).

Από το 2007 δουλεύει ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση, σε μεταγλωττίσεις και ενίοτε στον κινηματογράφο. Τελευταία του θεατρική δουλειά είναι στην παράσταση “12 ένορκοι” του Reginald Rose σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, ενώ στην τηλεόραση στις σειρές “Η Επιστροφή” και “Πέτα τη Φριτέζα” στον ΑΝΤ1.

  Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή, όπου διδάσκει και σκηνοθετεί. Τα καλοκαίρια αναλαμβάνει τα τμήματα προετοιμασίας για εισαγωγικές εξετάσεις δραματικών σχολών με πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

On line εργαστήρι συγγραφής “Από το Θέατρο στη Λογοτεχνία”

Με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

Γιατί να τελειώνουν έτσι τα θεατρικά έργα; Τι γίνονται οι ήρωες όταν πέφτει η αυλαία; Θα μπορούσαμε να παρακολουθούμε τη ζωή τους μετά; Τι θα συνέβαινε αν καθορίζαμε εμείς τη μοίρα τους; Αν τους ταξιδεύαμε στον χωροχρόνο που εμείς φανταζόμαστε;  

Σε αυτό το εργαστήρι συγγραφής, θα εμπνευστούμε από αγαπημένα θεατρικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής θα συγγράψουμε τα δικά μας κείμενα. 

Ο κύκλος των μαθημάτων έχει σχεδιαστεί έχοντας ως σκοπό να βοηθήσει τους συμμετέχοντες:

  • Να ανακαλύψουν το συγγραφικό τους εαυτό, την προσωπική τους φωνή και τις θεματικές που τους απασχολούν ως δημιουργούς.
  • Να εμβαθύνουν στο αντικείμενο που τους αφορά είτε αυτό είναι σενάριο, θεατρικό έργο, διήγημα ή μυθιστόρημα.
  • Να ασχοληθούν με τη δημιουργία ολοκληρωμένων χαρακτήρων και την αξία της πλοκής, του ρυθμού και της ατμόσφαιρας μιας ιστορίας.
  • Να μάθουν τεχνικές με παραδείγματα από το έργο σπουδαίων θεατρικών έργων. 
  • Να αποκτήσουν κατάλληλα εργαλεία ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν το δημιουργικό τους μπλοκάρισμα.

Ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με: ‘Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι’, ‘Λεωφορείο ο Πόθος’, ‘Έντα Γκάμπλερ’ , ‘Βρυκόλακες’ , ‘Γλάρος’ , ‘Θείος Βάνιας’.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν το πρώτο μάθημα δωρεάν, έτσι ώστε να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων. Το εργαστήριο είναι ανοιχτό σε όλους, ανεξαρτήτως συγγραφικής εμπειρίας, αποτελείται κυρίως από πρακτική εξάσκηση με ασκήσεις και storytelling και ο ρυθμός της ομάδας προσαρμόζεται ανάλογα με τη δυναμική και το επίπεδο των συμμετεχόντων.

Info

  • Έναρξη από 2/6/2020 και κάθε Τρίτη 19:00-21:00.
  • Τα μαθήματα θα πραγματοποιηθούν μέσα από τη δωρεάν εφαρμογή Zoom
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 20 (10 δίωρα)
  • Δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία από τους συμμετέχοντες
  • Δωρεάν μάθημα γνωριμίας την Τρίτη 2/6/2020
  • Κόστος συμμετοχής 150€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

Σύντομο βιογραφικό Ειρήνης Δερμιτζάκη

Γεννήθηκε το 1982 στη Σητεία. Σπούδασε Θέατρο στην Ελλάδα, και Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.  Τα έργα της «Ορνιθοφοβία» και «Αντζελέτα και Ετελβίνα» (με την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού της Μεγ. Βρετανίας) έχουν ανέβει σε θέατρα του Λονδίνου.  Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία. Συνεργάστηκε με διάφορα ιστολόγια και περιοδικά λογοτεχνίας και έχει επίσης γράψει διάφορα κείμενα για το ραδιόφωνο, για comics  και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» από την Anima Εκδοτική. Διηγήματα της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει επίσης συμμετάσχει στο συλλογικό μυθιστόρημα “Η κατάρρευση” από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το νέο της μυθιστόρημα “Γεννημένος Λούζερ” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία σε διάφορους οργανισμούς αλλά και ατομικά σαν Creative Writing Mentor. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μήνυμα παγκόσμιας ημέρας θεάτρου 2020

  Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τιμά κάθε χρόνο αυτή την παγκόσμια γιορτή, καλώντας μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει το μήνυμα. Το μήνυμα μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες, δημοσιοποιείται μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και τα Εθνικά του Κέντρα (περισσότερα από 90 Εθνικά Κέντρα και πολλά Συνεργαζόμενα Μέλη) αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλο τον κόσμο. Φέτος που τα περισσότερα θέατρα ανά τον κόσμο είναι κλειστά, ας διαδώσουμε αυτό το μήνυμα μέσω του διαδικτύου όσο περισσότερο μπορούμε!

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το ΔΙΘ, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτώ. Έκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα, εκπροσωπώντας μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.

Άρθουρ Μίλλερ, Πήτερ Μπρουκ, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Αουγκούστο Μπόαλ, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, μερικοί μόνο από τους συγγραφείς των μηνυμάτων της Παγκόσμιας Ημέρας Θέατρου από το 1962. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε φέτος για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2020 τον Shahid Nadeem, θεατρικό συγγραφέα του Πακιστάν και επικεφαλής του φημισμένου Θεάτρου Ajoka.

Παρακάτω παρουσιάζεται η σύντομη εκδοχή του: 

Το Θέατρο ως Βωμός

Στο τέλος μιας παράστασης ενός έργου για τον Ποιητή Σούφι[1] Bulleh Shah[2] από το Θέατρο Ajoka[3], ένας ηλικιωμένος άντρας συνοδευόμενος από ένα νεαρό αγόρι πλησίασε τον ηθοποιό που έπαιζε τον ρόλο του σπουδαίου Σούφι, «Ο εγγονός μου δεν είναι καλά, θα μπορούσατε σας παρακαλώ να τον ευλογήσετε;» Ο ηθοποιός εκπλάγηκε και είπε, «Δεν είμαι ο Bulleh Shah, είμαι απλώς ένας ηθοποιός που παίζει αυτόν τον ρόλο». Ο ηλικιωμένος είπε, «Γιε μου, δεν είσαι ηθοποιός, είσαι η μετενσάρκωση του Bulleh Shah, η Αβατάρα[4] του». Αίφνης, μας αποκαλύφθηκε μια ολάκερη καινούρια έννοια του θεάτρου όπου ο ηθοποιός γίνεται η μετενσάρκωση του ρόλου που παίζει. Η εξερεύνηση ιστοριών όπως αυτής του Bulleh Shah, και υπάρχουν τόσες πολλές σε όλες τις κουλτούρες, μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα μεταξύ μας, των θεατρικών δημιουργών και ενός ανεξοικείωτου αλλά ενθουσιώδους κοινού. Όταν ερμηνεύουμε στη σκηνή, ορισμένες φορές παρασυρόμαστε από τη δική μας φιλοσοφία για το θέατρο, από το ρόλο μας ως προάγγελοι της κοινωνικής αλλαγής και αφήνουμε πίσω μια μεγάλη μερίδα της μάζας. Κατά την ενασχόλησή μας με τις προκλήσεις του παρόντος, αποστερούμε τους εαυτούς μας από τις δυνατότητες μιας βαθειά συγκινητικής πνευματικής εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει το θέατρο. Στον κόσμο του σήμερα όπου η μισαλλοδοξία, το μίσος και η βία ακολουθούν ανοδική πορεία και ο πλανήτης μας βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κλιματική καταστροφή, πρέπει να αναπληρώσουμε την πνευματική μας δύναμη. Πρέπει να καταπολεμήσουμε την απάθεια, το λήθαργο, την απαισιοδοξία, την απληστία και την αδιαφορία προς τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, προς τον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε. Το θέατρο έχει ρόλο, έναν ευγενή ρόλο, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να ανυψώσει τον εαυτό της από αυτή την κατάβαση προς την άβυσσο. Μπορεί να ανυψώσει τη σκηνή, τον παραστατικό χώρο, σε κάτι ιερό. Στη Νότιο Ασία, οι καλλιτέχνες αγγίζουν με ευλάβεια το πάτωμα της σκηνής προτού πατήσουν πάνω σ’ αυτό, μια αρχαία παράδοση όπου το πνευματικό και το πολιτισμικό συνυφαίνονται. Είναι καιρός να ανακτήσουμε αυτή τη συμβιωτική σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού, παρελθόντος και μέλλοντος. Η θεατρική δημιουργία μπορεί να γίνει μια ιερή πράξη και οι ηθοποιοί μπορούν πράγματι να γίνουν οι αβατάρες των ρόλων που παίζουν. Το Θέατρο έχει τη δυνατότητα να καταστεί ένας βωμός και ο βωμός ένας παραστατικός χώρος.

1. Σουφισμός: Η Ισλαμική μυστικιστική παράδοση, η Ποίηση Σούφι, που αποδίδεται κυρίως με μουσική, εκφράζει την μυστικιστική ένωση μέσω των μεταφορών της εγκόσμιας αγάπης.

2. Bulleh Shah (1680-1757): Σημαντικός Πουντζάμπι Σούφι Ποιητής ο οποίος έγραψε για πολύπλοκα φιλοσοφικά ζητήματα σε απλή γλώσσα, κατέκρινε έντονα τη θρησκευτική ορθοδοξία, κατηγορήθηκε ως αιρετικός και του αποστερήθηκε η ταφή στο δημοτικό κοιμητήριο. Ήταν δημοφιλής σε όλη την έκταση των θρησκευτικών διαιρέσεων.

3. Θέατρο Ajoka: Ιδρύθηκε το 1984. Η λέξη Ajoka σημαίνει «Σύγχρονο» στη γλώσσα Πουντζάμπι. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει έργα με θέματα όπως η ανεξιθρησκία, η ειρήνη, η έμφυλη βία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

4. Αβατάρα: Μετενσάρκωση ή μεταφυσική παρουσία στη Γη ενός Θείου δασκάλου σύμφωνα με την Ινδουιστική παράδοση.

Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα της μεγαλύτερης εκδοχής του μηνύματος για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2020 που είναι διαθέσιμη στο www.world-theatre-day.org.
Ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτότυπου: Γιόλα Κλείτου

 

Ο Shahid Nadeem γεννήθηκε το 1947 στο Κασμίρ. Έγινε πρόσφυγας στην τρυφερή ηλικία του ενός έτους όταν η οικογένειά του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο νεοϊδρυθέν Πακιστάν μετά τον πόλεμο του 1948 μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν για την επίμαχη περιοχή του Κασμίρ. Έζησε στη Λαχώρη στο Πακιστάν όπου απέκτησε Μεταπτυχιακό στη Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Punjab. Έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο ενώ ήταν φοιτητής αλλά αφοσιώθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων ενώ ήταν πολιτικός εξόριστος στο Λονδίνο.
Ο Shahid Nadeem έχει γράψει περισσότερα από πενήντα πρωτότυπα έργα και έχει κάνει αρκετές διασκευές έργων του Μπρεχτ. Έχει συνεργαστεί με την Πακιστανική Τηλεόραση ως παραγωγός και μέλος της ανώτερης διοίκησης. Έχει φυλακιστεί τρεις φορές υπό διάφορες στρατιωτικές κυβερνήσεις εξαιτίας της αντίστασής του προς το στρατιωτικό καθεστώς και υιοθετήθηκε ως κρατούμενος συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία.
Υπήρξε υπότροφος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Γκέτι (Getty Research Institute), της Διεθνούς Pen, Η.Π.Α. (International Pen, USA) και του Εθνικού Κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy). Είναι επίσης μέλος του δικτύου Θέατρο χωρίς Σύνορα (Theatre without Borders). Τα έργα του Shahid Nadeem είναι ευρέως διαδεδομένα στο Πακιστάν και την Ινδία. Έργα του έχουν επίσης ανέβει σε ολόκληρο τον κόσμο (Ηνωμένο Βασίλειο, Σκωτία, Δανία, Η.Π.Α., Νορβηγία). Έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και έχουν δημοσιευτεί από τους εκδοτικούς οίκους Oxford University Press και Nick Hern Publishers και σε αρκετές ανθολογίες. Το 2009 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο του Πακιστάν για την Υπερηφάνεια της Ερμηνείας (President of Pakistan’s Medal for the Pride of Performance).
Τα έργα του Shahid Nadeem αναγνωρίζονται ευρέως για την τολμηρή κοινωνική τους θεματολογία που μερικές φορές περιλαμβάνει και θέματα ταμπού όπως ο θρησκευτικός εξτρεμισμός, η βία κατά των γυναικών, οι διακρίσεις κατά των μειονοτήτων, η ελευθερία της έκφρασης, το κλίμα, η ειρήνη και ο Σουφισμός. Αρκετά από τα έργα του ασχολούνται με το ζήτημα της Διχοτόμησης της Νότιας Ασίας και της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Συνδυάζει επιδέξια τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με παραδοσιακές φόρμες και τη λαϊκή κληρονομιά για να παρουσιάσει ένα ψυχαγωγικό θέατρο που διεγείρει την ευφυΐα. Διδάσκει συγγραφική τέχνη στο Ινστιτούτο Παραστατικών Τεχνών Ajoka και το Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού της Λαχώρη.

 

 

 

Εργαστήρι σχεδιασμού θεατρικών φωτισμών


Με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή σε συνεργασία με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη, ίσως την πιο καταξιωμένη Lighting Designer στη χώρα μας, διοργανώνουν πεντάμηνο εργαστήρι σχεδιασμού φωτισμών για το θέατρο. Το εργαστήρι απευθύνεται σε ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατρολόγους και σε όλους όσοι θέλουν να μυηθούν στη μαγεία του φωτισμού στις παραστατικές τέχνες.

Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη θα μεταδώσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες της στους συμμετέχοντες μέσα από μια σειρά θεωρητικών μαθημάτων αλλά και επισκέψεων σε θέατρα που ανεβαίνουν παραστάσεις που έχει φωτίσει η ίδια. Μέσα από την παρακολούθηση και την παρατήρηση, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν την απαραίτητη τεχνική κατάρτιση, την οποία στη συνέχεια θα εφαρμόσουν δουλεύοντας σε κανονικές συνθήκες παραγωγής και σχεδιάζοντας τους φωτισμούς για τα 3 έργα που ανεβάζει η Καταπactή στα τέλη Ιουνίου.

Στα μαθήματα θα αναλυθούν οι παρακάτω κατηγορίες:

     1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΦΩΣ

  1. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΟΡΑΣΗΣ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΦΩΤΟΣ – ΟΡΑΤΟ ΦΑΣΜΑ

     3.ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ – ΣΚΗΝΗ – ΟΦΘΑΛΜΟΣ

  1. ΑΡΧΕΣ ΧΡΩΜΑΤΟΣ – ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ
  2. EΜΨΥΧΟ ΚΑΙ ΑΨΥΧΟ ΥΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
  3. ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
  4. ΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  5. ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ. VISUAL EFFECTS KAI FILTERS
  6. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ LIGHTING DESIGN. ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ: Α) ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΧΩΡΟ , Β) TO ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΕΙΔΟΣ   
  7. LIGHTING PLOT- ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ
  8. Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ» (ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ), ΣΥΝΔΕΣΗ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ
  9. ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ: ΆΠΠΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ

Info 

Διάρκεια: 1/2/2020 – 27/6/2020

Meet the trainer: Σάββατο 25/1/2020 στις 11:00

Κόστος διδάκτρων: 65 ευρώ / μήνα (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.)

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 / info@katapacti.gr

 

Σύντομο βιογραφικό Κατερίνας Μαραγκουδάκη

Σχεδίασε τους φωτισμούς για περισσότερες από πεντακόσιες θεατρικές, χορευτικές και μουσικές παραστάσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Παράλληλα εργάστηκε ως διευθύντρια φωτογραφίας σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ, θεατρικά βίντεο και διαφημίσεις. Ανέλαβε το σχεδιασμό φωτισμών της Τελετής Λήξης της ενόργανης γυμναστικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004.

Από το 2005 διδάσκει στο Τμήμα Διεύθυνσης Φωτογραφίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του New York College της Αθήνας, ενώ δίνει συστηματικά διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστημιακές και θεατρικές σχολές. Έχει αποσπάσει αρκετές διακρίσεις μεταξύ των οποίων το Διεθνές Βραβείο Φεστιβάλ Λονδίνου Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την ταινία «Guilt», το Βραβείο Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την τηλεοπτική σειρά «Η συκοφαντία του αίματος», του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και  του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αλεξάνδρειας για την ταινία «Πριν το τέλος του κόσμου», του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, καθώς και 4 φορές των Θεατρικών βραβείων Aθηνοράματος.

Μερικές από τις παραστάσεις που έχει σχεδιάσει τους φωτισμούς για τη φετινή σαιζόν είναι: «Ο θάνατος του εμποράκου» στο θέατρο ‘Εμπορικόν’ σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκευά, «Προσοχή, ο φίλος δαγκώνει» στο θέατρο ‘Ζίνα’ σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη, «Οι φάλαινες του Αυγούστου» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, «Μαρίκα» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θεατρική και ψηφιακή ψευδαίσθηση

Η Αιμιλία Καραντζούλη ερευνά την επίδραση της τεχνολογίας στις παραστατικές τέχνες

Τον Ιανουάριο του 1895 στο Grand Café του Παρισιού οι τρομοκρατημένοι θεατές μετακινήθηκαν απότομα από τις θέσεις του προκειμένου να περάσει το τρένο που “ερχόταν” με φόρα κατά πάνω τους. Είναι η μέρα που προβάλλεται η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου από τους αδελφούς Lumiere. Η ταινία διαρκούσε μόνο 50 δευτερόλεπτα, η εικόνα του κινούμενου τρένου ήταν ασπρόμαυρη και ο ήχος απουσίαζε. Παρ’ όλα αυτά η γρήγορη κίνηση της ατμομηχανής κατά τη διάρκεια της προβολής και ο τρόπος που ήταν τοποθετημένος ο φακός, έκανε τους θεατές να πεταχτούν έντρομοι από τις θέσεις τους σε μία προσπάθεια “να σωθούν”. Έκτοτε πολλά άλλαξαν, η τεχνολογία εξελίχθηκε ραγδαία, επηρεάζοντας όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπινου πολιτισμού. Η κινηματογραφική εμπειρία έγινε ρεαλιστικότερη, ενώ όπως ήταν φυσικό δεν έμεινε ανεπηρέαστος και ο χώρος του θεάτρου.

Φυσικά, η τεχνολογία φαίνεται διαχρονικά να αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο της θεατρικής παράστασης, γεγονός που γίνεται αντιληπτό και από τους ποικίλους όρους που έχουν κατά καιρούς αξιοποιηθεί για την περιγραφή της “σκηνής”, όπως «μηχανισμός», «σύστημα» και «κατασκευή», μέσα από τους οποίους αναδεικνύεται η σχέση παράστασης και τεχνολογίας. Θα μπορούσαμε ακόμα να ανατρέξουμε στην αθηναϊκή σκηνή του 5ου αιώνα π.χ., όπου η τεχνολογία και το ανθρώπινο πεπρωμένο αποκτούν στενούς δεσμούς, με τον Θεό να εμφανίζεται «από μηχανής» δίνοντας τη λύση, ενώ τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες θεατρικές παραστάσεις αξιοποιούν τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, προσπαθώντας να κάνουν όσο πιο ρεαλιστική γίνεται τη θεατρική εμπειρία.

Αυτό που φαίνεται να έχει όμως ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον είναι η σχέση που αναδύεται ανάμεσα στη θεατρική και ψηφιακή πραγματικότητα, με κοινό άξονά τους την έννοια της ψευδαίσθησης. Ο Diderot μιλώντας για την έννοια της θεατρικής ψευδαίσθησης κάνει λόγο για την «κατά το δυνατόν ακριβέστερη μίμηση μιας πράξης που ο θεατής, αδιάκοπα ψευδόμενος, έχει την εντύπωση ότι παρακολουθεί». Με λίγα λόγια, κατά τη διάρκεια της θεατρικής παράστασης υπάρχει ένα είδος “σιωπηρής συμφωνίας” μεταξύ ηθοποιών και θεατών, κατά την οποία αμφότεροι συναινούν πως θα παραστήσουν και θα εκλάβουν ως αληθινό, κάτι που εξαρχής γνωρίζουν πως δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Για όσο χρόνο όμως διαρκεί η θεατρική παράσταση, παράλληλα διαρκεί και αυτή η “θεατρική σύμβαση”, η σιωπηρή δηλαδή αποδοχή της “θεατρικής ψευδαίσθησης”.

Κάτι παρόμοιο θα μπορούσαμε να πούμε πως συμβαίνει και στα ψηφιακά περιβάλλοντα της Εικονικής Πραγματικότητας, όπου ο θεατής παρ’ όλο που γνωρίζει πώς ό,τι διαδραματίζεται μπροστά του δεν είναι αληθινό, αντιδρά αντανακλαστικά σαν αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ωστόσο, αν και η τεχνολογία μπορεί να διαδραματίσει έναν σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία ενός όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικού βιώματος, δεν είναι σε θέση σε καμία περίπτωση να συγκριθεί ή πολύ περισσότερο να αντικαταστήσει αυτή τη μοναδικότητα της θεατρικής εμπειρίας και αυτό γιατί το θέατρο εκτός των άλλων είναι μια ζωντανή διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα από τη ζωντανή σχέση ηθοποιών και θεατών. Γι’ αυτό και καμία παράσταση δεν μπορεί να είναι ίδια, όσες φορές κι αν παιχτεί. Από την άλλη, η τεχνολογία δεν φαίνεται να επηρεάζει μόνο την παραγωγή των θεατρικών παραστάσεων. Καθώς οι δυνατότητες των τεχνολογικών επιτευγμάτων κατακλύζουν τη ζωή μας, μεταβάλλουν παράλληλα τον τρόπο πρόσληψης ερεθισμάτων. Ως αποτέλεσμα, διαμορφώνεται ένα κοινό που όλο και περισσότερο αναζητά στις θεατρικές παραστάσεις την “ψηφιακή εμπειρία”, καθώς αυτή αποτελεί μέρος της πραγματικότητας του και η πραγματικότητα του είναι αυτή που θα διαμορφώσει ως ένα βαθμό το θεατρικό συμβάν. 

Είτε θεατρική είτε ψηφιακή η έννοια της ψευδαίσθησης αποτελεί ουσιαστικά μια πτυχή του ευρύτερου προβληματισμού αναφορικά με τη σχέση της υπόκειμενικής συνείδησης με την αντικειμενικότητα του κόσμου, θέμα που φαίνεται να έχει απασχολήσει κατά καιρούς διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς όπως η Νευροφυσιολογία, η Οντολογία, η Γνωσιολογία, η Ψυχολογία και η Κοινωνιολογία. Σε μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση, θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε ακόμα και την αντικειμενικότητα του κόσμου που μας περιβάλλει. Άλλωστε, όπως ο Albert Einstein είχε σημειώσει «η διάκριση μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος είναι μόνο μια σταθερή και επίμονη ψευδαίσθηση».

*Η Αιμιλία Καραντζούλη είναι θεατρολόγος και ερασιτέχνης ηθοποιός.

 

 

Ήξερες ότι: Στις πρεμιέρες ευχόμαστε… σκατά!

Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Σε μία ώρα έχει πρεμιέρα ηθοποιός, φίλος σου αγαπημένος, στην καινούρια παράσταση που παίζει. Θες να του στείλεις ένα μήνυμα για να του δώσεις κουράγιο, αλλά και να μην τον ενοχλήσεις στην προετοιμασία του. Μην κάνεις το λάθος και του γράψεις “καλή επιτυχία”. Είναι γρουσουζιά! Η ενδεδειγμένη ευχή σύμφωνα με το παραδοσιακό θεατρικό Savoir Vivre  είναι “Σκατά“!!!

Πότε ακριβώς δόθηκε για πρώτη φορά αυτή η … αρκετά πρωτότυπη ευχή δεν είναι γνωστό. Είναι γνωστό όμως ότι ειπώθηκε στη Γαλλία (Merde) και σίγουρα θα πρέπει να ήταν πριν εμφανιστούν και χρησιμοποιηθούν ευρέως τα αυτοκίνητα. Το γιατί είναι απλό:

Όταν είχε πρεμιέρα μια θεατρική παράσταση στο Παρίσι, έξω από το θέατρο συγκεντρωνόταν ένας μεγάλος αριθμός από άμαξες με άλογα που μετέφεραν τους θεατές. Παρέμεναν έξω από το θέατρο για όσο διαρκούσε η παράσταση.

Την εποχή που συζητάμε, οι θεατές δεν ήταν τόσο ευγενικοί όσο στις μέρες μας, οπότε αν δεν τους άρεσε η παράσταση αποχωρούσαν κατά τη διάρκειά της και πήγαιναν κάπου αλλού να συνεχίσουν τη βραδιά τους. Κάθονταν μέχρι τέλους μόνο αν τους άρεσε. Στη δεύτερη περίπτωση λοιπόν που τα άλογα περίμεναν μέχρι το τέλος, ήταν λογικό να κάνουν την ανάγκη τους. Το αποτέλεσμα ήταν ο χώρος μετά την αποχώρηση των θεατών να είναι γεμάτος από κοπριά!

Αν είχε λίγη κοπριά, αυτό ήταν ένδειξη ότι η παράσταση δεν ήταν πολύ επιτυχημένη. Αν είχε πολλή σήμαινε… Θρίαμβος!

Τι καλύτερο λοιπόν, αν είσαι ηθοποιός, από το να σου ευχηθούν να γεμίσει το θέατρο που παίζεις… “Σκατά”!

 

 

 

 

 

Γνώρισε τη βιβλιοθήκη του Εθνικού θεάτρου



Στο ισόγειο του θεάτρου Ρεξ, με είσοδο από το πίσω μέρος του, στεγάζεται ίσως το πιο χρήσιμο και φιλικό μέρος για όσους ασχολούνται με το θέατρο!

Ηθοποιός ή σκηνοθέτης, σκηνογράφος ή ενδυματολόγος, μουσικός ή συγγραφέας, επαγγελματίας ή ερασιτέχνης, όλοι κάποια στιγμή έχουν χρειαστεί τις υπηρεσίες μιας καλά ενημερωμένης βιβλιοθήκης. Αν εκτός από άπειρα θεατρικά έργα και βιβλία για το θέατρο, στη βιβλιοθήκη ανακαλύψεις και ένα τεράστιο αρχείο οπτικοακουστικού υλικού παραστάσεων που έχει συγκεντρωθεί προσεκτικά εδώ και πολλά πολλά χρόνια, τότε σίγουρα βρίσκεσαι στη βιβλιοθήκη του Εθνικού Θεάτρου, στη Φειδίου 5, στο πίσω μέρος του θεάτρου “Ρεξ”!

Πραγματικά το αρχείο που βρίσκεται εκεί είναι τεράστιο, ειδικά από θεατρικά έργα. Αρκεί μόνο να σκεφτούμε ότι υπάρχουν κείμενα από όλες τις παραστάσεις που έχουν ανέβει στο Εθνικό, από την ίδρυση του έως και σήμερα. Το προσωπικό είναι πάρα πολύ ευγενικό, εξυπηρετικό αλλά και πολύ ενημερωμένο. Είτε τηλεφωνικά, είτε περνώντας από εκεί, ζητάς το βιβλίο που χρειάζεσαι και μπορείς να το μελετήσεις εκεί στο μικρό και ζεστό αναγνωστήριο που διαθέτει ο χώρος ή να το πάρεις μαζί σου για κάποιες ώρες και να το επιστρέψεις αργότερα. Εκτός από κείμενα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον υπολογιστή του χώρου, έτσι ώστε να παρακολουθήσεις βιντεοσκοπημένες παραστάσεις από το 1995 έως και σήμερα, αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό παραστάσεων, σκηνικών, κοστουμιών κλπ…

Συγκεκριμένα στη βιβλιοθήκη του Εθνικού μπορείς να βρεις:

  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία για το θέατρο.
  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία και εγκυκλοπαίδειες γενικού περιεχομένου. 
  • Παλιά βιβλία και σπάνιες εκδόσεις. 
  • Ξενόγλωσσες και ελληνικές σειρές λογοτεχνικών και θεατρικών περιοδικών. 
  • Προγράμματα από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου από το 1932 ως σήμερα. 
  • Προγράμματα από διάφορες άλλες εκδηλώσεις και συνεργασίες του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Ανέκδοτα ελληνικά θεατρικά έργα και ανέκδοτες μεταφράσεις θεατρικών έργων. 
  • Ειδικούς καταλόγους και κείμενα για την ιστορία, τους συντελεστές και το ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Αντίγραφα των θεατρικών έργων που έχουν παιχθεί από τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Παρτιτούρες από τη μουσική ορισμένων έργων που παίχθηκαν στο Εθνικό Θέατρο. 
  • Κριτικές και αποκόμματα τύπου από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. 
  • Ντοσιέ με φωτογραφίες- πορτρέτα ηθοποιών και βιογραφικά σημειώματα. 
  • Βιντεοσκοπήσεις θεατρικών παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου (από το 1995 και εφεξής.) 
  • Ειδικό αρχείο φωτογραφιών. 

Επίσης στη βιβλιοθήκη υπάρχουν αρχεία παλιών ηχογραφήσεων, μουσικής, σκηνογραφικών σχεδίων, μακετών, φροντιστηριακών ειδών, κοστουμιών καθώς και ένα εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό αρχείο. 

Info

Βιβλιοθήκη Εθνικού Θεάτρου

Φειδίου 5 (πίσω από Ρεξ)

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 8:00 – 16:00

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-3820525

 

 

Εργαστήρι “Μουσική για θέατρο”


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα σπουδαστές μουσικής του “Art Music School Fakanas” συνεργάζονται με σπουδαστές όλων των άλλων θεατρικών ειδικοτήτων που διδάσκονται στην Καταπactή για να ανέβει μια θεατρική παράσταση, συνθέτοντας έτσι μια Μικρή Ακαδημία Θεάτρου.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, θέλοντας να διευρύνει τους ορίζοντες του, έχει την τιμή να συνεργάζεται με το “Art Music School Fakanas”, η δουλειά του οποίου θεωρείται ως η πιο εμπεριστατωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα στον τομέα της σύγχρονης μουσικής και ειδικότερα της Jazz, του Fusion, της Rock και του Blues. Οι μαθητές του ωδείου, ως μέρος της πρακτικής τους εξάσκησης,  θα γράψουν και θα εκτελέσουν στη σκηνή μουσική για τις παραστάσεις των μαθητών της Καταπactής!

Αναλυτικότερα:

✔️ Σπουδαστές σύνθεσης του Art Music School Fakanas, γράφουν και ενορχηστρώνουν μουσική για μια πραγματική θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές οργάνων του Art Music School Fakanas, συνθέτουν την ορχήστρα που θα εκτελέσει τις παραπάνω συνθέσεις.
✔️ Σπουδαστές θεάτρου της Καταπactής, δημιουργούν μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές σκηνογραφίας της Καταπactής, δημιουργούν τα σκηνικά της παράστασης.
✔️ Σπουδαστές θεατρικού φωτισμού της Καταπactής, φωτίζουν την παράσταση. 

Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ανέβασμα μιας κοινής, μεγάλης θεατρικής παράστασης στο τέλος της χρονιάς σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη.
Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο AthinAct το καλοκαίρι του 2020, για φιλανθρωπικούς σκοπούς!

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
1️⃣ Art Music School Fakanas
Λ. Ποσειδώνος 3, παραλία Ν. Φαλήρου – Μοσχάτου
info: 2104813605, 2104839112
2️⃣ Καταπαctή
Λάμπρου Κορομηλά 19, Νέος Κόσμος
info: 2168096448 – info@katapacti.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ήξερες ότι: Ο σκηνοθέτης σαν ειδικότητα εμφανίστηκε μόλις τον 19ο αιώνα



 Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Η έννοια της σκηνοθεσίας είναι πολύ πρόσφατη. Η λέξη απαντάται για πρώτη φορά σε κείμενα μόλις το 1820. Εκείνη ακριβώς την εποχή ο σκηνοθέτης γίνεται επισήμως ο υπεύθυνος για τη διάταξη της παράστασης.  Μέχρι τότε ο διευθυντής του θεάτρου ή ο πρωταγωνιστής επιφορτιζόταν με την ευθύνη να τη διαμορφώσει σύμφωνα με την προϋπάρχουσα φόρμα.

Πριν από το 1820 με τον όρο σκηνοθεσία εννοούσαν την στοιχειώδη τεχνική τοποθέτησης των υποκριτών στη σκηνή. Στο ευρύ κοινό επικρατεί ακόμα η αντίληψη για τον σκηνοθέτη, ότι η μοναδική του ευθύνη είναι απλώς να ρυθμίζει τις κινήσεις των ηθοποιών και τους φωτισμούς.

Η ανάγκη του να αναλάβει κάποιος τη σκηνοθεσία προέκυψε από το γεγονός ότι τον 19ο αιώνα, το θέατρο άρχισε να βγαίνει από τα βασιλικά ανάκτορα και να παρουσιάζεται σε πλατείες και δημόσιους χώρους. Αυτό σήμαινε ότι πια άρχισε να απευθύνεται σε πιο ευρύ και ανομοιογενές κοινό. Ήταν αναγκαίο λοιπόν κάποιος να αναλάβει να βρει τους τρόπους να περάσει τα μηνύματα του εκάστοτε έργου με τρόπο ταυτόχρονα καλλιτεχνικό αλλά και αντιληπτό από όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικού επιπέδου και μόρφωσης.

Ο σκηνοθέτης επίσης είναι ο υπεύθυνος να συντονίσει τις διάφορες συνιστώσες της παράστασης που οφείλονται στην παρέμβαση πολλών και διαφορετικών καλλιτεχνικών ειδικοτήτων (συγγραφέας, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μουσικός, κλπ) για τη δημιουργία μιας παράστασης. Πρέπει να σχηματίσει ένα πλήρες οργανικό σύστημα, μια δομή, όπου κάθε στοιχείο ενσωματώνεται στο σύνολο, χωρίς να αφήνεται τίποτα στην τύχη.

Μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση του σκηνοθέτη στην εξέλιξη του θεάτρου εκφράζει μια νέα στάση απέναντι στο δραματικό κείμενο: Για πολύ καιρό το κείμενο θεωρούνταν κλειστή περιοχή, όπου δεν υπάρχει παρά μόνο μία δυνατή ερμηνεία, η οποία πρέπει να αποκαλυφθεί. Σήμερα, αντίθετα, θεωρείται ότι το κείμενο απευθύνει μια πρόσκληση να αναζητηθούν οι πολλαπλές σημασίες του, ακόμα και οι αντιφάσεις του. Προσφέρεται δηλαδή σε νέες ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης πια παίζει έναν θεμελιακό ρόλο: την απαραίτητη διαμεσολάβηση  ανάμεσα στο κείμενο και την παράσταση.

Κλείνοντας, πρέπει να πούμε ότι παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης είναι ακρογωνιαίος λίθος της παράστασης, ο ηθοποιός παραμένει, και έτσι πρέπει, καλλιτέχνης – δημιουργός. Αυτό σημαίνει ότι δέχεται τα πλαίσια και την οπτική που δίνει ο σκηνοθέτης και του δίνεται ο χώρος να το εκφράσει με τον καλλιτεχνικό τρόπο που προτείνει ο ίδιος και όχι να του επιβάλλεται κάποιος τρόπος.

 

*Για το άρθρο αυτό χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από το “Λεξικό του θεάτρου” του Patrice Pavis σε μετάφραση Αγνής Στρουμπούλη

 

 

Εργαστήρι θεατρικής γραφής


Ο Χάρης Μπόσινας παρουσιάζει έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο. Το αποτέλεσμα της δουλειάς των συμμετεχόντων θα ανέβει στη σκηνή από την Καταπactή!

Ο Χάρης Μπόσινας, χρησιμοποιώντας την μεγάλη πείρα του στη συγγραφή ιδιαίτερα επιτυχημένων θεατρικών έργων και τηλεοπτικών σεναρίων, παρουσιάζει στην Καταπactή έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα μελετηθούν οι βασικές αρχές και οι κανόνες που διέπουν ένα σενάριο και ένα θεατρικό έργο, καθώς και μια σειρά από σχετικά θέματα. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε σκηνές διαλόγων ή μονολόγων; Ποια η διαφορά ενός θεατρικού κειμένου με ένα τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό σενάριο; Πώς χτίζουμε ένα χαρακτήρα και πώς δίνουμε πληροφορίες στο θεατή; Πότε ένα κείμενο είναι ολοκληρωμένο; Και μια σειρά από άλλα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία συγγραφής. Παράλληλα θα διερευνηθεί ο τρόπος που ενεργοποιούμε την έμπνευση και τη φαντασία μας, μέσα από απλές τεχνικές και πρακτική εξάσκηση. Βασικό στοιχείο η διάδραση μεταξύ των μελών του εργαστηρίου και η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ τους. 

Οι νέοι συγγραφείς μας θα έχουν την ευκαιρία να δουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους να ανεβαίνει σε κάποια σκηνή της Αθήνας, σε παραγωγή της Καταπactής και σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη. Τα σκηνικά και οι φωτισμοί θα σχεδιαστούν από τους μαθητές των αντίστοιχων εργαστηρίων!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΞΗΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

  • Πως ξεκινάμε ένα σενάριο ή ένα θεατρικό κείμενο. Ποιες ερωτήσεις τίθενται αρχικά. Ποιο είναι το βασικό ερώτημα; Οι διαφορετικές οπτικές πάνω σε ένα θέμα και πως το προσεγγίζουμε. Θεματολογικές προτάσεις.
  • Σκαλέτα και χαρακτήρες. Τα δύο πιο σημαντικά εργαλεία ενός σεναρίου ή θεατρικού κειμένου. Γιατί είναι απαραίτητα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Πως τα δομούμε.
  • Διάλογοι. Πως ανακαλύπτουμε την αλήθεια των ηρώων και τους δίνουμε φωνή; Τι κάνει ένα διάλογο πειστικό και ρεαλιστικό; Πότε ένας διάλογος δεν ακολουθεί τους κανόνες του ρεαλισμού;
  • Μονόλογος; Πώς στήνεται ένας μονόλογος; Που απευθύνεται; Ποια στοιχεία παραλείπουμε και ποια εντάσσουμε;
  • Η επιμέλεια του κειμένου. Σκότωσε ό,τι αγαπάς. Πως καθαρίζουμε ένα κείμενο από τα περιττά στοιχεία, ώστε να φωτίσουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΗ ΜΠΟΣΙΝΑ

  • Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και στη συνέχεια φοίτησε και αποφοίτησε με υποτροφία από το ΙΚΥ στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ.
  • Τα τελευταία 10 χρόνια γράφει θεατρικά έργα που έχουν σκηνοθετηθεί από γνωστούς και καταξιωμένους σκηνοθέτες ή από τον ίδιο. Μερικά από αυτά είναι:

«Η Οφηλία είναι έγκυος» (ΕπιΚολωνώ, Nixon, περιοδεία, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Να γεννηθώ ή αλλάξατε γνώμη;» (ΕπιΚολωνώ, Βικτώρια, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Λευτεριά στη Μήδεια» (Olvio, σκηνοθεσία Κώστας Φιλίπογλου)

«Δουλειές με φούντες» (Αθηναΐδα, σκηνοθεσία Αντώνης Λουδάρος)

«Μια ημέρα. Σήμερα» (Faust, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

  • Επίσης, έχει δουλέψει στην τηλεόραση ως σεναριογράφος, επιμελητής σεναρίων αλλά και ηθοποιός σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Μερικές από αυτές είναι:

«Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς» MEGA

«Τύχη βουνό» ANT1

«Μια στιγμή, δυο ζωές» MEGA

«Ένας μήνας και κάτι» MEGA

«Οικογενειακές ιστορίες» ALPHA (επιμελητής σεναρίων)

«Κάτι χωρισμένα παλικάρια» ΑΝΤ1

«Κάνε γονείς να δεις καλό» ΑΝΤ1

  • Τέλος έχει εργαστεί αρκετά ως ηθοποιός και στο θέατρο, συνεργαζόμενος με πολλούς σκηνοθέτες όπως η Κάρμεν Ρουγγέρη, ο Κώστας Φιλίππογλου, ο Βασίλης Νικολαΐδης, ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο Θύμιος Καρακατσάνης, η Τατιάνα Λύγαρη, ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης κ.α.

Meet the trainer 

Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στις 18:00 ο Χάρης Μπόσινας θα κάνει μια ανοιχτή συζήτηση με όλους τους ενδιαφερόμενους του εργαστηρίου για να τους εξηγήσει τον τρόπο διεξαγωγής του και να λυθούν τυχόν απορίες.

Δήλωσε συμμετοχή στο meet the trainer στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448 ή στο facebook της Καταπactής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλληλεγγύη. Ευκολότερη στην πράξη.

 Δυο περιστατικά που αποδεικνύουν ‘του λόγου το αληθές’ – από τον Σωτήρη Δούβρη

 

 

 

 

Λατρεύω τα δίκυκλα! Πάνε παντού, γρήγορα, οικονομικά και παρκάρονται εύκολα! Το μόνο που πρέπει να προσέξεις είναι να μην κάνεις επικίνδυνους ελιγμούς γιατί δυσκολεύεις τη ζωή των αυτοκινητιστών και των πεζών, να μην παρκάρεις παράνομα και να φοράς πάντα κράνος. Όλα αυτά αναλογίζομαι φέτος το καλοκαίρι που κλείνω οκτώ χρόνια ως δικυκλιστής!

 

Με γοητεύει αφάνταστα αυτό το αίσθημα αλληλεγγύης που υπάρχει μεταξύ όλων αυτών που οδηγούν μηχανή. Πρόσφατα βρέθηκα σταματημένος στο φανάρι, πάνω σε κομμάτι του οδοστρώματος που ήταν βρεγμένο. Μετά από λίγο σταματάει δίπλα μου μια άλλη μηχανή, πολύ μεγαλύτερου κυβισμού από τη δικιά μου και ο οδηγός της ξύνει με το πόδι του το μουσκεμένο σημείο. Αυτός ο άνθρωπος με ενημέρωσε ότι πατούσα πάνω σε λάδια μηχανής και ότι φυσικά, αν το φανάρι γινόταν πράσινο και εγώ άνοιγα το γκάζι για να ξεκινήσω, το πιθανότερο ήταν να χάσω τον έλεγχο του δίτροχού μου και να πέσω γλιστρώντας πάνω στα λάδια. Έτσι λοιπόν κατέβηκα, έσυρα τη μηχανή μου με τα χέρια για να φύγω από το σημείο των λαδιών και αφού στέγνωσα τα λάστιχα, πήγα στη δουλειά μου ευγνωμονώντας τον άνθρωπο που με ειδοποίησε.

Τον περασμένο χειμώνα, πάλι σταματημένος σε φανάρι με τη μηχανή, έγινα μάρτυρας ενός άλλου συγκινητικού περιστατικού. Δρόμος κεντρικός, δύο λωρίδων, πηγμένος από αυτοκίνητα, σταματημένοι όλοι στο κόκκινο φανάρι. Ένας κατά πάσα πιθανότητα πρόσφυγας, καθαρίζοντας παρμπρίζ αυτοκινήτων προσπαθεί να μαζέψει το ένα δέκατο ενός κανονικού μεροκάματου για να φάει και αυτήν την ημέρα. Δεξιά μου ένα νέο παιδί με το αυτοκίνητου του, μάλλον φοιτητής, ακούει δυνατά μουσική και παίζει, με ένα αίσθημα ενοχής, με το κινητό του. Αριστερά, επίσης αυτοκίνητο με δυνατή μουσική αποτελούμενη από μπουζούκι και φωνή που κλαίει τον στίχο και ο οδηγός γύρω στα 50 και μερακλωμένος φουλ. Είμαι ανάμεσα από τρεις εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους που δύσκολα θα έβρισκαν κοινό κώδικα επικοινωνίας μεταξύ τους. Ενώ τους παρατηρώ και σκέφτομαι τη διαφορετικότητα των χαρακτήρων τους ακούγεται πίσω μου σειρήνα ασθενοφόρου.

Κοιτάζω από τον καθρέπτη και βλέπω όντως ένα ασθενοφόρο να κάνει γρήγορους και επικίνδυνους ελιγμούς προσπαθώντας να περάσει ανάμεσα από τις δύο ουρές των οχημάτων που σχηματίζονταν πίσω μας. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να κάνω στην άκρη για να ανοίξω δρόμο. Με μεγάλη συγκίνηση παρατήρησα και τους οδικούς μου «γείτονες» να προσπαθούν, όχι μόνο να κάνουν στην άκρη, αλλά να συνεργάζονται πολύ καλά μεταξύ τους έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για το νοσοκομειακό αυτοκίνητο! Ο άνθρωπος στα φανάρια, βάζοντας σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα, εκτελούσε χρέη τροχονόμου και έκοβε την κίνηση στην κάθετη λεωφόρο! Ο μερακλωμένος οδηγός και ο φοιτητής καβάλησαν νησίδα και πεζοδρόμιο αντίστοιχα για να μην ενοχλούν, κατέβηκαν από τα οχήματα τους και επικοινωνώντας μεταξύ τους μόνο με τα μάτια, διέτρεχαν πεζοί το κενό ανάμεσα στις δύο ουρές και παρότρυναν τους οδηγούς να κάνουν το ίδιο με τα οχήματα τους, έτσι ώστε να δώσουν χώρο στο ασθενοφόρο να περάσει! Να σημειώσω επίσης ότι οι οδηγοί που ήταν σταματημένοι λόγω της υπόδειξης του πρόσφυγα-τροχονόμου, περίμεναν υπομονετικά, χωρίς κόρνες και φωνές, παρά το ότι το φανάρι τους είχε ήδη γίνει πράσινο! Μέσα σε τρία λεπτά το ασθενοφόρο είχε περάσει ανάμεσα από τουλάχιστον πενήντα αυτοκίνητα και συνέχιζε ταχύτατα τον προορισμό του!

 

Αυτοί οι τρεις άνθρωποι, οι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, συνεργάστηκαν άψογα κάτω από έναν κοινό στόχο. Να βοηθήσουν έναν συνάνθρωπό τους που πιθανότατα η ζωή του εξαρτιόταν από το πόσο γρήγορα θα έφθανε στο νοσοκομείο.

 Το λάθος που κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε, να συζητάμε και να αναλωνόμαστε τελικά σε αυτά που μας χωρίζουν με τους συνανθρώπους μας. Αν όμως κάνουμε ελάχιστη προσπάθεια και σκεφτούμε λίγο περισσότερο θα διαπιστώσουμε ότι είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν. Και πιστέψτε με είναι από τις πιο απελευθερωτικές σκέψεις που μπορεί να κάνει κανείς!

 

 

 
 

 

 

Λογισμοι και παραΛογισμοί – final

4-5-6 Ιουλίου οι τελικές παραστάσεις των τριών τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου και του νέου τμήματος σκηνογραφίας, με φιλανθρωπικό σκοπό αντί εισιτηρίου!

Η κορύφωση των μαθημάτων της Καταπactής πλησιάζει. Το αποτέλεσμα των μαθημάτων όλης της χρονιάς θα παρουσιαστεί στο κοινό, στις 4-5 και 6 Ιουλίου στο θέατρο “Έναστρον” της σχολής Τράγκα! Τα τμήματα υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου, σε συνεργασία με το νέο τμήμα σκηνογραφίας μας, ανεβάζουν τρία έργα από την παγκόσμια δραματουργία, ιδωμένα μέσα από μια πιο λοξή, παράλογη ματιά…

Αντί εισιτηρίου, ζητάμε από τους θεατές μας να φέρουν τρόφιμα και είδη καθαρισμού για να στηρίξουμε όλοι μαζί τις δομές ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων σε Χίο, Σάμο και Αθήνα που διατηρεί η Μετάδραση.

Ενδεικτική λίστα ελλείψεων:

  • Τρόφιμα μακράς διάρκειας (δημητριακά, ζυμαρικά, ρύζι, μαρμελάδες και όσπρια μεταξύ άλλων που διατηρούνται εκτός ψυγείου)
  •  Απορρυπαντικά και καθαριστικά (σπιτιού, πλυντηρίου, σφουγγαράκια κ.α.α)
  •   Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες)

Η ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 μεπρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

Τα έργα μας

Μπλανς Ντυμπουά

Σε μια ψυχιατρική κλινική του 50, καταφθάνει μια εύθραυστη και ώριμη γυναίκα που έχει υποστεί νευρικό κλονισμό. Οι υπόλοιποι τρόφιμοι ακούνε και ζωντανεύουν την ιστορία της που ξεκίνησε όταν επισκέφτηκε το σπίτι της αδερφής της για να την ενημερώσει για τα οικογενειακά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Εκεί όμως συνάντησε και τον απότομο και σκληρό σύζυγο της αδελφής της. Οι μεταξύ τους σχέσεις έφεραν εντάσεις και προβλήματα και έτσι θα αποκαλύφθηκαν μυστικά καλά κρυμμένα. Η διαμονή της σε αυτό το σπίτι είναι που την οδήγησε και στον εγκλεισμό της.

Παντρολογήματα

Ένα εντελώς απίστευτο περιστατικό θα ζήσει ο Πατκαλιόσιν, ένας υπουργικός σύμβουλος κάπως άτολμος και συμβιβασμένος με τη ρουτίνα της ζωής του. Όταν αποφασίζει να παντρευτεί προσλαμβάνει την προξενήτρα Φιόκλα,  για να τον φέρει σε επαφή με την κατάλληλη νύφη. Η νύφη Αγάθια Τυχόνοβνα όμως, δέχεται κι άλλους υποψήφιους γαμπρούς και έτσι ο Πατκαλιόσιν πρέπει να «παλέψει» για να την κερδίσει. Η Αγάθια διαλέγει τον γαμπρό, η μέρα του γάμου φτάνει όμως τα απρόοπτα δεν σταματούν…

Αγαπητέ Θεέ

Γράμματα ειλικρινή, αθώα και με χιούμορ. Παραλήπτης τους…ο Θεός. Αποστολέας ένα δεκάχρονο αγόρι που πάσχει από λευχαιμία, δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού και δεν του αρέσει το γράψιμο. Με αφορμή όμως ένα παιχνίδι που του μαθαίνει η αγαπημένη του εθελόντρια νοσοκόμα, το αγόρι θα ζήσει όλη του τη ζωή σε μικρό χρονικό διάστημα. Δώδεκα μέρες και δώδεκα επιστολές είναι αρκετές για να μας μάθουν το «μυστικό». Να κοιτάμε κάθε μέρα τον κόσμο, σαν να ήταν η πρώτη φορά.

Πρόγραμμα παραστάσεων

“Μπλανς Ντυμπουά”

Πέμπτη 4/7/2019 στις 21:00

Σάββατο 6/7/2019 στις 21:30

“Παντρολογήματα”

Παρασκευή 5/7/2019 στις 21:00

Σάββατο 6/7/2019 στις 18:00

Αγαπητέ Θεέ

Σάββατο 6/7/2019 στις 19:30

*Απαραίτητη η κράτηση θέσης. Καλέστε στο 6986211250

 

 

 

«19 βήματα για το χτίσιμο ενός ρόλου» – καλοκαιρινό σεμινάριο υποκριτικής

Ο Σωτήρης Δούβρης παρουσιάζει ένα άκρως πρακτικό σεμινάριο που απευθύνεται σε ερασιτέχνες ηθοποιούς και σπουδαστές δραματικών σχολών ή θεατρικών εργαστηρίων.

Ο Σωτήρης Δούβρης, βασιζόμενος στην πολυετή εμπειρία του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, στήνει ένα άκρως πρακτικό σεμινάριο.   Μετά την παρακολούθηση του, οι συμμετέχοντες θα είναι σε θέση να χτίσουν έναν θεατρικό χαρακτήρα από το μηδέν, χρησιμοποιώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εκφραστικά τους μέσα και τα «κλειδιά» που τους δίνει ο συγγραφέας μέσα από το θεατρικό κείμενο.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες θα ασχοληθούν με τις παρακάτω ενότητες:

-Ποιος είναι ο στόχος του ρόλου στο έργο και τι τον εμποδίζει να το επιτύχει;

-Ποια εργαλεία χρησιμοποιεί για να τον επιτύχει;

-Πως τον επηρεάζουν οι δοσμένες συνθήκες του έργου (εποχή, κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, ώρα της ημέρας κλπ);

-Πως αποτυπώνονται όλα αυτά στο σώμα του ρόλου;

– Ποια η σχέση του ρόλου με τα σκηνικά αντικείμενα. Πως τα χρησιμοποιεί; 

Τρόπος προσέγγισης χαρακτήρα σε στάδια:

1ο Στάδιο 

Περίληψη έργου – Ανάγνωση σκηνής – Τονισμοί φράσεων – Στόχοι ρόλων – Εμπόδια στην επίτευξη των στόχων – Δοσμένες συνθήκες. -Ποιο είναι το βασικό θέμα του έργου; -Ποιος είναι ο κεντρικός στόχος του χαρακτήρα στο έργο; -Ποιος είναι ο στόχος του χαρακτήρα στη συγκεκριμένη σκηνή και πως βοηθά στην επίτευξη του κεντρικού στόχου; -Πώς τονίζονται οι φράσεις για να δοθεί σωστά το νόημα τους; -Τι εμποδίζει το χαρακτήρα να επιτύχει το στόχο του; -Ποιες είναι οι Δοσμένες συνθήκες της σκηνής; Τι ώρα είναι; Τι εποχή; Είναι μέρα ή νύχτα; Κλπ…

2ο Στάδιο 

Εργαλεία χαρακτήρα – Βιογραφικό χαρακτήρα – Ιδιότητες χαρακτήρα – Η στιγμή πριν. -Ποια εργαλεία χρησιμοποιεί ο χαρακτήρας για να επιτύχει το στόχο του; -Πότε γεννήθηκε, πως μεγάλωσε και πως έζησε; -Τι δουλειά κάνει και πως επηρεάζει αυτό την συμπεριφορά του; -Τι συνέβη στη ζωή του λίγο πριν τον δούμε στη συγκεκριμένη σκηνή;


 

3ο Στάδιο 

Ρυθμοί, Τόνοι, Εντάσεις – Παύσεις – Απεύθυνση. -Τεχνικές λεπτομέρειες  προσέγγισης του χαρακτήρα.  

4ο Στάδιο 

Αυτοσχεδιασμός σε λόγια σκηνής – Σώμα χαρακτήρα. -Καταγραφή βασικών συμβάντων και λεγομένων της σκηνής και αυτοσχεδιασμός σε λόγια. -Πως αποτυπώνονται όλα αυτά στο σώμα του χαρακτήρα; (Επάγγελμα, βιογραφικό, συναισθήματα, στιγμή πριν)  

5ο Στάδιο 

Αυτοσχεδιασμός σε λόγια και κίνηση – Σκηνικά αντικείμενα – Στήσιμο σκηνής . -Αυτοσχεδιασμός πάνω σε λόγια και σε κίνηση, τονίζοντας ότι ενδιαφέρον προκύπτει. -Ποια η σχέση του χαρακτήρα με τα σκηνικά αντικείμενα και πως τα χρησιμοποιεί. -Σκηνοθεσία και στήσιμο σκηνής, κρατώντας ότι ενδιαφέρον έχει προκύψει από τον αυτοσχεδιασμό.

*Στο τέλος του σεμιναρίου θα γίνει ανοιχτή παρουσίαση στο κοινό στον χώρο της Καταπactής. Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν πάνω σε κείμενα των Ουίλλιαμς, Τσέχοφ, Πίντερ, Μακντόνα.

 

Ιnfo

Ημερομηνίες: Από 17 Ιουνίου έως και 21 Σεπτεμβρίου  2019

Εκπαιδευτής: Σωτήρης Δούβρης  (ηθοποιός, δάσκαλος υποκριτικής)

Εγγραφές: έως Δευτέρα 10 Ιουνίου  (εφόσον υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις).

Τελική τιμή (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ): 220 €

Διάρκεια σεμιναρίου: 57 ώρες.   

 

Τα μαθήματα θα γίνονται κάθε  Δευτέρα & Πέμπτη από τις 19:00 – 22:00 , ξεκινώντας από  17 Ιουνίου – 29 Ιουλίου με ένα διάλειμμα τον Αύγουστο και συνεχίζοντας ξανά από 2 έως 21 Σεπτεμβρίου.   

Το σεμινάριο απευθύνεται σε: ερασιτέχνες ηθοποιούς με σχετική σκηνική εμπειρία και σπουδαστές δραματικών σχολών ή θεατρικών εργαστηρίων.  

 

Meet the trainer 

Το Σάββατο 8 Ιουνίου στις 12:00 ο Σωτήρης Δούβρης θα κάνει μια ανοιχτή συζήτηση δωρεάν με όλους τους ενδιαφερόμενους του σεμιναρίου, για να τους εξηγήσει τον τρόπο διεξαγωγής του και να λυθούν τυχόν απορίες.

Δήλωσε συμμετοχή στο meet the trainer στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448 ή στο facebook της Καταπactής. 

Βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Αυτόν τον καιρό εμφανίζεται στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 «Η Επιστροφή» και στην παράσταση «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «Ο Αντρειωμένος» σε σκηνοθεσία Παντελή Παπαδόπουλου, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Το Νησί»«Μαύρα Μεσάνυχτα»«Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Tango bar” στο θέατρο Άβατον

Η Κατερίνα Δαβέτα είδε την εξουσία και την επιβολή να χορεύουν tango σε ένα μπαρ της δεκαετίας του 80.

Όλα εκτυλίσσονται σε ένα μπαρ (όπως φανερώνει και ο τίτλος του έργου του Περικλή Κοροβέση) κάπου στο κέντρο της Αθήνας, τη νοσταλγική δεκαετία του ’80.

Το έργο ξεκινάει με τον Φώντα, ιδιοκτήτη του ομόνυμου bar, να μαζεύει με σκοπό να κλείσει το μαγαζί, όταν χτυπάει την πόρτα ο Λάκης (όπως  μας ενημερώνει προκαταβολικά ο πρώτος). Με χαμηλό τόνο φωνής και λίγο δύσκολη άρθρωση, μας συστήνεται ο δεύτερος, αποτυχημένος θεατρικός συγγραφέας και επιστήθιος φίλος του Φώντα από παιδιά. Οι δυο τους ξεκινούν μια συζήτηση άλλοτε έντονη, άλλοτε μάταιη, άλλοτε νοσταλγική, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η εναλλαγή των συναισθημάτων από τον τσακωμό, στην ονειροπόληση, και από τη σκληρή κριτική στην αγάπη, τους συνοδεύει καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς, σα να παρακολουθούμε τη σχέση μιας ολόκληρης ζωής σε μια νύχτα.  Σαν οι δυο τους να « χορεύουν» ένα διαρκές tango μεταξύ εξουσίας και επιβολής, αλλά και επιτυχίας μαζί με αποτυχία.

Ο σκηνοθέτης Σπύρος Μιχόπουλος φαίνεται να έχει δώσει στο υποκριτικό δίδυμο ελευθερία κινήσεων, ενώ ο ίδιος με τη ματιά του βοηθάει στη διατήρηση του καλού ρυθμού σε όλη τη διάρκεια της παράστασης (μιάμιση ώρα χωρίς διάλειμμα).

Σε αυτό βέβαια συνηγορεί και η εξαιρετική χημεία των δυο ηθοποιών, που δίνουν σάρκα και οστά στους χαρακτήρες τους.  Ο Κώστας Κονταράτος ως Λάκης, δίνει μια γήινη υπόσταση στον ήρωα του, έναν άνθρωπο φαινομενικά συμβιβασμένο με την καθημερινότητά του. Χωρίς ιδιαίτερες υπερβολές, πείθει  ως πετυχημένος επιχειρηματίας που έχει πάθη, όσο και αν προσπαθεί να τα κρύψει. Ένα από αυτά είναι η λαχτάρα του να επιστρέψει στο θεατρικό σανίδι (πρώην ηθοποιός). Ο Χρήστος Αυλωνίτης ως Λάκης, ενώ η είσοδός του αρχικά με «μούδιασε», κατάφερε να με συγκινήσει και να με καθηλώσει. Ένας ταλαντούχος μεν, αποτυχημένος θεατρικός συγγραφέας δε, φλερτάρει συνέχεια με τα πάθη του, με το περιθώριο, αλλά και με τη ρομαντική πλευρά που κρύβουμε όλοι μέσας μας: αυτή του παιδιού που κάνει ταξίδια με την φαντασία του και πάντα ονειρεύεται.

Τέλος, το λιτό σκηνικό παραπέμπει σε μπαρ της δεκαετίας του ’80, και ο θεατής αισθάνεται μια απόκοσμη νοσταλγικότητα, πράγμα που υπερθεματίζουν οι μουσικές επιλογές.

Η παράσταση είναι μικρή σε διάρκεια, αλλά η διαχρονικότητα του κειμένου της, οι εξαιρετικές ερμηνείες και η ευφυής σκηνοθετική ματιά, αποτελούν το τρίπτυχο της επιτυχίας της.

 

Μην την χάσετε!

Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη 21:00 στο θέατρο Άβατον (Ευπατριδών 3, Γκάζι)

Παραστάσεις έως και την Τρίτη 28 Μαΐου

Πληροφορίες – κρατήσεις: 21 03412689

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το φετινό μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα θεάτρου

  Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τιμά κάθε χρόνο αυτή την παγκόσμια γιορτή, καλώντας μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει το μήνυμα. Το μήνυμα μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες, δημοσιοποιείται μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και τα Εθνικά του Κέντρα (περισσότερα από 90 Εθνικά Κέντρα και πολλά Συνεργαζόμενα Μέλη) αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλο τον κόσμο. Το ΔΙΘ έχει ως στόχο να προωθεί τις εθνικές και διεθνείς δραστηριότητες που διοργανώνονται στο πλαίσιο των εορτασμών για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το ΔΙΘ, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτώ. Έκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα, εκπροσωπώντας μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.

Άρθουρ Μίλλερ, Πήτερ Μπρουκ, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Αουγκούστο Μπόαλ, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, μερικοί μόνο από τους συγγραφείς των μηνυμάτων της Παγκόσμιας Ημέρας Θέατρου από το 1962. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε φέτος για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2019 τον διακεκριμένο Κουβανό σκηνοθέτη, θεατρικό συγγραφέα, θεατροπαιδαγωγό και καθηγητή, Carlos Celdrán.

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2019
Carlos Celdrán, Κούβα
Σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας, θεατροπαιδαγωγός, καθηγητής

  Πριν την αφύπνισή μου στο θέατρο, οι δάσκαλοί μου ήταν ήδη εκεί. Είχαν κτίσει τα σπίτια τους και την ποιητική προσέγγισή τους πάνω στα ερείπια της δικής τους ζωής. Πολλοί από αυτούς είναι άγνωστοι ή ελάχιστα τους θυμόμαστε: εργάζονταν σιωπηρά, στην ταπεινότητα των δωματίων πρόβας τους και στις γεμάτες από θεατές θεατρικές αίθουσες τους και σιγά-σιγά, μετά από χρόνια δουλειάς και εξαιρετικών επιτευγμάτων, αποσύρθηκαν σταδιακά από αυτά τα μέρη και εξαφανίστηκαν. Όταν κατάλαβα ότι το προσωπικό μου πεπρωμένο ήταν να ακολουθήσω τα βήματά τους, κατάλαβα επίσης ότι είχα κληρονομήσει αυτή την καθηλωτική, μοναδική παράδοση που ζούσε στο παρόν χωρίς καμία προσδοκία, πέρα από την επίτευξη της διαφάνειας μιας μη επαναλαμβανόμενης στιγμής· μιας στιγμής συνάντησης με κάποιον άλλο στο σκοτάδι ενός θεάτρου, χωρίς καμία άλλη προστασία πέρα από την αλήθεια μιας χειρονομίας, μιας αποκαλυπτικής λέξης.
Η θεατρική μου πατρίδα βρίσκεται σε εκείνες τις στιγμές της συνάντησης με τους θεατές που έρχονται κάθε βράδυ στο θέατρό μας, από τις πιο διαφορετικές γωνιές της πόλης μου, για να ενωθούν μαζί μας και να μοιραστούμε μερικές ώρες, μερικά λεπτά. Η ζωή μου είναι φτιαγμένη από αυτές τις μοναδικές στιγμές όταν παύω να είμαι ο εαυτός μου, όταν παύω να υποφέρω για τον εαυτό μου και ξαναγεννιέμαι και κατανοώ το νόημα του θεατρικού επαγγέλματος: το να ζούμε στιγμές αγνής εφήμερης αλήθειας, όπου γνωρίζουμε ότι αυτό που λέμε και κάνουμε, εκεί κάτω από τα φώτα σκηνής, είναι αλήθεια και αντανακλά το πιο βαθύ, το πιο προσωπικό, μέρος των εαυτών μας. Η θεατρική μου χώρα, η δική μου και αυτή των ηθοποιών μου, είναι μια χώρα που υφαίνεται από τέτοιες στιγμές, όπου αφήνουμε πίσω μας τις μάσκες, τη ρητορική, το φόβο του να είμαστε αυτοί που είμαστε και ενώνουμε τα χέρια στο σκοτάδι.
Η θεατρική παράδοση είναι οριζόντια. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να επιβεβαιώσει ότι το θέατρο βρίσκεται σε οποιοδήποτε κέντρο του κόσμου, σε οποιαδήποτε πόλη ή προνομιούχο κτίριο. Το θέατρο, όπως το έχω λάβει, εξαπλώνεται μέσα από μια αόρατη γεωγραφία που συνδυάζει τις ζωές εκείνων που το υπηρετούν με την ίδια τη θεατρική τέχνη σε μια χειρονομία ενοποίησης. Όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι του θεάτρου πεθαίνουν μαζί με τις στιγμές τους, στιγμές ανεπανάληπτης διαύγειας και ομορφιάς· όλοι ξεθωριάζουν με τον ίδιο τρόπο, χωρίς καμία άλλη υπεροχή για να τους προστατεύσει και να τους καταστήσει ενδόξους. Οι θεατρικοί δάσκαλοι το γνωρίζουν, καμία αναγνώριση δεν είναι έγκυρη όταν αντιμετωπίζεται με αυτή τη σιγουριά, η οποία είναι η ρίζα του έργου μας: η δημιουργία στιγμών αλήθειας, ασάφειας, δύναμης, ελευθερίας εν μέσω μεγάλης αβεβαιότητας. Τίποτα από αυτά δεν επιβιώνει, εκτός από τα δεδομένα ή τα αρχεία της δουλειάς τους σε βίντεο και φωτογραφίες που θα αποτυπώσουν μόνο μια ωχρή ιδέα για το τι έπραξαν. Ωστόσο, αυτό που θα λείπει πάντα από αυτά τα αρχεία είναι η σιωπηλή ανταπόκριση από το κοινό που καταλαβαίνει σε μια στιγμή ότι αυτό που συμβαίνει δεν μπορεί να μεταφραστεί ή να βρεθεί έξω, ότι στην αλήθεια που μοιράζεται εκεί υπάρχει μια εμπειρία ζωής, για λίγα δευτερόλεπτα, πιο διάφανη ακόμη και από την ίδια τη ζωή.
Όταν συνειδητοποίησα ότι το θέατρο ήταν μια χώρα από μόνο του, μια μεγάλη επικράτεια που καλύπτει ολόκληρο τον κόσμο, ένας προσδιορισμός γεννήθηκε μέσα μου, ο οποίος ήταν και η συνειδητοποίηση μιας ελευθερίας: δεν χρειάζεται να πάτε μακριά ή να φύγετε από όπου και αν βρίσκεστε, δεν χρειάζεται να τρέξετε ή να μετακινηθείτε. Το κοινό είναι οπουδήποτε υπάρχετε. Έχετε τους συναδέλφους που χρειάζεστε στο πλευρό σας. Εκεί, έξω από το σπίτι σας, έχετε όλη την αδιαφανή, αδιαπέραστη καθημερινή πραγματικότητα. Έπειτα, δουλεύετε από αυτή τη φαινομενική ακινησία για να σχεδιάσετε το μεγαλύτερο ταξίδι απ’ όλα, να επαναλάβετε την Οδύσσεια, το ταξίδι των Αργοναυτών: είστε ένας ακίνητος ταξιδιώτης που δεν παύει να επιταχύνει την πυκνότητα και την ακαμψία του πραγματικού του κόσμου. Το ταξίδι σας είναι προς το στιγμιαίο, προς το παρόν, προς την άνευ προηγουμένου συνάντηση ενώπιον των συνανθρώπων σας. Το ταξίδι σας είναι προς αυτούς, προς την καρδιά τους, προς την υποκειμενικότητά τους. Ταξιδεύετε μέσα τους, στα συναισθήματά τους, στις αναμνήσεις τους που εσείς ξυπνάτε και κινητοποιείτε. Το ταξίδι σας είναι ιλιγγιώδες, και κανείς δεν μπορεί να το μετρήσει ή να το αποσιωπήσει. Ούτε κανείς μπορεί να το αναγνωρίσει στο σωστό βαθμό, είναι ένα ταξίδι μέσα από τη φαντασία του λαού σας, ένας σπόρος που σπέρνεται στα πιο απομακρυσμένα εδάφη: την πολιτική, ηθική και ανθρώπινη συνείδηση των θεατών σας. Επομένως, δεν κινούμαι, θα παραμείνω στο σπίτι, ανάμεσα στους πιο κοντινούς μου ανθρώπους, σε φαινομενική ακινησία, μέρα και νύχτα να εργάζομαι, επειδή κατέχω το μυστικό της ταχύτητας.
Μετάφραση από την αγγλική: Δώρα Νικολάου
Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ)                          
Βιογραφικό Σημείωμα
Carlos Celdrán
Ο Carlos Celdrán είναι ένας βραβευμένος και πολύ σεβαστός σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας, ακαδημαϊκός και καθηγητής, ο οποίος ζει και εργάζεται στην Αβάνα της Κούβας, παρουσιάζοντας το έργο του σε όλο τον κόσμο.
Γεννηθείς το 1963 στην Αβάνα, ο Carlos Celdrán εμπλούτισε αρχικά την αγάπη και την εξειδίκευσή του στο θέατρο στο Ανώτερο Ινστιτούτο Τέχνης στην Αβάνα, όπου έλαβε πτυχίο στις Παραστατικές Τέχνες (Performing Arts Studies). Αφού αποφοίτησε με τιμητική διάκριση το 1986, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τον τομέα εκπαίδευσής του, εργαζόμενος αρχικά ως σύμβουλος και αργότερα ως σκηνοθέτης για το Teatro Buendía στην Αβάνα.
Κατείχε το ρόλο αυτό μέχρι το 1996, όταν αποφάσισε ότι ήταν η σωστή στιγμή να δημιουργήσει τη δική του θεατρική ομάδα, την πλέον παγκοσμίως γνωστή και εξαιρετικά αξιόλογη Argos Teatro. Έχοντας ως βάση την Αβάνα, το Argos Teatro έχει κερδίσει μεγάλη φήμη μέσα από την παρουσίαση ευρωπαϊκών κλασικών, σύγχρονων λατινοαμερικανικών θεατρικών έργων και πρωτότυπων παραγωγών υπό την ειδική επίβλεψη του Carlos Celdrán ως σκηνοθέτη.
Οι παραστάσεις του Argos Teatro έχουν ως στόχο να δώσουν νέα πνοή μέσα στον κανόνα του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου, με παραστάσεις των Μπρεχτ, Μπέκετ, Ίψεν και Στρίντμπεργκ φέρνοντας τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και τις προτιμήσεις, στο κοινό της Λατινικής Αμερικής. Το Argos Teatro επικεντρώθηκε στο έργο Κουβανών θεατρικών συγγραφέων, παρουσιάζοντας παραγωγές ντόπιων καλλιτεχνών όπως ο Gonzalez Melo, σε πολλές περιπτώσεις. Είναι αυτή η συνύφανση διαφορετικών πολιτισμών που βοήθησε το Argos Teatro, μία από τις κορυφαίες θεατρικές ομάδες της Κούβας, να αναγνωριστεί πέρα από τα σύνορα. Το περίφημο εργαστήρι υποκριτικής του Argos Teatro, το οποίο επιδιώκει να βρει μια κοινή γλώσσα για τους καλλιτέχνες, έχει θεωρηθεί και ανακηρυχθεί ως μια πρωτοβουλία που ενώνει τον κόσμο.
Η σημαντικότερη στιγμή στην πορεία του θιάσου μέχρι σήμερα, αποτελεί η παραγωγή Δέκα Εκατομμύρια, που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Carlos Celdrán. Αυτή η παραγωγή απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές και παρουσιάστηκε επί σκηνής τόσο στην Κούβα όσο και διεθνώς. Η πιο πρόσφατή του παραγωγή, Misterios y pequeñas piezas (Μυστήρια και μικρά κομμάτια) το 2018, επίσης σε κείμενο και σκηνοθεσία του Carlos Celdrán, έτυχε κι αυτό θερμής υποδοχής.
Αυτές οι προσπάθειες του Carlos Celdrán, για την Κούβα και το διεθνές θέατρο, τον έχουν αναδείξει σε διακεκριμένο άνθρωπο του θεάτρου με αμέτρητα βραβεία και επαίνους. Έλαβε το Βραβείο Θεατρικών Κριτικών Κούβας στην κατηγορία «Καλύτερη Σκηνοθεσία», 16 φορές από το 1988 έως το 2018. Πέρα από αυτή τη σημαντική επιβράβευση, έχει κερδίσει επίσης την αναγνώριση της χώρας του και του κόσμου, αποσπώντας την Εθνική Διάκριση του Κουβανικού Πολιτισμού το 2000 και το Εθνικό Βραβείο Θεάτρου της Κούβας το 2016, μεταξύ πολλών άλλων.
Κατά τη διάρκεια της αξιοσημείωτης αυτής καριέρας, ο Carlos Celdrán παρέμεινε αφοσιωμένος στο να εμπνέει και να βοηθά άλλους, ως καθηγητής σε ιδρύματα υψηλού επιπέδου στην Κούβα, τη Νότια Αμερική και την Ευρώπη. Ο ίδιος στη συνεχή προσπάθεια του να βελτιώσει και να εμβαθύνει τις γνώσεις του, έλαβε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα το 2011 από το Πανεπιστήμιο Rey Juan Carlos της Μαδρίτης.
Οι ικανότητες διδασκαλίας του Carlos Celdrán τον ανέδειξαν σε διδακτικό μέλος του Ανώτατου Ινστιτούτου Τεχνών της Κούβας για περισσότερο από 20 χρόνια και υπήρξε επικεφαλής του μεταπτυχιακού μαθήματος σκηνοθεσίας από το 2016, κληροδοτώντας τις γνώσεις του στις επόμενες γενιές των Κουβανών θεατρικών δημιουργών. Την ίδια στιγμή βρίσκει την διέξοδό του για καλλιτεχνική έκφραση στη σκηνοθεσία και τη δραματουργία με το Argos Teatro.

 

 

 

 

Ανταπόκριση από το πιο stylish #not party του καρναβαλιού!

Μια υπέροχα διασκεδαστική βραδιά αποδείχθηκε το αποκριάτικο party της Καταπactής με θέμα “My style rocks #not” 

Το Σάββατο το βράδυ ήταν μια υπέροχη βραδιά για όσους βρέθηκαν στον τεχνοχώρο ‘Φάμπρικα’, εκτός από τους… Στυλίστες! Οι διοργανωτές της βραδιάς έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, στήνοντας ένα πολύ καλά οργανωμένο και ευφάνταστο party!

Από τις 10 το βράδυ και μετά , ο χώρος γέμισε από την θετική ενέργεια όλων των καλεσμένων μας, που βάλανε τη φαντασία τους να δουλέψει, έτσι ώστε να κάνουν τον πιο αταίριαστο συνδυασμό ρούχων που έχουμε δει ποτέ!

Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρουμε ότι είδαμε ανθρώπους να φοράνε:

  1. Σαγιονάρες διχαλωτές με σορτσάκι και από πάνω πουκάμισο λευκό με γραβάτα!
  2. Πυτζάμα με αθλητικό παπούτσι και από πάνω ταγιέρ!
  3. Φουστανέλα και από πάνω σακάκι, πουκάμισο και παπιγιόν!
  4. Συνδυασμούς ρούχων σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου και της χρωματικής παλέτας γενικότερα!

           Κατερίνα Δαβέτα – Αφροδίτη Δημητρίου – Σωτήρης Δούβρης – Παναγιώτης Τζιάνος 

Μαθητές της Καταπactής με τις παρέες τους, δάσκαλοι των εργαστηρίων αλλά και φίλοι από τον καλλιτεχνικό και όχι μόνο χώρο, διασκέδασαν μαζί μέχρι τα ξημερώματα χορεύοντας και γελώντας με τις καρναβαλικές φιγούρες που αντίκριζαν μπροστά τους.

Αλέξανδρος Καλπακίδης – Τάσος Γιαννόπουλος – Θάνος Κοντογιώργης – Βαλέρια Λινάρδου – Σωτήρης Δούβρης – Εύη Τσιαβαλιάρη

Το σύνολο των εσόδων της βραδιάς θα καλύψουν τα έξοδα για τα σκηνικά των τελικών παραστάσεων των μαθητών υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου, που θα σχεδιαστούν από τους συμμετέχοντες του εργαστηρίου σκηνογραφίας της Καταπactής.

                                                   Σωτήρης Δούβρης – Κωνσταντίνα Νικολαΐδη – Ορέστης Τρίκας

Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι θεατές στις τελικές παραστάσεις δεν θα καταβάλουν εισιτήριο, αλλά θα συνεισφέρουν τρόφιμα και καθαριστικά για τις δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων της ΜΕΤΑδρασης!

Ναυσικά Καλλιαντέρη-Σωτήρης Δούβρης-Αγγελική Μητροπούλου-Θανάσης Κουρλαμπάς-Αφροδίτη Δημητρίου-Τάσος Παπαδόπουλος

Από ότι φαίνεται το party τείνει να γίνει θεσμός στα αποκριάτικα δρώμενα της Αθήνας, αφού οι διοργανωτές έχουν την επιθυμία να το επαναλαμβάνουν κάθε καρναβάλι! Και του χρόνου…!

                                                                                 Βασίλης Μίχας – Σωτήρης Δούβρης

                                  Τάσος Παπαδόπουλος – Κωνσταντίνος Μπάζας – Αλέξανδρος Καλπακίδης

Οι διοργανωτές: Παναγιώτης Τζιάνος – Κρυσταλλένια Περάτη

Ειρήνη Θεοδοσιάδου – Σωτήρης Δούβρης

Χρύσα Αραβαντινού – Παναγιώτης Τζιάνος- Κατερινα Παπαθανασιάδη

Μελίνα Ταρασίου – Κατερίνα Δαβέτα – Μαρία Σπυράτου – Αφροδίτη Δημητρίου

ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 με πρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

My style rock’s (not) – Αποκριάτικο party!!!

Η Καταπactή διοργανώνει το πρώτο της αποκριάτικο πάρτυ μασκέ, το Σάββατο 9 Μαρτίου στις 22:00, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα στον Κεραμεικό

Οι απόκριες από πάντα ήταν μια καλή ευκαιρία διασκέδασης έξω από τα συνηθισμένα. Καλή διάθεση, καλή μεταμφίεση, καλή μουσική και ποτό τα συστατικά μιας επιτυχημένης αποκριάτικης βραδιάς!

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή λοιπόν, διοργανώνει το πρώτο του αποκριάτικο πάρτυ με θέμα: “My style rock’s (not)”! Ψάξε στα ρούχα σου, στα πιο ψηλά ράφια της ντουλάπας, στις κούτες που είναι στοιβαγμένες στην αποθήκη σου ή ανεβασμένες στο πατάρι σου και κάνε τον πιο αταίριαστο συνδυασμό που μπορείς! Με λίγα λόγια, φόρα τα λάθη που δεν θα έβαζες ποτέ και μην ανησυχείς, όταν έρθεις στο πάρτυ θα δεις ότι δεν θα είσαι μόνος σου… θα κυκλοφορούν πολλά στυλιστικά λάθη γύρω σου!

Τα έσοδα του πάρτυ θα καλύψουν τις ανάγκες των τριών τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου της Καταπactής σε σκηνικά και κοστούμια για τις τελικές τους παραστάσεις που θα ανέβουν στις αρχές Ιουλίου. Στηρίζοντας όμως την Καταπactή, στηρίζεις και τη ΜΚΟ “Μετάδραση”. Στις παραστάσεις, οι θεατές αντί για εισιτήριο θα συνεισφέρουν τρόφιμα και είδη καθαρισμού για τις δομές μεταβατικής φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων της “Μετάδρασης” σε Χίο, Σάμο και Αθήνα!

Η ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 με πρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

Σας περιμένουμε λοιπόν το Σάββατο 9 Μαρτίου στις 22:00, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα (Μεγάλου Αλεξάνδρου 125 – Κεραμεικός)!

Μπλε – Μια ιστορία προορισμού

Η Κρυσταλλένια Περάτη είδε το “Μπλε” του Ντέιβιντ Νεγρίν και το συστήνει ανεπιφύλακτα

Μία βωβή παράσταση όλο φωνή. Γλυκιά, αστεία και αβίαστη από την οποία φεύγεις χρωματιστός και λίγο προβληματισμένος.

Ένα λευκό σκηνικό και ένας αστείος ήρωας που έχει βάλει σε τάξη την άχρωμη ζωή του και νομίζει πως αυτό θα έπρεπε να τον κάνει ευτυχισμένο. Δεν φαίνεται να έχει ανάγκη από τίποτα. Έχει το λευκό του στρώμα για να κοιμηθεί, το λευκό δωμάτιο για να περάσει τις μέρες του και ένα γεμάτο μπουκάλι γάλα. Όμως γιατί είναι μελαγχολικός; Μα τι να τις κάνει τόσες ώρες λευκές και άδειες;

Το «κάτι» ζει παράλληλα στον ίδιο φόντο με εκείνον. Πόσο δύσκολα μπορεί να ανακαλύψει την ύπαρξη αυτή εφόσον τα βήματα και οι κινήσεις του είναι απόλυτα μετρημένες και με ακρίβεια τακτοποιημένες;

Ώσπου ξαφνικά μπαίνει το μπλε στη ζωή τους. Και τότε όλα αλλάζουν. Τίποτα πλέον δεν είναι ίδιο. Οι μέρες γεμίζουν μπλε. Οι ώρες γέμισαν από την έντασή του. Έσμιξαν λοιπόν οι δύο τους και άλλαξαν τόσο την άχρωμη συνθήκη που ζούσαν τόσο καιρό.

Η σιωπή έγινε μπλε και φωνάζει σαν επανάσταση σε ένα τόσο δα δωμάτιο.

Ο λόγος που αγαπάς αυτήν την παράσταση είναι απλός. Σου φωνάζει χωρίς ήχο την δύναμη της συντροφικότητας. Ότι ο σκοπός σου σαν άνθρωπος δεν είναι η μοναξιά και ούτε η άχρωμη πραγματικότητα που ζεις. Είναι το μπλε που όλοι έχουμε μέσα μας και θέλουμε ένα «κάτι» να μας το φέρει στην επιφάνεια.

Οι ερμηνείες χορευτικές. Μετά τα πρώτα λεπτά, δεν θες να ακούσεις ούτε λέξη από τους ήρωες, θέλεις να θαυμάσεις το έργο τέχνης. Το γέλιο βγαίνει αυθόρμητα χωρίς να γίνεται κάτι περιττό, και- μεταξύ μας τώρα- είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι!

Σκηνοθετικά και σκηνικά ευφάνταστο. Οι σκηνές που εναλλάσσονται με το σβήσιμο των φώτων κεντρίζει την προσοχή σου χωρίς να σε κουράσει. Απολαμβάνεις τα δρώμενα με γρήγορες αλλαγές και ποικιλία κινήσεων και ηχητικών στιγμών.

Η απλότητα κέρδισε, βγήκες από εκεί αποφασισμένος να αλλάξεις φόντο . τόσο απλά σε μόλις εβδομήντα λεπτά.

Μην το χάσεις!

 

Μπλε

Σύλληψη – σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Νεγρίν

Παίζουν: Παντελής Πάγκαλος -Αναστασία Καπρέτσου

 

Υποκριτική διδασκαλία: Άννα Μονογιού

Χορογραφίες: Χριστίνα Φωτεινάκη

 Κατασκευή σκηνικού: Χρήστος Χαμζαλάρης

Ειδικές κατασκευές: Κώστας Γεροδήμος – Παναγιώτης Ζουμπούλης

Βοηθός σκηνογράφου: Νάσια Πλέτση

 

Παραστάσεις κάθε Παρασκευή 21:15 στο θέατρο Olvio (Ιερά Οδός 67 και Φαλαισίου 7)

Πληροφορίες – κρατήσεις: 21 0342 8650

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του!

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την παρουσίαση της δουλειάς του Γ΄τμήματος στους συμμετέχοντες των άλλων εργαστηρίων

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του, το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου στις 19:00! Στην όμορφη εκδήλωση έδωσαν το παρόν οι συμμετέχοντες των εργαστηρίων, οι διδάσκοντες και ο υπεύθυνος της Καταπactής Σωτήρης Δούβρης.

 Λίγο πριν την κοπή της πίτας πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση της μέχρι τώρα δουλειάς του Γ’ τμήματος του εργαστηριού ερασιτεχνικού θεάτρου, που ξεκίνησε μαθήματα μόλις τον περασμένο Οκτώβρη. Η παρουσίαση αποτελούταν από προσωπικές ιστορίες των συμμετεχόντων που ταίριαζαν στο θέμα “Λογισμοί και παραΛογισμοί”, που είναι και το θέμα της χρονιάς! 

Οι συμμετέχοντες του Γ’ τμήματος του εργαστηρίου ερασιτεχνικού θεάτρου (από κάτω προς τα πάνω): Κατερίνα Παπαθανασιάδη, Χριστίνα Γεωργίου,  Χρύσα Αραβαντινού, Βούλα Κορδερά, Ευρυδίκη Αθανασοπούλου, Νίκος Μπεϊντάρης, Ματίνα Κωνσταντοπούλου.

Η παρουσίαση καταχειροκροτήθηκε από τους συμμετέχοντες των άλλων δύο τμημάτων ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη, του τμήματος ερασιτεχνικού θεάτρου με τη Μαρία Ζερβού, του τμήματος θεατρικού παιχνιδιού με τον Κωνσταντίνο Μπάζα και του τμήματος σκηνογραφίας με τον Ντέιβιντ Νεγρίν.

Τυχερή της βραδιάς, και της χρονιάς της ευχόμαστε, η Μάγδα Σωτήρχου! Το δώρο που συνόδευε το φλουρί ήταν μια δωροεπιταγή γνωστού πολυκαταστήματος! 

Και του χρόνου!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λογισμοι και παραΛογισμοί – Literature

Η πρώτη παρουσίαση του φετινού μας θέματος “Λογισμοί και παραΛογισμοί”, στις 26-27-28 Ιανουαρίου 2019, στην Καταπactή!

Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος, στην Καταπactή αποφασίζουμε μια θεματική και πάνω σε αυτήν , επιλέγουμε κείμενα που θα δουλέψουμε κατά τη διάρκεια των μαθημάτων μας αλλά και για τις τελικές μας παραστάσεις. 

“Λογισμοί και παραλογισμοί – Literature” το θέμα της πρώτης παρουσίασης μας λοιπόν, που θα παιχθεί τρεις φορές και συγκεκριμένα στις 26-27 και 28 Ιανουαρίου στον χώρο της Καταπactής. Πρόκειται για τρεις αληθινές ιστορίες διάσημων Ελλήνων λογοτεχνών που νοσηλεύτηκαν στο Δρομοκαΐτειο. Πιο συγκεκριμένα, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την πορεία του Γεωργίου Βιζυηνού, του Μιχαήλ Μητσάκη και του Ρώμου Φιλύρα, από την πρώτη ένδειξη της ψυχικής τους ασθένειας μέχρι και τον οικειοθελή, ή και όχι, εγκλεισμό τους στην κλινική.

Η Μαρία Φαφαλιού γράφει χαρακτηριστικά στο κείμενο της “Τρέλα και λογοτεχνία-η δυσκολία της επιστροφής”:

“Δεν υπάρχει διάσταση ανάμεσα στον δημιουργό και στον κόσμο. Υπάρχει ένας άλλος κόσμος για τον δημιουργό, όπου κατοικεί όπως ο ποιητής στο ποίημα. Αυτός, όταν κάνει την εμφάνισή του, δεν ζει με τους ρυθμούς της καθημερινής ζωής, αλλά έχει τους δικούς του ρυθμούς,τις δικές του σιωπές, και ο δημιουργός καλείται όχι μόνο να ζήσει αλλά και να διευρύνει τους χρόνους του. Η διαρκής άσκηση να κατοικεί ο ποιητής μέσα στο ποίημα τον απομακρύνει από αυτό που ονομάζουμε πραγματικό, καθημερινότητα και ζωή.”

 

Συντελεστές:

Επιλογή κειμένων, διδασκαλία, μουσική επιμέλεια: Σωτήρης Δούβρης

Παίζουν (Με αλφαβητική σειρά):

Γκιουρέ Έφη

Δαβέτα Κατερίνα

Δελή Ελένη

Δημητρίου Αφροδίτη

Καλλιαντέρη Ναυσικά

Κοκουγιάννης Αναστάσης

Παπαγεωργίου Ελένη

Περάτη Κρυσταλλένια

Πετροπούλου Φλωριάννα

Σπυράτου Μαρία

Σταμοπούλου Βενετία

Στρατηγοπούλου Όλγα

Σωτήρχου Μάγδα

                      Τζιάνος Παναγιώτης

Τσακνάκη Στέλλα

 

“Λογισμοί και παραΛογισμοί”

Σάββατο 26/1/2019 στις 19:00

Κυριακή 27/1/2019 στις 21:30

Δευτέρα 28/1/2019 στις 21:30

Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Λάμπρου Κορομηλά 19 – Νέος Κόσμος)

*Λόγω περιορισμένων θέσεων είναι απαραίτητη η κράτηση τους

Τηλέφωνο κρατήσεων 6942530579

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νέο τμήμα στο εργαστήρι ερασιτεχνικού θεάτρου

Διδάσκει η Μαρία Ζερβού σε συνεργασία με τον Σωτήρη Δούβρη

Όσο κι αν μεγαλώνουμε, είναι ζωτική μας ανάγκη να διατηρούμε την παιδικότητά μας… Όσο κι αν αγαπάμε την καθημερινότητά μας, είναι λυτρωτικό να ξεφεύγουμε από την σκληρή -πολλές φορές- πραγματικότητα… Κι ένας απ’ τους πιο μαγικούς και αποτελεσματικούς τρόπους για να συμβεί αυτό, είναι το θέατρο.

Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε επαγγελματίες για να μπορέσουμε να εκφραστούμε μέσα από ρόλους, για να γνωρίσουμε τη φωνή μας, για να ξαφνιαστούμε από τις δυναμικές που μπορεί να κρύβει το σώμα μας και για να αφήσουμε την φαντασία να μας οδηγήσει σε άλλους κόσμους.

Σας καλούμε λοιπόν, να ξεκινήσουμε μαζί ένα ταξίδι ψυχαγωγίας, αυτογνωσίας και ομαδικής συνεργασίας.

Η Μαρία Ζερβού και ο Σωτήρης Δούβρης, έχοντας συνεργαστεί ιδιαίτερα επιτυχημένα τόσο στο θέατρο, όσο και στη διδασκαλία ομάδων, έστησαν μια σειρά μαθημάτων που έχει σαν στόχο να οδηγήσει τον ερασιτέχνη ηθοποιό, από την πρώτη επαφή με το θεατρικό κείμενο, έως την παράσταση, με έναν άκρως ενδιαφέροντα και διασκεδαστικό τρόπο!

Μαρία Ζερβού και Σωτήρης Δούβρης διδάσκοντας υποκριτική στο Liminal Open Days (photo by Εμμανουέλα Κυριακοπούλου)

Ο βασικός κορμός των συναντήσεών  θα αποτελείται από παιχνίδια, ασκήσεις και αυτοσχεδιασμούς, με στόχο να εξερευνήσουμε και να ανακαλύψουμε βιωματικά τα εκφραστικά μας μέσα: τη φωνή, την κίνησή και τη φαντασία μας, έτσι ώστε στο τέλος της διαδρομής αυτής να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε τη δική μας παράσταση.

 

Η Μαρία Ζερβού είναι αριστούχος απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Αθηνών. ’Εχει συμμετάσχει σε παραστάσεις του θιάσου ‘Σεμέλη‘, του ‘Αμφιθεάτρου’ του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, της ‘Νέας Σκηνής’ του Εθνικού θεάτρου και του Λευτέρη Γιοβανίδη. Από το 2013 είναι συνιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας ‘Εμείς‘ με την οποία έχει παρουσιάσει θεατρικά έργα της ίδιας της ομάδας σε πολλές σκηνές της Αθήνας, της Πάτρας, της Θεσσαλονίκης, αλλά και στο ελληνικό φεστιβάλ της Ζυρίχης.

 Έχει διδάξει υποκριτική στο ερασιτεχνικό εργαστήρι του πολυχώρου Τέχνης Mabrida και στα συμπεριληπτικά σεμινάρια liminal open days Έχει παρακολουθήσει εργαστήρια υποκριτικής με τον Τάπα Σουντάνα και την Μάγια Λυμπεροπούλου, καθώς και μαθήματα τραγουδιού και χορού τζαζ.

“Ματωμένος Γάμος” από το εργαστήρι Καταπactή

Κλείσε θέση στο δωρεάν μάθημα γνωριμίας, την Κυριακή 13/1/2019 στις 16:00 και πάρε μια γεύση από τον τρόπο που θα διεξαχθούν τα μαθήματα!Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr

 

Εργαστήρι σκηνογραφίας για πρακτικό σχεδιασμό παραστάσεων

Διδάσκει ο Ντέιβιντ Νεγρίν

“Άνω.. κάτω”, σκηνοθ. Γ. Αϊβάζης, σκηνικά Ντέιβιντ Νεγρίν       

Η Καταπactή, σε συνεργασία με τον έμπειρο σκηνογράφο Ντέιβιντ Νεγρίν, διοργανώνουν πρακτικό εργαστήριο σκηνογραφίας για τον σχεδιασμό παραστάσεων. Οι συμμετέχοντες κατ’ αρχάς θα γνωρίσουν το θεωρητικό κομμάτι της δουλειάς, μέσα από την ιστορία της σκηνογραφίας ανά τους αιώνες μέχρι και τις μέρες μας αλλά και μαθαίνοντας να “διαβάζουν” και να αποτυπώνουν χώρους στο χαρτί και σε μακέτα.

Αυτό που κάνει το συγκεκριμένο εργαστήρι να ξεχωρίζει  είναι το πρακτικό μέρος του. Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να σκηνογραφήσουν θεατρικές παραστάσεις που θα ανέβουν στο τέλος της χρονιάς από τους μαθητές του τμήματος υποκριτικής της Καταπactής, ενώ η όλη διαδικασία θα γίνει υπό άκρως ρεαλιστικές συνθήκες παραγωγής. Πιο συγκεκριμένα,ο Σωτήρης Δούβρης, ως σκηνοθέτης των τριών έργων που θα ανέβουν, θα κάνει συναντήσεις με τους σκηνογράφους έτσι ώστε να τους δοθεί η σκηνοθετική γραμμή και να καταλήξουν στην τελική ιδέα λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους το διαθέσιμο budget, πάντα υπό την επίβλεψη του Ντέιβιντ Νεγρίν.

“Ματωμένος Γάμος” από το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή

Αναλυτικά:

Στους 3 πρώτους μήνες το μάθημα θα περιλαμβάνει θεωρητικό και πρακτικό μέρος.

– Το θεωρητικό μέρος χωρίζεται και αυτό σε δύο ενότητες

Α) ενότητα.

Η ιστορία της σκηνογραφίας και τα είδη των θεατρικών σκηνών ανά τους αιώνες σε συνδυασμό με μια γενική ιστορία θεάτρου. 

Σκοπός του μέρους αυτού είναι να εξοικειωθεί ο σπουδαστής με όσα έχουν προηγηθεί στο θέατρο και να μάθει να διαβάζει τον θεατρικό χώρο αναλύοντας τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα του.

Β) ενότητα.

Παρουσίαση όλων των δεδομένων που δε θα διδαχθούν σε ένα πανεπιστήμιο αλλά συμβαίνουν κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παραγωγής.

Πώς κλείνουμε μια δουλειά, τι πρέπει να προσέχουμε, ποιες δυσκολίες θα συναντήσουμε, πώς συνεργαζόμαστε με τους κατασκευαστές, τους παραγωγούς, τους σκηνοθέτες και τους υπόλοιπους συντελεστές.

-Το πρακτικό μέρος περιλαμβάνει: (στο πρώτο τριμηνο θα γίνει και αυτό)

  • Τη διαδικασία δημιουργίας σκηνογραφίας μιας θεατρικής παράστασης. Πώς αποτυπώνουμε το χώρο, πως στήνουμε μια μακέτα, τι παρουσιάζουμε, τι πρέπει να προσέχουμε κατά τη διάρκεια της μελέτης.
  • Το κατασκευαστικό κομμάτι που θα συνδυαστεί με την επίσκεψη μας σε εργαστήριο ενός κατασκευαστή σκηνικών που θα μας μιλήσει κι αυτός και θα δούμε στην εφαρμογή τους τα βασικά υλικά κατασκευής και πώς και πότε τα χρησιμοποιούμε.

Μετά το πέρας των τριών αυτών μηνών ( μετά το Πάσχα),  θα ξεκινήσει και η πρακτική εξάσκηση που ξεχωρίζει το σεμινάριο αυτό από οποιοδήποτε άλλο.

Η σκηνογραφική ομάδα που θα συγκροτηθεί, θα χωριστεί σε τρεις επιμέρους ομάδες. Αυτές θα αναλάβουν τρία διαφορετικά έργα που δουλεύει το εργαστήρι της Καταπακτής και σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη και τον επιβλέποντα σκηνογράφο, θα αναλάβουν τη σκηνογραφία και την κατασκευή τους. Τα έργα αυτά θα παρουσιαστούν στο τέλος του σεμιναρίου σε θέατρο της Αθήνας.

Αν θέλεις να γνωρίσεις από κοντά τον Ντέιβιντ Νεγρίν και να πάρεις μια ιδέα για τον τρόπο που θα διεξαχθούν τα μαθήματα, δήλωσε συμμετοχή στο “Meet the trainer”, τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019 στις 19:00. Για να δηλώσεις συμμετοχή κάλεσε στο 2168096448 ή στο info@katapacti.gr. 

 

O David Negrin έχει μεταπτυχιακό στην Αρχιτεκτονική από το ΕΜΠ και είναι πτυχιούχος Αρχιτέκτονας μηχανικός του ΕΜΠ και Διακοσμητής του ΤΕΙ Αθήνας. Από το 2000 εργάζεται ως σκηνογράφος στο θέατρο και από τότε υπογράφει σκηνογραφικές προτάσεις παράλληλα με την διατήρηση του Αρχιτεκτονικού του γραφείου Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο ΕΜΠ στο τμήμα Αρχιτεκτονικής στον τομέα συνθέσεων και ασχολείται ερευνητικά με τη σχέση Αρχιτεκτονικής και Σκηνοθεσίας, ένα αντικείμενο που εφαρμόζει στην επαγγελματική του πορεία. Έχει διδάξει για 8 χρόνια σκηνογραφία στη Δραματική σχολή «Ίασμος» και στο θεατρικό εργαστήρι «Βασίλης Διαμαντόπουλος» και έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για τη σχέση Θεάτρου και Αρχιτεκτονικής.

Ενδεικτικές σκηνογραφικές δουλειές του στο θέατρο είναι:

12 ένορκοι (R. Rose) θέατρο Αλκμήνη – Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο (Patari project) Θέατρο Πόρτα – Οδός Αβύσσου (Μ. Λουντέμη) Θέατρο Olvio – Φόνισσα (Α. Παπαδιαμάντη) Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης – Εις μήνιν (Γ. Ρϊτσου) Αρχαίο Θέατρο Θάσου – Τo μπουφάν τη Χάρλει (B. Κατσικονούρη) Θέατρο Αλκμήνη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εργαστήρι θεατρικού παιχνιδιού για ενήλικες

Ο Κωνσταντίνος Μπάζας αναλαμβάνει το εργαστήρι θεατρικού παιχνιδιού ενηλίκων της Καταπactής!

Ποιος είπε ότι το θεατρικό παιχνίδι είναι μόνο για παιδιά; Και οι ενήλικες που θέλουν να εκφράσουν με ελεύθερο τρόπο τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους και οτιδήποτε τους απασχολεί;

Το Θεατρικό Παιχνίδι είναι ένα δημιουργικό χόμπυ, που σε βοηθά να εξερευνήσεις αθέατες πλευρές του εαυτό σου, χωρίς τον φόβο της έκθεσης και της κριτικής του κοινού!  Μέσα από αυτό, το άτομο βιώνει και εκφράζει με ελεύθερο τρόπο τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του, οτιδήποτε το απασχολεί. Στο Θεατρικό Παιχνίδι δε «διδάσκουμε ρόλους». Σκοπός μας δεν είναι πως ο άνθρωπος θα κάνει τέλειες μηχανικές κινήσεις, ρυθμικές ή μελωδικές εκφορές του λόγου, ν’ αποστηθίσει ένα κείμενο και να το απαγγείλει, αλλά πως θα εκφράσει καταστάσεις και ρόλους με το δικό του τρόπο, με το δικό του μάτι, εντελώς αβίαστα και υποκειμενικά.

Με κύριο παράγοντα το παχνίδι, την αισθησιοκινητική δράση και την αυτοέκφραση, κάθε συνάντηση καταλήγει σε ένα δρώμενο. Όλες οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο Θεατρικό Παιχνίδι, στηρίζονται στο να ανακαλύψει κάθε ένας τους δικούς του ορίζοντες, τον κόσμο όχι μόνο όπως είναι, αλλά και όπως θα ‘θελε να είναι.

Στο κέντρο του Θεατρικού Παιχνιδιού βρίσκονται:

  • Η σωματική έκφραση
  • Ο Αυτοσχεδιασμός
  • Η εκμετάλλευση του τυχαίου
  • Το αυθόρμητο.

Είναι μέσο ενεργοποίησης, απελευθέρωσης της φαντασίας, ευαισθητοποίησης και καλλιέργειας της ψυχοκινητικής του έκφρασης.

Αν θέλεις κι εσύ να πάρεις μια ιδέα για το πως είναι το θεατρικό παιχνίδι ενηλίκων, κλείσε θέση στο δωρεάν μάθημα γνωριμίας που θα γίνει την Τετάρτη 16/1/2019 στις 19:00!

Ο Κωνσταντίνος Μπάζας είναι απόφοιτος της Δραματικής σχολής Αθηνών “Γ. Θεοδοσιάδης”. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα θεατρικού παιχνιδιού με τη Μαντώ Κουρετζή, τον Στέλιο Βγαγκέ και τη Γιάννα Κούλα. Έχει διδάξει θεατρική έκφραση και θεατρικό παιχνίδι σε μικτό τμήμα ενήλικων προσφύγων από Συρία, Αφγανιστάν, Ιράν και Ελλάδα. Συνεργάζεται με διάφορους φορείς ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού, ενώ το καλοκαίρι του 2018 εργάστηκε για την ΜΚΟ “Μετάδραση” ως υπεύθυνος μεταβατικής δομής φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων στη Σάμο.

 

 

Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής:

Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή – Λ. Κορομηλά 19, Ν. Κόσμος 

2168096448 – info@katapacti.gr

Πες μου το θέατρο να σου πω την ιστορία του: “Θέατρο του Νέου Κόσμου”

            

Η Κρυσταλλένια Περάτη γράφει για ιστορικά θέατρα της Αθήνας, την ατμόσφαιρα και την ιστορία τους

Αν κάποιος θέλει να μάθει λεπτομέρειες για την ιστορία του θεάτρου του νέου κόσμου δεν έχει παρά να ανατρέξει στο διαδίκτυο. Δεν έχω σκοπό να αναπαράγω όσα διάβασα αλλά να πω για αυτά που με έκαναν να τα αναζητήσω. Και αυτό είναι η εμπειρία που είχα πηγαίνοντας εκεί.

Ξεκίνησα να δω μία παράσταση. Κατέβηκα στάση Συγγρού φιξ και έβαλα περπατητό τζι-πι-ες. Πέρασα από την γωνία Αντισθένους και Θάρυπου, πολλές φορές και άρχισα να πιστεύω ότι πάω να βρω ένα θέατρο φάντασμα. Θυμάμαι να πεισμώνω και να λέω δεν μπορεί, αυτό το ρημάδι δεν κάνει ποτέ λάθος.Αποφάσισα να περπατήσω λίγο παρακάτω την Αντισθένους για να ανακαλύψω την ξύλινη πόρτα και το μικρό ασβεστωμένο παράθυρο του ταμία.

«Εδώ είμαστε».

Η μικρή αυλή ήταν ήδη γεμάτη από τους υποψήφιους θεατές οι οποίοι περιφέρονταν στα πέτρινα καθίσματα σαν τις μαζώξεις στην αυλή της εκκλησίας του χωριού.

Άρχισα να παρατηρώ. Τι ελληνικές ταινίες μου ήρθαν στο μυαλό, τι κυρίες με μαντήλια στο κεφάλι να σκουπίζουν με αχυρένιες σκούπες, τι παρατημένα σκουριασμένα ποδήλατα με σκισμένες σέλες . μπήκα σε μια ρομαντική χρονομηχανή όπου συνάμα δεν υπήρχε τίποτα φλύαρο τίποτα περιττό.

Πώς να το πω, ένιωσα ευπρόσδεκτη. Αυτή η αμεσότητα που αποπνέεται από τον χώρο και μέσα από την ζεστασιά της πετράς ακόμη…Δεν μπόρεσα παρά να αισθανθώ οικεία. Σαν διάλειμμα από οικογενειακό τραπέζι. Εκεί, μεταξύ φαγητού και γλυκού.

Τρίτο κουδούνι και μεταφέρθηκα μέσα από ένα ζεστό φουαγέ στην αίθουσα της παράστασης.

Η σκηνή είναι στημένη με τέτοιο τρόπο ώστε ο θεατής να μην είναι μακριά και αποξενωμένος , οπότε με κέρδισε ολότελα. Η παράσταση, «Αστερισμοί» του Νικ Πέιν με την Στεφανία Γουλιώτη και τον Μάκη Παπαδημητρίου, αποκάλυψη. Σκοτεινή και συνάμα τρυφερή. Θυμάμαι ότι για πρώτη φορά δεν ενοχλήθηκα από τις φλύαρες κυρίες που κατά την παράσταση, μάλλον εντυπωσιασμένες παρά αγενής, μίλούσαν για τις παλιές αποθήκες του φιξ.

«Εδώ είμαστε».

Ώστε ο χώρος ήταν παλιότερα παλιές ζυθαποθήκες του Φιξ. Για σκέψου.

Ομολογώ πως κάνοντας την σύντομη διαδρομή προς την έξοδο αυτή την φορά δεν ήθελα να περάσω πέρα από την ξύλινη πόρτα. Η παράσταση αλλά και ο χώρος είχαν πετύχει τον σκοπό τους.

Περπάτησα μέχρι την στάση Μετρό φιξ. Ώστε ο χώρος ήταν παλιότερα παλιές ζυθαποθήκες του Φιξ. Για σκέψου.

Έπρεπε να ομολογήσω. Ο ιδιοκτήτης, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, είχε σεβαστεί τον χώρο και είχε επιτύχει να εμφυσήσει έναν καινούργιο χαρακτήρα με σκοπό ίσως, να συνεχίσει να γράφει ιστορία.

Ένα ρομαντικό ατόπημα μα φανερά δύσκολα υλοποιήσιμο. Ένας χώρος σαν την ζυθοποιία έχει περάσει σε χεριά που τον σέβονται ακόμα και αν δεν τον συνέδεε ποτέ κάτι με το ίδιο το θέατρο ή έστω κάτι καλλιτεχνικό. Αφορούσε όμως κάτι γοητευτικά ιστορικό.

Εννοείται πως άρτι αφιχθείσα σπίτι, ο υπολογιστής πήρε φωτιά.

Έμαθα λοιπόν πως οι πρώτες παραστάσεις έγιναν στην αυλή πριν καν ολοκληρωθεί η αναπαλαίωση του χώρου. Οι παραστάσεις αυτές ήταν ο «Κοινός λόγος» της Έλλης Παπαδημητρίου και η «Βρωμιά» του Ρόμπερτ Σνάιντερ.

Κοινός Λόγος

Έκτοτε έχω γίνει σχεδόν θαμώνας. Βέβαια εκεί ακόμα δεν με φωνάζουν με το μικρό μου όνομα αλλά εγώ νιώθω σαν το σπίτι μου. Το Θέατρο του Νέου Κόσμου ένα θέατρο ταπεινής καταγωγής με ανησυχίες και βαθιά κοινωνικές ευαισθησίες. Μας έχει (καλό)μάθει στις δυνατές παρουσίες και σε παραστάσεις που σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Σε έναν μοναδικό χώρο μόνο κάτι μοναδικό μπορεί να γίνει.Είναι ολοφάνερο ότι η φρέσκια ματιά έχει σκοπό να εμπιστευθεί και να αναδείξει νέους καλλιτέχνες με σεβασμό στο νέο ελληνικό θέατρο. Αισθάνομαι όμως ότι πάνω απ’ όλα υπάρχει σεβασμός στον θεατή.

Περλιμπλίν και Μπελίσα
Πέτρες στις τσέπες τους

Με δύναμη από την Κηφισιά

Η Καταπactή γιόρτασε τα πρώτα της γενέθλια

Η Καταπactή έκλεισε 1 χρόνο λειτουργίας του καινούριου της χώρου και το γιόρτασε με ένα μεγάλο πάρτυ!

Το εργαστήρι θεάτρου «Καταπαcτή» γιόρτασε τη συμπλήρωση του πρώτου χρόνου δημιουργίας του με  ένα μεγάλο πάρτυ στον χώρο της, το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018.

Ο εμπνευστής του χώρου Σωτήρης Δούβρης και οι μαθητές του εργαστηρίου υποδέχτηκαν φίλους καθώς και ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου προκειμένου να γιορτάσουν μαζί μια χρονιά δημιουργίας, καλλιτεχνικής αναζήτησης και ομαδικής-ατομικής δραστηριότητας, αλλά και για να ανταλλάξουν ευχές για μια νέα θεατρική, δημιουργική  σεζόν.

Η βραδιά εξελίχθηκε  ευχάριστα με τους καλεσμένους ν’ απολαμβάνουν τις μαγικές μελωδίες της ερμηνεύτριας του τσέλου, Ηλιάνας Κορέτση, και του κιθαριστή-τραγουδιστή Θοδωρή Σμπιλή.

Μεταξύ άλλων το παρόν έδωσαν οι :  Θανάσης Κουρλαμπάς (και συμπρωταγωνιστής του Σ. Δούβρη στην παράσταση «12 Ένορκοι»), Νίκος Κουφάκης και Μελισσάνθη Ρεγκούκου (συμπρωταγωνιστές του Σ.Δούβρη στην παράσταση «Ο αντρειωμένος»), ο ηθοποιός Στέφανος Κοσμίδης, η ηθοποιός Κατερίνα Κωνσταντέλου και ο  σκηνογράφος David Negrin,  ο Δημήτρης Κοκκινάκης (ιδρυτής Impact Hub Athens) καθώς και πολλοί από τους μαθητές της «Καταπαcτής»

Στην επιτυχία της βραδιάς συνέβαλαν καθοριστικά οι χορηγοί της,  με την Pizza Fun να προσφέρει γευστικές πίτσες και το γνωστό bar της Κυψέλης “It’s a βίλατζ” να κερνάει ζεστό και μυρωδάτο Gluhwein αλλά και δροσιστικές μπύρες!

Φωτογραφίες: Ορέστης Ροβάκης

Σωτήρης Δούβρης – Θανάσης Κουρλαμπάς

Νίκος Κουφάκης – Σωτήρης Δούβρης – Μελισσάνθη Ρεγκούκου

Σωτήρης Δούβρης – Στέφανος Κοσμίδης

Αναστάσης Κοκουγιάννης – Δημήτρης Κοκκινάκης – Ειρήνη Θεοδοσιάδου

Σωτήρης Δούβρης – Κατερίνα Κωνσταντέλλου – David Negrin

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google