Το φετινό μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα θεάτρου

  Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τιμά κάθε χρόνο αυτή την παγκόσμια γιορτή, καλώντας μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει το μήνυμα. Το μήνυμα μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες, δημοσιοποιείται μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και τα Εθνικά του Κέντρα (περισσότερα από 90 Εθνικά Κέντρα και πολλά Συνεργαζόμενα Μέλη) αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλο τον κόσμο. Το ΔΙΘ έχει ως στόχο να προωθεί τις εθνικές και διεθνείς δραστηριότητες που διοργανώνονται στο πλαίσιο των εορτασμών για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το ΔΙΘ, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτώ. Έκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα, εκπροσωπώντας μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.

Άρθουρ Μίλλερ, Πήτερ Μπρουκ, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Αουγκούστο Μπόαλ, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, μερικοί μόνο από τους συγγραφείς των μηνυμάτων της Παγκόσμιας Ημέρας Θέατρου από το 1962. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε φέτος για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2019 τον διακεκριμένο Κουβανό σκηνοθέτη, θεατρικό συγγραφέα, θεατροπαιδαγωγό και καθηγητή, Carlos Celdrán.

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2019
Carlos Celdrán, Κούβα
Σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας, θεατροπαιδαγωγός, καθηγητής

  Πριν την αφύπνισή μου στο θέατρο, οι δάσκαλοί μου ήταν ήδη εκεί. Είχαν κτίσει τα σπίτια τους και την ποιητική προσέγγισή τους πάνω στα ερείπια της δικής τους ζωής. Πολλοί από αυτούς είναι άγνωστοι ή ελάχιστα τους θυμόμαστε: εργάζονταν σιωπηρά, στην ταπεινότητα των δωματίων πρόβας τους και στις γεμάτες από θεατές θεατρικές αίθουσες τους και σιγά-σιγά, μετά από χρόνια δουλειάς και εξαιρετικών επιτευγμάτων, αποσύρθηκαν σταδιακά από αυτά τα μέρη και εξαφανίστηκαν. Όταν κατάλαβα ότι το προσωπικό μου πεπρωμένο ήταν να ακολουθήσω τα βήματά τους, κατάλαβα επίσης ότι είχα κληρονομήσει αυτή την καθηλωτική, μοναδική παράδοση που ζούσε στο παρόν χωρίς καμία προσδοκία, πέρα από την επίτευξη της διαφάνειας μιας μη επαναλαμβανόμενης στιγμής· μιας στιγμής συνάντησης με κάποιον άλλο στο σκοτάδι ενός θεάτρου, χωρίς καμία άλλη προστασία πέρα από την αλήθεια μιας χειρονομίας, μιας αποκαλυπτικής λέξης.
Η θεατρική μου πατρίδα βρίσκεται σε εκείνες τις στιγμές της συνάντησης με τους θεατές που έρχονται κάθε βράδυ στο θέατρό μας, από τις πιο διαφορετικές γωνιές της πόλης μου, για να ενωθούν μαζί μας και να μοιραστούμε μερικές ώρες, μερικά λεπτά. Η ζωή μου είναι φτιαγμένη από αυτές τις μοναδικές στιγμές όταν παύω να είμαι ο εαυτός μου, όταν παύω να υποφέρω για τον εαυτό μου και ξαναγεννιέμαι και κατανοώ το νόημα του θεατρικού επαγγέλματος: το να ζούμε στιγμές αγνής εφήμερης αλήθειας, όπου γνωρίζουμε ότι αυτό που λέμε και κάνουμε, εκεί κάτω από τα φώτα σκηνής, είναι αλήθεια και αντανακλά το πιο βαθύ, το πιο προσωπικό, μέρος των εαυτών μας. Η θεατρική μου χώρα, η δική μου και αυτή των ηθοποιών μου, είναι μια χώρα που υφαίνεται από τέτοιες στιγμές, όπου αφήνουμε πίσω μας τις μάσκες, τη ρητορική, το φόβο του να είμαστε αυτοί που είμαστε και ενώνουμε τα χέρια στο σκοτάδι.
Η θεατρική παράδοση είναι οριζόντια. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να επιβεβαιώσει ότι το θέατρο βρίσκεται σε οποιοδήποτε κέντρο του κόσμου, σε οποιαδήποτε πόλη ή προνομιούχο κτίριο. Το θέατρο, όπως το έχω λάβει, εξαπλώνεται μέσα από μια αόρατη γεωγραφία που συνδυάζει τις ζωές εκείνων που το υπηρετούν με την ίδια τη θεατρική τέχνη σε μια χειρονομία ενοποίησης. Όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι του θεάτρου πεθαίνουν μαζί με τις στιγμές τους, στιγμές ανεπανάληπτης διαύγειας και ομορφιάς· όλοι ξεθωριάζουν με τον ίδιο τρόπο, χωρίς καμία άλλη υπεροχή για να τους προστατεύσει και να τους καταστήσει ενδόξους. Οι θεατρικοί δάσκαλοι το γνωρίζουν, καμία αναγνώριση δεν είναι έγκυρη όταν αντιμετωπίζεται με αυτή τη σιγουριά, η οποία είναι η ρίζα του έργου μας: η δημιουργία στιγμών αλήθειας, ασάφειας, δύναμης, ελευθερίας εν μέσω μεγάλης αβεβαιότητας. Τίποτα από αυτά δεν επιβιώνει, εκτός από τα δεδομένα ή τα αρχεία της δουλειάς τους σε βίντεο και φωτογραφίες που θα αποτυπώσουν μόνο μια ωχρή ιδέα για το τι έπραξαν. Ωστόσο, αυτό που θα λείπει πάντα από αυτά τα αρχεία είναι η σιωπηλή ανταπόκριση από το κοινό που καταλαβαίνει σε μια στιγμή ότι αυτό που συμβαίνει δεν μπορεί να μεταφραστεί ή να βρεθεί έξω, ότι στην αλήθεια που μοιράζεται εκεί υπάρχει μια εμπειρία ζωής, για λίγα δευτερόλεπτα, πιο διάφανη ακόμη και από την ίδια τη ζωή.
Όταν συνειδητοποίησα ότι το θέατρο ήταν μια χώρα από μόνο του, μια μεγάλη επικράτεια που καλύπτει ολόκληρο τον κόσμο, ένας προσδιορισμός γεννήθηκε μέσα μου, ο οποίος ήταν και η συνειδητοποίηση μιας ελευθερίας: δεν χρειάζεται να πάτε μακριά ή να φύγετε από όπου και αν βρίσκεστε, δεν χρειάζεται να τρέξετε ή να μετακινηθείτε. Το κοινό είναι οπουδήποτε υπάρχετε. Έχετε τους συναδέλφους που χρειάζεστε στο πλευρό σας. Εκεί, έξω από το σπίτι σας, έχετε όλη την αδιαφανή, αδιαπέραστη καθημερινή πραγματικότητα. Έπειτα, δουλεύετε από αυτή τη φαινομενική ακινησία για να σχεδιάσετε το μεγαλύτερο ταξίδι απ’ όλα, να επαναλάβετε την Οδύσσεια, το ταξίδι των Αργοναυτών: είστε ένας ακίνητος ταξιδιώτης που δεν παύει να επιταχύνει την πυκνότητα και την ακαμψία του πραγματικού του κόσμου. Το ταξίδι σας είναι προς το στιγμιαίο, προς το παρόν, προς την άνευ προηγουμένου συνάντηση ενώπιον των συνανθρώπων σας. Το ταξίδι σας είναι προς αυτούς, προς την καρδιά τους, προς την υποκειμενικότητά τους. Ταξιδεύετε μέσα τους, στα συναισθήματά τους, στις αναμνήσεις τους που εσείς ξυπνάτε και κινητοποιείτε. Το ταξίδι σας είναι ιλιγγιώδες, και κανείς δεν μπορεί να το μετρήσει ή να το αποσιωπήσει. Ούτε κανείς μπορεί να το αναγνωρίσει στο σωστό βαθμό, είναι ένα ταξίδι μέσα από τη φαντασία του λαού σας, ένας σπόρος που σπέρνεται στα πιο απομακρυσμένα εδάφη: την πολιτική, ηθική και ανθρώπινη συνείδηση των θεατών σας. Επομένως, δεν κινούμαι, θα παραμείνω στο σπίτι, ανάμεσα στους πιο κοντινούς μου ανθρώπους, σε φαινομενική ακινησία, μέρα και νύχτα να εργάζομαι, επειδή κατέχω το μυστικό της ταχύτητας.
Μετάφραση από την αγγλική: Δώρα Νικολάου
Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ)                          
Βιογραφικό Σημείωμα
Carlos Celdrán
Ο Carlos Celdrán είναι ένας βραβευμένος και πολύ σεβαστός σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας, ακαδημαϊκός και καθηγητής, ο οποίος ζει και εργάζεται στην Αβάνα της Κούβας, παρουσιάζοντας το έργο του σε όλο τον κόσμο.
Γεννηθείς το 1963 στην Αβάνα, ο Carlos Celdrán εμπλούτισε αρχικά την αγάπη και την εξειδίκευσή του στο θέατρο στο Ανώτερο Ινστιτούτο Τέχνης στην Αβάνα, όπου έλαβε πτυχίο στις Παραστατικές Τέχνες (Performing Arts Studies). Αφού αποφοίτησε με τιμητική διάκριση το 1986, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τον τομέα εκπαίδευσής του, εργαζόμενος αρχικά ως σύμβουλος και αργότερα ως σκηνοθέτης για το Teatro Buendía στην Αβάνα.
Κατείχε το ρόλο αυτό μέχρι το 1996, όταν αποφάσισε ότι ήταν η σωστή στιγμή να δημιουργήσει τη δική του θεατρική ομάδα, την πλέον παγκοσμίως γνωστή και εξαιρετικά αξιόλογη Argos Teatro. Έχοντας ως βάση την Αβάνα, το Argos Teatro έχει κερδίσει μεγάλη φήμη μέσα από την παρουσίαση ευρωπαϊκών κλασικών, σύγχρονων λατινοαμερικανικών θεατρικών έργων και πρωτότυπων παραγωγών υπό την ειδική επίβλεψη του Carlos Celdrán ως σκηνοθέτη.
Οι παραστάσεις του Argos Teatro έχουν ως στόχο να δώσουν νέα πνοή μέσα στον κανόνα του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου, με παραστάσεις των Μπρεχτ, Μπέκετ, Ίψεν και Στρίντμπεργκ φέρνοντας τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και τις προτιμήσεις, στο κοινό της Λατινικής Αμερικής. Το Argos Teatro επικεντρώθηκε στο έργο Κουβανών θεατρικών συγγραφέων, παρουσιάζοντας παραγωγές ντόπιων καλλιτεχνών όπως ο Gonzalez Melo, σε πολλές περιπτώσεις. Είναι αυτή η συνύφανση διαφορετικών πολιτισμών που βοήθησε το Argos Teatro, μία από τις κορυφαίες θεατρικές ομάδες της Κούβας, να αναγνωριστεί πέρα από τα σύνορα. Το περίφημο εργαστήρι υποκριτικής του Argos Teatro, το οποίο επιδιώκει να βρει μια κοινή γλώσσα για τους καλλιτέχνες, έχει θεωρηθεί και ανακηρυχθεί ως μια πρωτοβουλία που ενώνει τον κόσμο.
Η σημαντικότερη στιγμή στην πορεία του θιάσου μέχρι σήμερα, αποτελεί η παραγωγή Δέκα Εκατομμύρια, που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Carlos Celdrán. Αυτή η παραγωγή απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές και παρουσιάστηκε επί σκηνής τόσο στην Κούβα όσο και διεθνώς. Η πιο πρόσφατή του παραγωγή, Misterios y pequeñas piezas (Μυστήρια και μικρά κομμάτια) το 2018, επίσης σε κείμενο και σκηνοθεσία του Carlos Celdrán, έτυχε κι αυτό θερμής υποδοχής.
Αυτές οι προσπάθειες του Carlos Celdrán, για την Κούβα και το διεθνές θέατρο, τον έχουν αναδείξει σε διακεκριμένο άνθρωπο του θεάτρου με αμέτρητα βραβεία και επαίνους. Έλαβε το Βραβείο Θεατρικών Κριτικών Κούβας στην κατηγορία «Καλύτερη Σκηνοθεσία», 16 φορές από το 1988 έως το 2018. Πέρα από αυτή τη σημαντική επιβράβευση, έχει κερδίσει επίσης την αναγνώριση της χώρας του και του κόσμου, αποσπώντας την Εθνική Διάκριση του Κουβανικού Πολιτισμού το 2000 και το Εθνικό Βραβείο Θεάτρου της Κούβας το 2016, μεταξύ πολλών άλλων.
Κατά τη διάρκεια της αξιοσημείωτης αυτής καριέρας, ο Carlos Celdrán παρέμεινε αφοσιωμένος στο να εμπνέει και να βοηθά άλλους, ως καθηγητής σε ιδρύματα υψηλού επιπέδου στην Κούβα, τη Νότια Αμερική και την Ευρώπη. Ο ίδιος στη συνεχή προσπάθεια του να βελτιώσει και να εμβαθύνει τις γνώσεις του, έλαβε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα το 2011 από το Πανεπιστήμιο Rey Juan Carlos της Μαδρίτης.
Οι ικανότητες διδασκαλίας του Carlos Celdrán τον ανέδειξαν σε διδακτικό μέλος του Ανώτατου Ινστιτούτου Τεχνών της Κούβας για περισσότερο από 20 χρόνια και υπήρξε επικεφαλής του μεταπτυχιακού μαθήματος σκηνοθεσίας από το 2016, κληροδοτώντας τις γνώσεις του στις επόμενες γενιές των Κουβανών θεατρικών δημιουργών. Την ίδια στιγμή βρίσκει την διέξοδό του για καλλιτεχνική έκφραση στη σκηνοθεσία και τη δραματουργία με το Argos Teatro.

 

 

 

 

“On stage” musical theater – open workshop στην Καταπactή

Ένα σεμινάριο για τους ερασιτέχνες λάτρεις του musical που δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν και τολμούν να το ζήσουν!

    Χορεύετε αλλά θέλετε μαζί να παίξετε και θέατρο; Παίζετε θέατρο αλλά νομίζετε ότι δεν τραγουδάτε; Τραγουδάτε αλλά σιγά μην χορεύετε; Για όλους εσάς, για όλους τους πιθανούς συνδυασμούς σας, αλλά και για τους λάτρεις του musical. Αυτό είναι Το Σεμινάριό σας!
Γιατί το μουσικό θέατρο είναι και τα τρία μαζί!
Ένα σεμινάριο για τους ερασιτέχνες λάτρεις του musical που δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν και τολμούν να το ζήσουν!

16 ώρες, 2 Σαββατοκύριακα, ένα σεμινάριο.

*Διδασκαλία: Κατερίνα Δούμα (Χορός), Παναγιώτης Κραμπής (Μουσική),
Στέλλα Κωνσταντάτου (Θέατρο)

Πρόγραμμα:

 Σάββατο 30/3
10:00 – 11:15 Θέατρο
11:20 – 12:35 Χορός
12:40- 13:55 Τραγούδι
Κυριακή 31/3
10:00 – 11:00 Χορός
11:00 – 12:00 Τραγούδι
12:00 -13:00 Θέατρο
13:00 – 14:00 Performing
Σάββατο 6/4
10:00 – 11:15 Θέατρο
11:20 – 12:35 Χορός
12:40- 13:55 Τραγούδι
Κυριακή 7/4
10:00 – 11:00 Θέατρο – Χορός
11:00 – 12:00 Θέατρο – Τραγούδι
12:00 -13:00 Χορός – Τραγούδι
13:00 – 14:00 Performing

Σύνολο ωρών: 16

Χώρος διεξαγωγής Καταπactή – Εργαστήρι Θεάτρου (Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 – Νέος Κόσμος, www.katapacti.gr)

Κόστος εργαστηρίου 90 ευρώ +ΦΠΑ

Δηλώσεις συμμετοχής ως Τρίτη 27/3

Παρακαλούμε πολύ συμπληρώστε την αίτηση στο: https://goo.gl/forms/LAEQAHT0oR6XqIqD2

Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε μαζί μας στο
6970635976 ή στο onstagemusical@gmail.com

Περιορισμένος αριθμός θέσεων.

Θα βιντεοσκοπηθεί μέρος του σεμιναρίου για λόγους αρχείου και προώθησης.

* Κατερίνα Δούμα (χορός)
Η Κατερίνα Δούμα βρίσκεται ενεργά στο χώρο των παραστατικών τεχνών από το 2000 μέσα από όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες μάθησης. Συνεργάζεται με ιδιωτικά και δημόσια εκπαιδευτήρια, σχολές χορού, οργανισμούς και εταιρίες παραγωγής ως χορογράφος και καλλιτεχνική επιμελήτρια. Διασκευάζει στα Ελληνικά έργα ρεπερτορίου (Grease, High School Musical κ.α.) Έχει χορογραφήσει εθελοντικά σε σεμινάρια με στόχο την ανεύρεση νέων ταλέντων και την εκπαίδευση επιλεγμένων καλλιτεχνικών ομάδων.
Ορισμένες δουλειές ρεπερτορίου είναι Mary Poppins, West Side Story, Chorus Line, Chicago, Hairspray, Phantom of the Opera, Singing in the rain, Anything goes κ.α.
Έχει σπουδές στο σύστημα ISTD στα είδη tap, modern, jazz, latin και Masterclasses από τη σχολή Jacobs Pillow σχετικά με τη χορογραφία και την ερμηνεία στο μουσικό θέατρο. Τα περισσότερα πτυχία της κρίνονται ως highly recomended. Το 2010 ίδρυσε το On Stage Musical Theater και πραγματοποιεί σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα εξειδικευμένα στο μουσικό θέατρο. Μέσα από αυτό έχει προετοιμάσει καλλιτέχνες για τα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου και έχει καταφέρει την εισαγωγή τους με πολύ καλές κριτικές. (Bird, Chichester) Από τα προγράμματα αυτά έχουν επίσης αποφοιτήσει αρκετοί ερμηνευτές που εργάζονται στο εγχώριο μουσικό θέατρο.(Evita, Sweet Charity, Mamma Mia, Sound of Music κ.α.)

Στέλλα Κωνσταντάτου (θέατρο)
Η Στέλλα είναι απόφοιτος του θεατρικού εργαστηρίου «Βασίλης Διαμαντόπουλος» και την Ανώτερης δραματικής σχολής «Βεάκη». Έχει κάνει σεμινάρια υποκριτικής σε
Ελλάδα και Γαλλιά (Ecole Florent, Theatre of the oppressed, European dramatherapy, Θέατρο της σιωπής κα), χορού (musical studio Kay Holden, tango, African dance κα),μονωδίας (Βαρβάρα Γκαβάκου). Παίζει πιάνο και κρουστά. Από το 1995 εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, σε ΔΗΠΕΘΕ και στην Αθήνα στοελεύθερο θέατρο (ενδεικτικά: Χειμωνιάτικο Παραμύθι, Οι Δουβλινέζοι, Μάνα κουράγιο, Παράπλευρες απώλειες κα). Έχει συμμετάσχει σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές (ενδεικτικά: Αλλεμάγια, Κόκκινο Φεγγάρι, Μαύρος ωκεανός κα). Από το 2003 είναι δασκάλα θεάτρου σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης στην τυπική και μη τυπική εκπαίδευση και σε ενήλικες (ενδεικτικά: Comenius multilateral, school partnership, ομάδα Θεατροσβουρίσματα, Δήμος ΕλληνικούΑργυρούπολης, Ευρωπαϊκό Πρότυπο κ.α.). Από το 2010 σκηνοθετεί επαγγελματικές και ερασιτεχνικές παραστάσεις. (ενδεικτικά: Χανσελ και Γκρέτελ, Ο πεπονοκέφαλος και το διαμάντι του, Έγκλημα στο Νείλο, Το Κύμα, Οι κυρίες της αυλής κ.α.)

Παναγιώτης Κραμπής (μουσική)
Ο Παναγιώτης Κραμπής δραστηριοποιείται ως πιανίστας, συνδημιουργός και εθελοντής σε φεστιβάλ, σεμινάρια και masterclasses, μουσικές, θεατρικές, χορευτικές και εκπαιδευτικές παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ειδικεύεται στη συνοδεία τραγουδιστών και κλασικών οργάνων και το ρεπερτόριό του εκτείνεται από την μπαρόκ μέχρι τη μοντέρνα μουσική και τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία. Έχει Bachelor of Arts στη Μουσική και τη Φιλοσοφία από το Deree College, δίπλωμα στο κλασικό πιάνο και πτυχίο αρμονίας.
Παρακολουθεί μαθήματα αντίστιξης και συνοδείας κλασικού τραγουδιού και έχει
λάβει μέρος σε σεμινάρια ερμηνείας και τεχνικής του κλασικού πιάνου, αρμονίας στο
πιάνο, καθώς και ανάλυσης και ρεπερτορίου της μουσικής του 20ου και 21ου αιώνα.
Διδάσκει πιάνο και θεωρητικά στο Ωδείο Μουσικής Πράξης και σε σεμινάρια στην
Αθήνα.

 

 

 

 

 

 

 

Ανταπόκριση από το πιο stylish #not party του καρναβαλιού!

Μια υπέροχα διασκεδαστική βραδιά αποδείχθηκε το αποκριάτικο party της Καταπactής με θέμα “My style rocks #not” 

Το Σάββατο το βράδυ ήταν μια υπέροχη βραδιά για όσους βρέθηκαν στον τεχνοχώρο ‘Φάμπρικα’, εκτός από τους… Στυλίστες! Οι διοργανωτές της βραδιάς έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, στήνοντας ένα πολύ καλά οργανωμένο και ευφάνταστο party!

Από τις 10 το βράδυ και μετά , ο χώρος γέμισε από την θετική ενέργεια όλων των καλεσμένων μας, που βάλανε τη φαντασία τους να δουλέψει, έτσι ώστε να κάνουν τον πιο αταίριαστο συνδυασμό ρούχων που έχουμε δει ποτέ!

Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρουμε ότι είδαμε ανθρώπους να φοράνε:

  1. Σαγιονάρες διχαλωτές με σορτσάκι και από πάνω πουκάμισο λευκό με γραβάτα!
  2. Πυτζάμα με αθλητικό παπούτσι και από πάνω ταγιέρ!
  3. Φουστανέλα και από πάνω σακάκι, πουκάμισο και παπιγιόν!
  4. Συνδυασμούς ρούχων σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου και της χρωματικής παλέτας γενικότερα!

           Κατερίνα Δαβέτα – Αφροδίτη Δημητρίου – Σωτήρης Δούβρης – Παναγιώτης Τζιάνος – Στέλλα Τσακνάκη

Μαθητές της Καταπactής με τις παρέες τους, δάσκαλοι των εργαστηρίων αλλά και φίλοι από τον καλλιτεχνικό και όχι μόνο χώρο, διασκέδασαν μαζί μέχρι τα ξημερώματα χορεύοντας και γελώντας με τις καρναβαλικές φιγούρες που αντίκριζαν μπροστά τους.

Αλέξανδρος Καλπακίδης – Τάσος Γιαννόπουλος – Θάνος Κοντογιώργης – Βαλέρια Λινάρδου – Σωτήρης Δούβρης – Εύη Τσιαβαλιάρη

Το σύνολο των εσόδων της βραδιάς θα καλύψουν τα έξοδα για τα σκηνικά των τελικών παραστάσεων των μαθητών υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου, που θα σχεδιαστούν από τους συμμετέχοντες του εργαστηρίου σκηνογραφίας της Καταπactής.

                                                   Σωτήρης Δούβρης – Κωνσταντίνα Νικολαΐδη – Ορέστης Τρίκας

Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι θεατές στις τελικές παραστάσεις δεν θα καταβάλουν εισιτήριο, αλλά θα συνεισφέρουν τρόφιμα και καθαριστικά για τις δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων της ΜΕΤΑδρασης!

Ναυσικά Καλλιαντέρη-Σωτήρης Δούβρης-Αγγελική Μητροπούλου-Θανάσης Κουρλαμπάς-Αφροδίτη Δημητρίου-Τάσος Παπαδόπουλος

Από ότι φαίνεται το party τείνει να γίνει θεσμός στα αποκριάτικα δρώμενα της Αθήνας, αφού οι διοργανωτές έχουν την επιθυμία να το επαναλαμβάνουν κάθε καρναβάλι! Και του χρόνου…!

                                                                                 Βασίλης Μίχας – Σωτήρης Δούβρης

                                  Τάσος Παπαδόπουλος – Κωνσταντίνος Μπάζας – Αλέξανδρος Καλπακίδης

Οι διοργανωτές: Παναγιώτης Τζιάνος – Κρυσταλλένια Περάτη

Ειρήνη Θεοδοσιάδου – Σωτήρης Δούβρης

Χρύσα Αραβαντινού – Παναγιώτης Τζιάνος- Κατερινα Παπαθανασιάδη

Μελίνα Ταρασίου – Κατερίνα Δαβέτα – Μαρία Σπυράτου – Αφροδίτη Δημητρίου

ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 με πρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

My style rock’s (not) – Αποκριάτικο party!!!

Η Καταπactή διοργανώνει το πρώτο της αποκριάτικο πάρτυ μασκέ, το Σάββατο 9 Μαρτίου στις 22:00, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα στον Κεραμεικό

Οι απόκριες από πάντα ήταν μια καλή ευκαιρία διασκέδασης έξω από τα συνηθισμένα. Καλή διάθεση, καλή μεταμφίεση, καλή μουσική και ποτό τα συστατικά μιας επιτυχημένης αποκριάτικης βραδιάς!

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή λοιπόν, διοργανώνει το πρώτο του αποκριάτικο πάρτυ με θέμα: “My style rock’s (not)”! Ψάξε στα ρούχα σου, στα πιο ψηλά ράφια της ντουλάπας, στις κούτες που είναι στοιβαγμένες στην αποθήκη σου ή ανεβασμένες στο πατάρι σου και κάνε τον πιο αταίριαστο συνδυασμό που μπορείς! Με λίγα λόγια, φόρα τα λάθη που δεν θα έβαζες ποτέ και μην ανησυχείς, όταν έρθεις στο πάρτυ θα δεις ότι δεν θα είσαι μόνος σου… θα κυκλοφορούν πολλά στυλιστικά λάθη γύρω σου!

Τα έσοδα του πάρτυ θα καλύψουν τις ανάγκες των τριών τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου της Καταπactής σε σκηνικά και κοστούμια για τις τελικές τους παραστάσεις που θα ανέβουν στις αρχές Ιουλίου. Στηρίζοντας όμως την Καταπactή, στηρίζεις και τη ΜΚΟ “Μετάδραση”. Στις παραστάσεις, οι θεατές αντί για εισιτήριο θα συνεισφέρουν τρόφιμα και είδη καθαρισμού για τις δομές μεταβατικής φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων της “Μετάδρασης” σε Χίο, Σάμο και Αθήνα!

Η ΜΕΤΑδραση είναι μια Οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών η οποία ιδρύθηκε το 2010 με πρωταρχικό σκοπό να συμβάλει σε συγκεκριμένους τομείς όπου υπήρχαν κενά που καλύπτονταν ελάχιστα ή καθόλου από δημόσιους φορείς ή από άλλες οργανώσεις. Εξειδικεύεται στον τομέα της διερμηνείας και διαπολιτισμικής μεσολάβησης καθώς και στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που σχεδίασε και εφαρμόζει εδώ και 6 χρόνια ένα οργανωμένο σύστημα εκπαίδευσης, πιστοποίησης και συντονισμού στο πεδίο για την παροχή διερμηνείας, είτε μέσω φυσικής παρουσίας, είτε μέσω τηλεδιάσκεψης, όπως και ένα πρότυπο δίκτυο προστασίας ασυνόδευτων ανηλίκων, το οποίο περιλαμβάνει ένα καινοτόμο σύνολο δράσεων.

Σας περιμένουμε λοιπόν το Σάββατο 9 Μαρτίου στις 22:00, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα (Μεγάλου Αλεξάνδρου 125 – Κεραμεικός)!

Εργαστήρι θεατρικού παιχνιδιού για ενήλικες

Ο Κωνσταντίνος Μπάζας αναλαμβάνει το εργαστήρι θεατρικού παιχνιδιού ενηλίκων της Καταπactής!

Ποιος είπε ότι το θεατρικό παιχνίδι είναι μόνο για παιδιά; Και οι ενήλικες που θέλουν να εκφράσουν με ελεύθερο τρόπο τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους και οτιδήποτε τους απασχολεί;

Το Θεατρικό Παιχνίδι είναι ένα δημιουργικό χόμπυ, που σε βοηθά να εξερευνήσεις αθέατες πλευρές του εαυτό σου, χωρίς τον φόβο της έκθεσης και της κριτικής του κοινού!  Μέσα από αυτό, το άτομο βιώνει και εκφράζει με ελεύθερο τρόπο τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του, οτιδήποτε το απασχολεί. Στο Θεατρικό Παιχνίδι δε «διδάσκουμε ρόλους». Σκοπός μας δεν είναι πως ο άνθρωπος θα κάνει τέλειες μηχανικές κινήσεις, ρυθμικές ή μελωδικές εκφορές του λόγου, ν’ αποστηθίσει ένα κείμενο και να το απαγγείλει, αλλά πως θα εκφράσει καταστάσεις και ρόλους με το δικό του τρόπο, με το δικό του μάτι, εντελώς αβίαστα και υποκειμενικά.

Με κύριο παράγοντα το παχνίδι, την αισθησιοκινητική δράση και την αυτοέκφραση, κάθε συνάντηση καταλήγει σε ένα δρώμενο. Όλες οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο Θεατρικό Παιχνίδι, στηρίζονται στο να ανακαλύψει κάθε ένας τους δικούς του ορίζοντες, τον κόσμο όχι μόνο όπως είναι, αλλά και όπως θα ‘θελε να είναι.

Στο κέντρο του Θεατρικού Παιχνιδιού βρίσκονται:

  • Η σωματική έκφραση
  • Ο Αυτοσχεδιασμός
  • Η εκμετάλλευση του τυχαίου
  • Το αυθόρμητο.

Είναι μέσο ενεργοποίησης, απελευθέρωσης της φαντασίας, ευαισθητοποίησης και καλλιέργειας της ψυχοκινητικής του έκφρασης.

Αν θέλεις κι εσύ να πάρεις μια ιδέα για το πως είναι το θεατρικό παιχνίδι ενηλίκων, κλείσε θέση στο δωρεάν μάθημα γνωριμίας που θα γίνει την Τετάρτη 16/1/2019 στις 19:00!

Ο Κωνσταντίνος Μπάζας είναι απόφοιτος της Δραματικής σχολής Αθηνών “Γ. Θεοδοσιάδης”. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα θεατρικού παιχνιδιού με τη Μαντώ Κουρετζή, τον Στέλιο Βγαγκέ και τη Γιάννα Κούλα. Έχει διδάξει θεατρική έκφραση και θεατρικό παιχνίδι σε μικτό τμήμα ενήλικων προσφύγων από Συρία, Αφγανιστάν, Ιράν και Ελλάδα. Συνεργάζεται με διάφορους φορείς ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού, ενώ το καλοκαίρι του 2018 εργάστηκε για την ΜΚΟ “Μετάδραση” ως υπεύθυνος μεταβατικής δομής φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων στη Σάμο.

 

 

Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής:

Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή – Λ. Κορομηλά 19, Ν. Κόσμος 

2168096448 – info@katapacti.gr

Πες μου το θέατρο να σου πω την ιστορία του: “Θέατρο του Νέου Κόσμου”

            

Η Κρυσταλλένια Περάτη γράφει για ιστορικά θέατρα της Αθήνας, την ατμόσφαιρα και την ιστορία τους

Αν κάποιος θέλει να μάθει λεπτομέρειες για την ιστορία του θεάτρου του νέου κόσμου δεν έχει παρά να ανατρέξει στο διαδίκτυο. Δεν έχω σκοπό να αναπαράγω όσα διάβασα αλλά να πω για αυτά που με έκαναν να τα αναζητήσω. Και αυτό είναι η εμπειρία που είχα πηγαίνοντας εκεί.

Ξεκίνησα να δω μία παράσταση. Κατέβηκα στάση Συγγρού φιξ και έβαλα περπατητό τζι-πι-ες. Πέρασα από την γωνία Αντισθένους και Θάρυπου, πολλές φορές και άρχισα να πιστεύω ότι πάω να βρω ένα θέατρο φάντασμα. Θυμάμαι να πεισμώνω και να λέω δεν μπορεί, αυτό το ρημάδι δεν κάνει ποτέ λάθος.Αποφάσισα να περπατήσω λίγο παρακάτω την Αντισθένους για να ανακαλύψω την ξύλινη πόρτα και το μικρό ασβεστωμένο παράθυρο του ταμία.

«Εδώ είμαστε».

Η μικρή αυλή ήταν ήδη γεμάτη από τους υποψήφιους θεατές οι οποίοι περιφέρονταν στα πέτρινα καθίσματα σαν τις μαζώξεις στην αυλή της εκκλησίας του χωριού.

Άρχισα να παρατηρώ. Τι ελληνικές ταινίες μου ήρθαν στο μυαλό, τι κυρίες με μαντήλια στο κεφάλι να σκουπίζουν με αχυρένιες σκούπες, τι παρατημένα σκουριασμένα ποδήλατα με σκισμένες σέλες . μπήκα σε μια ρομαντική χρονομηχανή όπου συνάμα δεν υπήρχε τίποτα φλύαρο τίποτα περιττό.

Πώς να το πω, ένιωσα ευπρόσδεκτη. Αυτή η αμεσότητα που αποπνέεται από τον χώρο και μέσα από την ζεστασιά της πετράς ακόμη…Δεν μπόρεσα παρά να αισθανθώ οικεία. Σαν διάλειμμα από οικογενειακό τραπέζι. Εκεί, μεταξύ φαγητού και γλυκού.

Τρίτο κουδούνι και μεταφέρθηκα μέσα από ένα ζεστό φουαγέ στην αίθουσα της παράστασης.

Η σκηνή είναι στημένη με τέτοιο τρόπο ώστε ο θεατής να μην είναι μακριά και αποξενωμένος , οπότε με κέρδισε ολότελα. Η παράσταση, «Αστερισμοί» του Νικ Πέιν με την Στεφανία Γουλιώτη και τον Μάκη Παπαδημητρίου, αποκάλυψη. Σκοτεινή και συνάμα τρυφερή. Θυμάμαι ότι για πρώτη φορά δεν ενοχλήθηκα από τις φλύαρες κυρίες που κατά την παράσταση, μάλλον εντυπωσιασμένες παρά αγενής, μίλούσαν για τις παλιές αποθήκες του φιξ.

«Εδώ είμαστε».

Ώστε ο χώρος ήταν παλιότερα παλιές ζυθαποθήκες του Φιξ. Για σκέψου.

Ομολογώ πως κάνοντας την σύντομη διαδρομή προς την έξοδο αυτή την φορά δεν ήθελα να περάσω πέρα από την ξύλινη πόρτα. Η παράσταση αλλά και ο χώρος είχαν πετύχει τον σκοπό τους.

Περπάτησα μέχρι την στάση Μετρό φιξ. Ώστε ο χώρος ήταν παλιότερα παλιές ζυθαποθήκες του Φιξ. Για σκέψου.

Έπρεπε να ομολογήσω. Ο ιδιοκτήτης, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, είχε σεβαστεί τον χώρο και είχε επιτύχει να εμφυσήσει έναν καινούργιο χαρακτήρα με σκοπό ίσως, να συνεχίσει να γράφει ιστορία.

Ένα ρομαντικό ατόπημα μα φανερά δύσκολα υλοποιήσιμο. Ένας χώρος σαν την ζυθοποιία έχει περάσει σε χεριά που τον σέβονται ακόμα και αν δεν τον συνέδεε ποτέ κάτι με το ίδιο το θέατρο ή έστω κάτι καλλιτεχνικό. Αφορούσε όμως κάτι γοητευτικά ιστορικό.

Εννοείται πως άρτι αφιχθείσα σπίτι, ο υπολογιστής πήρε φωτιά.

Έμαθα λοιπόν πως οι πρώτες παραστάσεις έγιναν στην αυλή πριν καν ολοκληρωθεί η αναπαλαίωση του χώρου. Οι παραστάσεις αυτές ήταν ο «Κοινός λόγος» της Έλλης Παπαδημητρίου και η «Βρωμιά» του Ρόμπερτ Σνάιντερ.

Κοινός Λόγος

Έκτοτε έχω γίνει σχεδόν θαμώνας. Βέβαια εκεί ακόμα δεν με φωνάζουν με το μικρό μου όνομα αλλά εγώ νιώθω σαν το σπίτι μου. Το Θέατρο του Νέου Κόσμου ένα θέατρο ταπεινής καταγωγής με ανησυχίες και βαθιά κοινωνικές ευαισθησίες. Μας έχει (καλό)μάθει στις δυνατές παρουσίες και σε παραστάσεις που σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Σε έναν μοναδικό χώρο μόνο κάτι μοναδικό μπορεί να γίνει.Είναι ολοφάνερο ότι η φρέσκια ματιά έχει σκοπό να εμπιστευθεί και να αναδείξει νέους καλλιτέχνες με σεβασμό στο νέο ελληνικό θέατρο. Αισθάνομαι όμως ότι πάνω απ’ όλα υπάρχει σεβασμός στον θεατή.

Περλιμπλίν και Μπελίσα
Πέτρες στις τσέπες τους

Με δύναμη από την Κηφισιά

Η Καταπactή γιόρτασε τα πρώτα της γενέθλια

Η Καταπactή έκλεισε 1 χρόνο λειτουργίας του καινούριου της χώρου και το γιόρτασε με ένα μεγάλο πάρτυ!

Το εργαστήρι θεάτρου «Καταπαcτή» γιόρτασε τη συμπλήρωση του πρώτου χρόνου δημιουργίας του με  ένα μεγάλο πάρτυ στον χώρο της, το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018.

Ο εμπνευστής του χώρου Σωτήρης Δούβρης και οι μαθητές του εργαστηρίου υποδέχτηκαν φίλους καθώς και ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου προκειμένου να γιορτάσουν μαζί μια χρονιά δημιουργίας, καλλιτεχνικής αναζήτησης και ομαδικής-ατομικής δραστηριότητας, αλλά και για να ανταλλάξουν ευχές για μια νέα θεατρική, δημιουργική  σεζόν.

Η βραδιά εξελίχθηκε  ευχάριστα με τους καλεσμένους ν’ απολαμβάνουν τις μαγικές μελωδίες της ερμηνεύτριας του τσέλου, Ηλιάνας Κορέτση, και του κιθαριστή-τραγουδιστή Θοδωρή Σμπιλή.

Μεταξύ άλλων το παρόν έδωσαν οι :  Θανάσης Κουρλαμπάς (και συμπρωταγωνιστής του Σ. Δούβρη στην παράσταση «12 Ένορκοι»), Νίκος Κουφάκης και Μελισσάνθη Ρεγκούκου (συμπρωταγωνιστές του Σ.Δούβρη στην παράσταση «Ο αντρειωμένος»), ο ηθοποιός Στέφανος Κοσμίδης, η ηθοποιός Κατερίνα Κωνσταντέλου και ο  σκηνογράφος David Negrin,  ο Δημήτρης Κοκκινάκης (ιδρυτής Impact Hub Athens) καθώς και πολλοί από τους μαθητές της «Καταπαcτής»

Στην επιτυχία της βραδιάς συνέβαλαν καθοριστικά οι χορηγοί της,  με την Pizza Fun να προσφέρει γευστικές πίτσες και το γνωστό bar της Κυψέλης “It’s a βίλατζ” να κερνάει ζεστό και μυρωδάτο Gluhwein αλλά και δροσιστικές μπύρες!

Φωτογραφίες: Ορέστης Ροβάκης

Σωτήρης Δούβρης – Θανάσης Κουρλαμπάς

Νίκος Κουφάκης – Σωτήρης Δούβρης – Μελισσάνθη Ρεγκούκου

Σωτήρης Δούβρης – Στέφανος Κοσμίδης

Αναστάσης Κοκουγιάννης – Δημήτρης Κοκκινάκης – Ειρήνη Θεοδοσιάδου

Σωτήρης Δούβρης – Κατερίνα Κωνσταντέλλου – David Negrin

Μάθημα γνωριμίας για το εργαστήρι ερασιτεχνικού θεάτρου

Δεύτερο δωρεάν μάθημα γνωριμίας για το εργαστήρι ερασιτεχνικού θεάτρου της Καταπactής με τον Σωτήρη Δούβρη, στις 22/9, 20:00-21:00!

 

Η Καταπactή διοργανώνει το δεύτερο, κατά σειρά, δωρεάν μάθημα γνωριμίας για το καινούριο τμήμα του εργαστηρίου ερασιτεχνικού θεάτρου, αφού οι συμμετοχές για το πρώτο στις 15/9 έχουν συμπληρωθεί.

Το εργαστήρι ερασιτεχνικού θεάτρου είναι μια σειρά μαθημάτων, που δεν έχει σαν στόχο μόνο να ανεβάσει μια παράσταση, όπως κάνουν ήδη πολλές ερασιτεχνικές ομάδες άλλωστε. Πρωταρχικός στόχος είναι η εκπαίδευση του ερασιτέχνη ηθοποιού. Όπως σε όλα τα καλλιτεχνικά χόμπυ, έτσι και στο θέατρο πρέπει να αποκτήσεις μια βασική τεχνική πριν ανέβεις πάνω στη σκηνή για να ερμηνεύσεις έναν θεατρικό χαρακτήρα.

Τα μαθήματα περιλαμβάνουν ασκήσεις υποκριτικής και σωματικού θεάτρου, διαχείρισης συναισθημάτων και σωματοποίησης του, αγωγή λόγου και φωνής αλλά και ανάλυση θεατρικού κειμένου και χαρακτήρα. Στο τέλος της χρονιάς, χρησιμοποιώντας την τεχνική κατάρτιση που κατέκτησαν μέσα στη χρονιά, οι συμμετέχοντες ερμηνεύουν τη δική τους ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση και την παρουσιάζουν στο κοινό, σε κάποιο θέατρο της Αθήνας!

Στο μάθημα γνωριμίας, ο καθένας έχει την ευκαιρία, χωρίς κόστος,  να πάρει μια γεύση των μαθημάτων που θα διεξαχθούν μέσα στη χρονιά. Μία ώρα γεμάτη με σωματικές και υποκριτικές ασκήσεις που βοηθούν το συμμετέχοντα να διαχειριστεί και να βελτιώσει τα εκφραστικά του μέσα, αλλά και να διευρύνει τους ορίζοντες και τη φαντασία του!

Σας περιμένουμε!

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή

Λάμπρου Κορομηλά 19 – Νέος Κόσμος

2168096448

info@katapacti.gr

Ο Σωτήρης παρουσιάζει την “Καταπακτή” (συνέντευξη)

Συνέντευξη στον Αντρέα Κατωπόδη για το Happy week

Ο Πατρινός ηθοποιός κάνει το όνειρό του πραγματικότητα στήνοντας ένα διαφορετικό θεατρικό εργαστήρι.
Ο Σωτήρης Δούβρης ανήκει στους «δικούς μας» ανθρώπους όπως και να το δει κανείς. Τον νιώθουμε οικείο όσοι έστω και λίγο έχουμε μιλήσει μαζί του, ενώ και μόνο τηλεοπτικά ή θεατρικά να τον έχει συναντήσει κάποιος, το αποτύπωμα είναι μόνιμο. Για όποιον ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια έχει ζήσει ή εργαστεί στην Πάτρα σε κάποιο ΜΜΕ ή χώρο πολιτισμού, ο Σωτήρης είναι ένας από τους λίγους «δικούς μας» που με ποιοτική δουλειά και στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις και επιλογές, έκανε το βήμα προς την Αθήνα και συνεχίζει να εκπλήσει ευχάριστα με κάθε νέο project του. Τον συναντήσαμε στον Νέο (του) Κόσμο στην Αθήνα και μας αποκάλυψε την Καταπακτή… ή ορθότερα «Καταπactη» η οποία πιθανότατα είναι το καλύτερο του project έως τώρα. Οι ερωτήσεις είναι ενδεικτικές από όσα θα μπορούσε κάποιος να μάθει για το χώρο, τους στόχους του και τον ίδιο. Από κοντά κάποιος μαθαίνει πολλά περισσότερα.

Λοιπόν, Σωτήρη, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Τι είναι η καταπακτή; Γιατί την είπαμε έτσι;

Η Καταπactή είναι ο χώρος που πάντα ονειρευόμουν, από τότε που ξεκίνησα να ασχολούμαι με το επάγγελμα του ηθοποιού. Πρόκειται για ένα θεατρικό εργαστήρι που έστησα με πολύ κόπο και μεράκι στο Νέο Κόσμο, στην οδό Λάμπρου Κορομηλά 19. Συγκεκριμένα πρόκειται για εργαστήρι θεάτρου όπου ο κάθε ερασιτέχνης μπορεί να γνωρίσει τη θεατρική τέχνη απ’ όλες τις πλευρές, φτάνοντας στον τελικό μεγάλο στόχο που είναι η παρουσίαση παράστασης στο κοινό. Παράλληλα όμως, διοργανώνονται και σεμινάρια για επαγγελματίες ηθοποιούς που θέλουν να εξελίξουν τα εκφραστικά τους μέσα και την τεχνική τους. Ήδη έχουν διοργανωθεί δύο σεμινάρια φωνητικής και τώρα είμαστε στο στάδιο προετοιμασίας εργαστηρίου υποκριτικής αρχαίου δράματος!

Όταν σκεφτόμουν το όνομα που θα δώσω στον χώρο, έψαχνα για κάτι που θα αντικατοπτρίζει όλο το μυστήριο που περιβάλλει την τέχνη του ηθοποιού. Κάτι που να κάνει σαφές ότι η δουλειά που γίνεται στον χώρο αυτόν, δεν έχει να κάνει με την επιφάνεια της υποκριτικής αλλά με το βάθος της. Η καταπακτή ήταν βασικό στοιχείο των αρχαίων θεάτρων. Ήταν ένας κρυφός μηχανισμός που χρησίμευε συνήθως, για να κατεβαίνουν οι χαρακτήρες του έργου στον “κάτω κόσμο” ή να βγαίνουν από αυτόν Μια πολύ καλή μου φίλη, όταν άκουσε την ιδέα μου για το όνομα, ανακάλυψε και το act μέσα σε αυτό. Τέλος, όταν είδα τον συγκεκριμένο χώρο στον Νέο Κόσμο, με τα 2 τεράστια παράθυρα κοντά στην οροφή, μου έφυγε και η τελευταία αμφιβολία! Κοίταξα ψηλά και σκέφτηκα «Μπήκα στην Καταπactή!»

 

Πως ξεκίνησε ως ιδεα;

Έχω ιδιαίτερη αγάπη στο ερασιτεχνικό θέατρο, μιας και ήμουν κι εγώ ερασιτέχνης στην Πάτρα, πριν έρθω στην Αθήνα για να φοιτήσω στη δραματική. Θεωρώ το θέατρο πολύ δημιουργική ενασχόληση και θαυμάζω πολύ τους ανθρώπους που θυσιάζουν τον λίγο ελεύθερο τους χρόνο για να μάθουν έναν ρόλο και να παίξουν σε μια παράσταση. Σκέφτηκα λοιπόν, να φτιάξω μια σειρά μαθημάτων, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των ερασιτεχνών, που δεν μπορούν να διαθέσουν πάρα πολύ χρόνο από τη ζωή τους, έτσι ώστε να αναπτύξουν μια υποκριτική τεχνική. Έχουν όμως τη θέληση να κάνουν κάτι διαφορετικό, δημιουργικό και συγχρόνως ωφέλιμο για τον εαυτό τους. Πέντε χρόνια πριν ξεκίνησα να διδάσκω σε μια σχολή εικαστικών τεχνών που αποφάσισε να εισάγει και το μάθημα του θεάτρου στο πρόγραμμα της. Φέτος, που ωρίμασαν οι συνθήκες αποφάσισα να κάνω το βήμα και να φτιάξω το δικό μου χώρο.

Σε ποιον απευθύνεται;

Η Καταπactή απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτου ηλικίας που τον γεμίζει να προκαλεί σκέψεις και συναισθήματα στους γύρω του. Απευθύνεται σε αυτούς που δεν θεωρούν τη σκέψη κούραση, αλλά ανάσα, που τους δίνει τη δύναμη να αντιμετωπίσει την τρέλα που ζουν στην καθημερινότητά τους. Απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν μέσα από ένα χόμπι να κάνουν ένα ταξίδι αρχικά εσωτερικό, που στην πορεία θα εξωτερικευθεί μέσα από έναν ρόλο σε μια παράσταση. Σίγουρα δεν απευθύνεται σε αυτούς (και είναι πολλοί) που δηλώνουν: «Έχω πολλά στο μυαλό μου, δεν θέλω να σκέφτομαι στον ελεύθερο μου χρόνο. Προτιμώ να κάτσω στην τηλεόραση, να βλέπω και να μην σκέφτομαι τίποτα»


Τι στόχο έχει;

Να μεταδώσει σε όσους περισσότερους μπορεί την αγάπη για το θέατρο.

Να προσφέρει σε επαγγελματίες ηθοποιούς όσα περισσότερα εφόδια μπορεί, μιας και ο κόσμος του θεάτρου έχει γίνει πια ιδιαίτερα περίπλοκος και δεν αρκούν μόνο οι γνώσεις που παίρνεις από μια σχολή.

Να μεταδώσει το αίσθημα της αλληλεγγύης. Ακλόνητη πεποίθηση μας στην καταπactή, είναι ότι οι ερασιτέχνες δεν έχουν το δικαίωμα να αξιώνουν χρηματικό αντίτιμο για μια δουλειά που την κάνουν στον ελεύθερο τους χρόνο σαν χόμπι. Επειδή όμως θεωρούμε κρίμα να συγκεντρώνουμε τόσο κόσμο στις παραστάσεις μας και να μην τους παρακινούμε να συμμετάσχουν σε κάποια κοινωνική δράση, κάθε χρόνο στις τελικές μας παραστάσεις συγκεντρώνουμε τρόφιμα, φάρμακα, ρούχα κ.α. για κάποιον. Φέτος, για παράδειγμα, αντί εισιτηρίου, συγκεντρώνουμε τρόφιμα και φάρμακα για την «Λέσχη Αλληλεγγύης – κοινωνικό φαρμακείο Νέου Κόσμου» και για το «Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Παλαιού Φαλήρου»


Τι κάνει τωρα; στο μελλον;

Διοργανώνουμε το τρίτο κατά σειρά σεμινάριο που απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς. Πρόκειται για το Εργαστήρι Υποκριτικής Αρχαίου Δράματος και το διδάσκει ο Παντελής Παπαδόπουλος, ένας εξαίρετος δάσκαλος, σκηνοθέτης και φυσικά ηθοποιός. Μέσα από τις τεχνικές που έχει αναπτύξει με την, τεράστια πραγματικά εμπειρία του, έχει φτιάξει μια σειρά μαθημάτων που πραγματικά δεν πρέπει να χάσει κανένας ηθοποιός που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με το αρχαίο δράμα.

Τα τμήματα των ερασιτεχνών που διδάσκω εγώ βρίσκονται λίγο πριν την παρουσίαση του #theloveproject2018finalcut, το οποίο θα παρουσιαστεί σε δύο Σαββατοκύριακα και περιλαμβάνει τρία έργα: Το «Μια όμορφη… Βασίλισσα», το «Ντέστινυ» και τον «Ματωμένο Γάμο».


Γνωριμία ή σύμπτωση ή συγκίνηση με κάποιο πρόσωπο που θα κάνει γκελ σε όποιον το διαβάσει;

Είμαι πολύ χαρούμενος που μπορώ και φιλοξενώ σεμινάρια με αγαπημένους μου ανθρώπους του θεάτρου.

Τα σεμινάρια φωνητικής, διδάχθηκαν από την αγαπημένη μου δασκάλα στη σχολή, Μάρω Θεοδωράκη. Μια καλλιτέχνης με τεραστιες γνώσεις, εμπειρία και ειλικρινή αγάπη για το θέατρο.

Το Εργαστήρι Υποκριτικής Αρχαίου Δράματος το διδάσκει ο Παντελής Παπαδόπουλος, σκηνοθέτης στην τελευταία μου θεατρική δουλειά, στην παράσταση «Ο Αντρειωμένος» στο θέατρο Αλκμήνη. Ένας άνθρωπος με τεράστια γνώση και εμπειρία, που τα 24 από τα καλοκαίρια της ζωής του τα έχει περάσει στην Επίδαυρο παίζοντας αρχαίο δράμα.

Ο Κώστας Βουτσάς, ο πιο αγαπημένος κωμικός ηθοποιός της Ελλάδας, που είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του στο «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και σε καλοκαιρινή περιοδεία, επέλεξε την Καταπactή για να κάνει πρόβες της φετινής του παράστασης.

 

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι παραστάσεις του #theloveroject2018

Το #theloveproject2018 – final cut ανήκει πια στο θεατρικό παρελθόν της Καταπactής! Πρόκειται για τη θεματική που απασχόλησε το εργαστήρι ερασιτεχνικού θεάτρου την περασμένη χρονιά και παρουσιάστηκε σε δύο διήμερα παραστάσεων. 16 και 17 Ιουνίου η Καταπactή μετατράπηκε σε θεατρική σκηνή για να φιλοξενήσει το «Μια όμορφη… Βασίλισσα», ένα έργο σκληρό αλλά και με αρκετές δόσεις μαύρου χιούμορ. Η ιστορία του φωτίζει την προβληματική σχέση μιας μάνας με τη μεσήλικη κόρη της και πως αυτή επιδεινώνεται όταν η κόρη γνωρίζει επιτέλους τον έρωτα. Το έργο παρουσιάστηκε από το νεότερο τμήμα του εργαστηρίου, που ξεκίνησε μαθήματα τον Ιανουάριο του 2018!

23 και 24 Ιουνίου στον πολυχώρο του δημαρχείου Παλαιού Φαλήρου ανέβηκαν το «Ντέστινυ» και «Ματωμένος Γάμος»  των Δήμου και Lorca αντίστοιχα. Δύο έργα, το ένα σύγχρονο το άλλο κλασσικό πια, που δείχνουν πως ο Έρωτας διαχρονικά αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι του στις ψυχές των ανθρώπων.

 

Στο «Ντέστινυ», που παρουσιάστηκε από το τμήμα που ξεκίνησε μαθήματα τον  Οκτώβριο του 17, παρακολουθήσαμε την ιστορία δύο γυναικών, στην αιχμηρή ηλικία των 30 και κάτι, απελπισμένες χωρίς να το ξέρουν, πεισματικά προσηλωμένων στην επιθυμία τους να αυτοπροσδιοριστούν, στην ανάγκη τους να αγαπηθούν. Χωρίς να ξέρουν τον τρόπο. Ένας εραστής με παραπλανητική ταυτότητα δίνει την αφορμή για αυτοσκηνοθεσίες σε μια κωμωδία παρεξηγήσεων χωρίς τέλος, – ή καλύτερα, με ένα τέλος μετέωρο-εισαγωγή σε μια καινούργια μοναξιά.

Ο «Ματωμένος Γάμος», παραστάθηκε από τους παλαιότερους μαθητές του εργαστηρίου μας, κάποιοι εκ των οποίων έκλεισαν την πέμπτη τους χρονιά! Το δράμα του Λόρκα ξεκινά με τον αρραβώνα του νέου και της νέας. Ένα σύννεφο όμως απειλεί την χαρά του γάμου που θα επακολουθήσει. Η νύφη είναι ακόμη ερωτευμένη με τον Leonardo, την οικογένεια του οποίου χωρίζει αίμα με την οικογένεια του γαμπρού. Οι Felix έχουν σκοτώσει τον πατέρα και τον αδελφό του. Την απειλή του αίματος που πλανιέται γύρω από τη γαμήλια ατμόσφαιρα την συλλαμβάνει η μάνα του γαμπρού. Το πρωί του γάμου ο Leonardo επισκέπτεται την νύφη. Όλοι ακολουθούν το δρόμο που χαράζει ο θάνατος.

Οι πάνω από εξακόσιοι θεατές, που καταχειροκρότησαν τους ηθοποιούς και τους συντελεστές, συμμετείχαν πολύ ενεργά και στην κοινωνική δράση της Καταπactής. Έτσι, αντί για εισιτήριο, κάθε θεατής συνεισέφερε τρόφιμα και φάρμακα, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί μια πολύ μεγάλη ποσότητα των δύο ειδών που προφέρθηκαν για την ενίσχυση της «Λέσχης αλληλεγγύης – κοινωνικό φαρμακείο Νέου Κόσμου» και του «Κοινωνικού παντοπωλείου του δήμου Παλαιού Φαλήρου».

 

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google