Από τη μνήμη στη συγγραφή – εργαστήρι βιωματικής γραφής

Δια ζώσης και online εργαστήρι βιωματικής γραφής με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

“Γράφουμε επειδή μας κλείνουν τις πόρτες και δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε” Άντoν Τσέχοφ

Η Καταπακτή ανοίγει τις πόρτες της και σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε το νέο εργαστήρι δημιουργικής γραφής, με στόχο την ολοκλήρωση μιας συλλογής διηγημάτων που θα εκδοθεί από τις εκδόσεις «Εύμαρος». 

Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων οι συμμετέχοντες θα έχουν την δυνατότητα να διερευνήσουν τον συγγραφικό τους εαυτό, να ανακαλύψουν τις διαφορετικές φωνές στη γραφή τους, να βρουν τρόπους να ξεμπλοκάρουν τα εκφραστικά τους μέσα και να δημιουργήσουν τις δικές τους ιστορίες μυθοπλασίας.

 

Με αφετηρία τη συγγραφή βιωματικών ιστοριών και την ενασχόληση με τη ζωή και το έργο συγγραφέων του θεάτρου και της λογοτεχνίας και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να ανακαλύψουν το προσωπικό τους ύφος, να εστιάσουν στα θέματα που τους απασχολούν και να αποκτήσουν μια χρήσιμη εργαλειοθήκη ώστε να καταγράψουν τις δικές τους λογοτεχνικές ιστορίες.

Το σεμινάριο θα χωριστεί στις εξής ενότητες:

·         Ανακαλύπτοντας τον συγγραφικό εαυτό, καταγράφοντας αναμνήσεις, συναισθήματα, ημερολογιακή γραφή. 

·         Οι συγγραφικές φωνές στη δημιουργική γραφή. 

·         Πλάθοντας χαρακτήρες

·         Τα βασικά κλειδιά της μικρής φόρμας, ρυθμός, πλοκή και ατμόσφαιρα στο διήγημα

·         Ανακαλύπτοντας τα θέματα που απασχολούν την ομάδα. Προσωπικό, κοινωνικό και πολιτικό στη δημιουργική γραφή.

·         Δημιουργικό μπλοκάρισμα και τεχνικές ξεκλειδώματος της δημιουργικότητας

·         Επιλογή θέματος, συγγραφή διηγημάτων, δημιουργία συλλογής διηγημάτων.

·         Η τέχνη της επιμέλειας, διορθώνοντας τον εαυτό μας. 

 

Info

  • Κάθε Τρίτη 19:30-21:30
  • Το σεμινάριο θα πραγματοποιείται στο εργαστήρι θεάτρου Καταπactή. Για αυτούς που αδυνατούν να το παρακολουθούν δια ζώσης θα διατίθεται ταυτόχρονα και online μέσα από την δωρεαν εφαρμογή “Zoom”
  • Κόστος συμμετοχής 55€/μήνα (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

Σύντομο βιογραφικό Ειρήνης Δερμιτζάκη

Γεννήθηκε το 1982 στη Σητεία. Σπούδασε Θέατρο στην Ελλάδα, και Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.  Τα έργα της «Ορνιθοφοβία» και «Αντζελέτα και Ετελβίνα» (με την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού της Μεγ. Βρετανίας) έχουν ανέβει σε θέατρα του Λονδίνου.  Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία. Συνεργάστηκε με διάφορα ιστολόγια και περιοδικά λογοτεχνίας και έχει επίσης γράψει διάφορα κείμενα για το ραδιόφωνο, για comics  και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» από την Anima Εκδοτική. Διηγήματα της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει επίσης συμμετάσχει στο συλλογικό μυθιστόρημα “Η κατάρρευση” από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το νέο της μυθιστόρημα “Γεννημένος Λούζερ” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία σε διάφορους οργανισμούς αλλά και ατομικά σαν Creative Writing Mentor. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.3

“Πρόσκληση στο νησί” της Σεβαστής Κωνσταντινίδου

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στα πλαίσια άσκησης βασισμένης στην “Εβραία” του Μ. Μπρεχτ με θέμα: “Δεν αναγνωρίζω πια αυτόν τον κόσμο”.

Πρόσκληση στο νησί

Στάθηκε απέναντι από το μαγαζί. Περίμενε να φύγουν κι οι τελευταίοι πελάτες. Τότε, με το καπέλο στο χέρι άνοιξε την πόρτα. Δεν ήθελε να έρθει. Κλήρο ρίξανε και του έλαχε αυτουνού. Τον εκτιμούσε τον κυρ-Γιώργη. Όχι μόνο γιατί ήταν ο καλύτερος ράφτης της περιοχής. Ήταν φιλήσυχος άνθρωπος, προσφυγόπουλο ήρθε εδώ μα είχε προλάβει κι είχε μάθει να ράβει φράγκικα ρούχα στην Πόλη. Και κουτσός να ήσουνα, το ρούχο του κυρ-Γιώργη έκρυβε κάθε ατέλεια.

«Καλώς τον χωροφύλακα», άκουσε τον τεχνίτη να λέει. Αυτός γυρνώντας το καπέλο στα χέρια με παύσεις κάθε τρεις και λίγο κατάφερε σε κάποια στιγμή επιτέλους να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Τα μάτια του κοιτούσαν ακόμη το πάτωμα, χαμηλωμένα σταθερά στα κίτρινα σανίδια όταν άκουσε τον κυρ-Γιώργη να ρωτάει: «Μα από πού κι ως πού εγώ στη Μακρόνησο; Ούτε η μάνα μου δεν ξέρει τι πιστεύω, πώς ήρθε τέτοια λίστα;»

«Δεν ξέρω, κυρ-Γιώργη. Να, ο γραμματέας την παρέλαβε. Ο πεθερός του ξαδέρφου σου, του Γεράσιμου. Έμπιστο άτομο».

«Μάλιστα, έκανε ο κυρ-Γιώργης. Μάλιστα. Μεθαύριο, λοιπόν. Ξημερώματα. Κι η γυναίκα μου γιατί να έρθει μαζί μου; Εμείς δικαιώματα δε δώσαμε ποτές».

«Τι να σου πω, κυρ-Γιώργη. Τι να σου πω», έλεγε και ξανάλεγε ο χωροφύλακας.

Βράδυ κανονίστηκαν οι λεπτομέρειες στο σπίτι. Γυναίκα και άνδρας θα έφευγαν. Ευτυχώς που ζούσε κι η μάνα του. Αυτή θα κρατούσε τα τέσσερα παιδιά. Στη διαδρομή σκεφτόταν ξανά και ξανά τα γεγονότα.

«Μα εγώ δεν έδωσα σε κανέναν πάτημα. Είναι και το ραφείο, βλέπεις, ρε γυναίκα. Δεν ήθελα να χαρακτηριστώ. Να πεις για τον Γεράσιμο, ναι, δε θα μου έκανε εντύπωση. Μόλις προχθές, πάλι έλεγε για απεργίες και κυνηγητά που έπαιξαν με την αστυνομία στη Σαλονίκη.»

«Γιώργη, έκανε η γυναίκα του…»

Αυτός σταμάτησε να μιλάει και την κοίταξε λίγο παραπάνω. Σαν να άνοιξε το βλέμμα του, σαν να ξεθάμπωσε ένα τζάμι θολό.

«Αυτό είναι, Γιώργη, αυτό…»

«Λες να… »

«Ναι, Γιώργη. Το  ξέρεις κι εσύ ότι αυτό έγινε. Τι Γεώργιος Αποστολίδης, τι Γεράσιμος Αποστολίδης… Απλά πράγματα, μια καλή γόμα κι όλα μέλι γάλα»

«Α, ρε Θεέ! Δεν τον αναγνωρίζω αυτόν τον κόσμο πια. Μέρα με τη μέρα γίνεται χειρότερος!» ψιθύρισε ο Γιώργης κι ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα, όπως τότε μικρό παλληκαράκι που γράπωνε το χέρι της μάνας του στη σκάλα του πλοίου κι έριχνε τις τελευταίες ματιές στην Πόλη την αγαπημένη.

Έξι μήνες έμεινε στο νησί. Βράδυ γύρισε στο κεφαλοχώρι. Το πρωί ενώ σκούπιζε το μαγαζί, μια σκιά έπεσε μπροστά στην ανοικτή πόρτα. Σήκωσε το κεφάλι.

«Πες μου ότι δεν ήξερες τίποτα», είπε. «Δεν ήξερα τίποτα, ξάδερφε», απάντησε ο άλλος και έσκυψε το κεφάλι. «Έλα, κερνάω καφέ», είπε ο Γιώργης.

Ο πεθερός πλήρωσε μόνος το κρίμα του. Δεν τόλμησε να ξαναπεράσει την πόρτα του καλύτερου ράφτη της περιοχής. Αναγκάστηκε να ράβει δευτεροκλασάτα ρούχα και να φαίνεται κάθε ατέλεια στο πλαδαρό κορμί του. Τι να κάνεις. Κάποια, όχι όλα, πληρώνονται τελικά και σε αυτή τη ζωή!

Σεβαστή Κωνσταντινίδου

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.2

“Ένας Γλάρος” της Γεωργίας Σταυρακάκη

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στα πλαίσια άσκησης βασισμένης στο “Γλάρο” του Α. Τσέχοφ με θέμα: “Ένας γλάρος πετάει πάνω από το σπίτι της Αρκάντινα και μας διηγείται όσα βλέπει”.

Ένας Γλάρος

Ύπαιθρος… δεξιά στο βάθος το σπίτι με την μεγάλη βεράντα. Αριστερά η λίμνη με τον φλογερό ήλιο να αντανακλάται στο νερό.

Είναι μεσημέρι, πετώ στον ουρανό ψάχνοντας μια σκιά. Δεν θα πετάξω προς το σπίτι… Φοβάμαι τους ανθρώπους, είναι απρόβλεπτοι. Θα ξεκουραστώ στην γέρικη φλαμουριά.

Ορίστε ! κάθονται στο παγκάκι η μεγάλη κυρία, εκείνο το θλιμμένο κορίτσι και ένας καλοστεκούμενος κύριος, ο γιατρός νομίζω ότι είναι.

Εντάξει, δεν κινδυνεύω από αυτούς νομίζω… Έπειτα θα κάνω ησυχία, ούτε που θα με καταλάβουν.

Να την πάλι την κυρία Αρκάντινα, δεν αντέχει να μην είναι το επίκεντρο της προσοχής, ακόμα κ αυτό το ζεστό μεσημέρι, αντί να απολαύσει το παιχνίδισμα του ήλιου, το κελαΐδισμα των πουλιών, τη μυρωδιά των λουλουδιών, καυχιέται για όσα έχει καταφέρει στη ζωή της σ’ αυτήν τη μικρή με τα θλιμμένα μάτια, τη Μάσα.

Αλλά πάλι… μήπως βιάστηκα να την κρίνω; Και αν προσπαθεί να την ταρακουνήσει; Και αν είναι ο τρόπος της να την ενθαρρύνει να βγει από την μιζέρια της; Είναι σκληρό βέβαια να σου πετάει κάποιος την αλήθεια απότομα και κατάμουτρα , αλλά  μπορεί η Μάσα να χρειάζεται αυτό ακριβώς για να «ξυπνήσει» .

Η αλήθεια είναι πως τούτο το κορίτσι, όσες φορές το έχω δει , είναι πάντα λυπημένο…

Ξέρω την αιτία. Την άκουσα χτες να λέει στον γιατρό  πως αγαπά εκείνον,,, Τον Κωνσταντίν… εκείνον που την κοιτά αλλά δεν την βλέπει, γιατί τα μάτια του είναι στραμμένα στην Νίνα…. Σ’ αυτήν που για χάρη της χτες τσακώθηκε με την μάνα του , «την μεγάλη κυρία».

Τέλος πάντων , ευτυχώς είναι μαζί τους τώρα και ο γιατρός. Αυτός έχει πάντα έναν τρόπο να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα, άλλωστε η Μάσα τον εμπιστεύεται.

Ο Ντόρν, έτσι τον φωνάζουν, είναι ο πιο ενδιαφέρον τύπος! Έχει ένα γιατρικό που ότι και να πάθει ο κανείς το θεραπεύει. Το δίνει συνέχεια στον άλλο κύριο, τον άρρωστο.. …Κινίνο, έτσι το λένε …έτσι τον άκουσα να το λέει. Πρέπει να είναι μαγικό αυτό το κινίνο, θεραπεύει τα πάντα, άραγε αν ποτέ πάθω κ εγώ κάτι θα μου το έδινε;

Χμ! όλα τα ξέρω εγώ… Και ας είμαι μόνο ένας γλάρος…. Πετώ, όπως πετά κάθε κρυφή σκέψη και ανεκπλήρωτη επιθυμία των ανθρώπων….. στον ουρανό.

Γεωργία Σταυρακάκη

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.1

“Λευκά στραγάλια” της Αριστέας Κακουράκη

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στο πλαίσιο άσκησης με θέμα «Ύβρις και νέμεσις» εμπνευσμένο από το “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι” του Τένεσσι Γουίλιαμς.

Άσπρα στραγάλια

Περνάω πολύ καλά σε αυτό το σπίτι. Ο καθένας έχει το δικό του δωμάτιο.
Δεν έχουμε πολλά πράγματα. Ένα κρεβάτι στρωμένο με άσπρα σεντόνια μόνο, ένα
τραπέζι που το χρησιμοποιούμε για να τρώμε και να γράφουμε. Κάθε μέρα έχουμε
δέκα λεπτά για να γράψουμε σε όποιον θέλουμε και ό,τι θέλουμε. Τα δικά μου
χαρτιά τα δίνω στη κυρία που μου φέρνει το πρωινό μου, δε θυμάμαι το όνομα της.
Μερικά όμως, τα κρύβω μέσα στα βιβλία που μας επιτρέπουν να έχουμε σε μια
βιβλιοθήκη καρφωμένη στο τοίχο με κάτι τεράστιες βίδες. Επικρατεί το άσπρο
παντού. Μερικές φορές με κουράζει και έτσι κλέβω από το κήπο τριφύλλι. Το
αφήνω στο τραπέζι και αμέσως αλλάζει η όψη του δωματίου μου. Δεν μας αφήνουν
να παίρνουμε πράγματα και αφού δεν έχω παράθυρο αναγκάζομαι να το φάω. Η
ντουζιέρα στο μπάνιο είναι αυτόματη. Μόλις πατάω το πόδι μου τρέχει ζεστό νερό
και μόλις το βγάλω σταματάει.
Εχθές με τιμώρησαν. Προσπάθησα λέει να καθαρίσω τις κόκκινες κηλίδες
στα σεντόνια μου με αποτέλεσμα να βρεθούν τυλιγμένα στο λαιμό μου και δεμένα
στο κάγκελο του κρεβατιού. Εγώ προσπάθησα να φτάσω στη πόρτα και έτσι να με
βρουν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση στο πάτωμα. Μου έδωσαν εκείνα τα χάπια, που
απαγορεύεται να τα λέμε χάπια, αλλά άσπρα στραγάλια που πρέπει να τα γλύψω
μέχρι να λιώσουν στο στόμα μου, αφήνοντας μια πικρή γεύση στο τέλος και που
όταν τα καταπίνω κοιμάμαι όλη τη μέρα χωρίς να φάω ή να πιω. Μου λένε ότι αυτό
συμβαίνει και στους υπόλοιπους φίλους μου όταν δημιουργούν πρόβλημα. Τους
ρωτάω γιατί είμαι σε αυτό το σπίτι αλλά αποφεύγουν να μου απαντήσουν.
Θυμάμαι συχνά εκείνον, που ξεχνάω το όνομα του. Ειδικά όταν βρισκόμαστε όλοι
μαζί στην αυλή. Στο μυαλό μου, έρχονται εικόνες που την επόμενη στιγμή δε τις
θυμάμαι. Πρέπει να βρω ένα τρόπο να τα γράφω εκείνη τη στιγμή.
Δε περνάω καλά πια. Ήρθε εκείνος στον ύπνο μου με ένα μαχαίρι. Μου
ζήτησε να το καρφώσω στα πόδια του και εγώ το μεσημέρι έκλεψα ένα, το έβαλα
στο εσώρουχο μου. Εκείνος είπε ότι αν τον αγαπώ, να τον λυτρώσω και εγώ άρχισα
να το μπήξω στα πόδια μου, στους μηρούς μου, στις γάμπες μου. Η κυρία του
βραδινού με βρήκε αιμόφυρτη στο κρεβάτι. «Από δω και πέρα θα τρως με
πλαστικά» είπε. Εγώ όμως έπρεπε να τον υπακούσω, να τον υπηρετήσω. Μέχρι που
γνώρισα το Τζον. Δεν ήθελε τίποτα από εμένα, το μόνο που ζητούσε είναι να τον
αφήνω να με αγαπά. Έφευγα τα βράδια, το κορμί μου σπινθήριζε σαν γυμνό
καλώδιο μόλις τον έβλεπα. Χανόταν ο χρόνος, μαζί του και εγώ.
Η κοπέλα που φιλοξενείται στο δωμάτιο 205 προσπάθησε να φύγει χθες από
τη πίσω πόρτα της αυλής. Δεν είδε τα αγκαθωτά συρματοπλέγματα, μου θύμισε
μαχόμενο ταυρομάχο. Τη θάψαμε σήμερα στο εκκλησάκι πίσω στο δάσος.
Τώρα θα σου μιλήσω για μένα που ήμουν ο Τζον, για το Τζον που ήταν εγώ.
Κάθε φορά γινόταν πιο έντονο, εφιαλτικά όμορφο. Τον έβλεπα κάθε βράδυ. Εκείνος
κοιμόταν βαθιά μετά από ένα ουίσκι με στραγάλια που ετοίμασα.

Έτσι είχα χρόνο να αφοσιώνομαι στο Τζον. Μόλις το φεγγάρι μας εγκατέλειπε γυρνούσα στο σπίτι
για να ξαπλώσω ήρεμη μετά από μια ανήσυχη νύχτα. Εκείνος δεν είχε καταλάβει
τίποτα. Δεν είχα τύψεις ούτε ενοχές. Ήξερα πως έπρεπε να φύγω αλλά εκείνος δε
θα με άφηνε. Ο Τζον ερχόταν κάθε βράδυ. Θυμάμαι εκείνον, που ξεχνάω το όνομα
του, να είναι στο διάδρομο έτοιμος να χυμήξει πάνω μου. Εγώ τότε, δε ξέρω πως,
ίσως χωρίς να το θέλω, δε θυμάμαι καλά, νομίζω ήταν ο Τζον εκεί, ενώ εκείνος με
άρπαξε και τότε ο Τζον τον έπιασε απ’ το λαιμό όπως ο Μάικ το Μπιλ σήμερα την
ώρα του μεσημεριανού. Τα μάτια του Μπιλ είχαν πεταχτεί έξω, ένιωθα φόβο, τον
ίδιο με εκείνη τη μέρα, πήδηξα πάνω στο Μάικ δαγκώνοντας το λαιμό του μέχρι
που τα χείλη μου γεύτηκαν αίμα.
Γράφω χωρίς να ξέρω ποια είμαι. Αυτό το άσπρο αρχίζει να με κουράζει.
Ευτυχώς κατάφερα να πάρω μια καρφίτσα και τρύπησα τα δάχτυλα μου γεμίζοντας
το τοίχο με κόκκινες βούλες. Τρώω μόνη μου πια. Η κυρία του φαγητού πέθανε, έτσι
μου είπαν, κάποιος τη δάγκωσε στο λαιμό. Τους έχω πει πως υπάρχει ένα τέρας, δε
μπορώ να το δω αλλά το μυρίζω κάθε νύχτα. Έρχεται έξω απ’ τη πόρτα μου,
γρυλίζει. Ακουμπάω τα σάλια που αφήνει στη χαραμάδα, μυρίζουν ψόφιο ποντίκι.
Δε με πιστεύουν.


Ήρθε εκείνος, έτσι μου είπε, ότι ήταν εκείνος. Μου έφερε μολύβια και ένα
τετράδιο κι ας ήξερε ότι δεν επιτρέπεται. Δε θέλω να ξανάρθει, δε τον ξέρω. Κάποια
στιγμή τον κοίταξα, μου είπε πως αν το κοίταζα θα έβλεπα στα μάτια του τον άντρα
μου αλλά εγώ είδα ένα ξένο. Χτύπησε το κουδούνι κινδύνου. Οι κόκκινες μπάλες
άρχισαν να αναβοσβήνουν σαν τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω μας, είχαμε αρπάξει φωτιά.
Τότε άρχισαν να τον μυρίζουν, να τον χαϊδεύουν, να χορεύουν πάνω του.
Κάποιος τον έκανε παγκάκι, κάθισε πάνω του με φόρα και το έσπασε, κάποιος
άλλος τον έσερνε στο γκαζόν. Άκουγα κραυγές αλλά στα αφτιά μου ηχούσαν σαν
μελωδία. Μου έφεραν τη γλώσσα του, μου ζήτησαν να τη δώσω στο σκύλο που
είχαμε στο κήπο. Μια άλλη φορούσε τα ρούχα του «το κουστούμι πηγαίνει στου
άνδρες» της είπα. Τότε εκείνη μου έδωσε ένα φιλί στο στόμα. Το δέχτηκα με τόση
ευχαρίστηση όσο και εκείνον για βραδινό. Είχαμε μια μικρή γιορτή.
Ήρθαμε σε καινούργιο σπίτι. Το ένα μου χέρι είναι δεμένο στο κάγκελο του
κρεβατιού. Είναι σχεδόν ίδιο με το προηγούμενο μόνο που τώρα δεν έχω
βιβλιοθήκη ούτε ξέρω τους φίλους μου. Θυμάμαι μόνο το Τζον στο διάδρομο με
αίματα που έβγαιναν από μια μεγάλη τρύπα στο κεφάλι. Είδα τα δάχτυλα εκείνου
στο τοίχο, ίσως ήρθε η αστυνομία. Με πήρε μακριά του. Είχα και εγώ αίματα πάνω
μου. Ήθελα να γίνω ένα με το Τζον, τον φίλησα. Η γεύση του σκουριασμένου
σίδερου μου άφησε μια όμορφη γεύση.

Αριστέα Κακουράκη

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

On line εργαστήρι συγγραφής “Από το Θέατρο στη Λογοτεχνία”

Με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

Γιατί να τελειώνουν έτσι τα θεατρικά έργα; Τι γίνονται οι ήρωες όταν πέφτει η αυλαία; Θα μπορούσαμε να παρακολουθούμε τη ζωή τους μετά; Τι θα συνέβαινε αν καθορίζαμε εμείς τη μοίρα τους; Αν τους ταξιδεύαμε στον χωροχρόνο που εμείς φανταζόμαστε;  

Σε αυτό το εργαστήρι συγγραφής, θα εμπνευστούμε από αγαπημένα θεατρικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής θα συγγράψουμε τα δικά μας κείμενα. 

Ο κύκλος των μαθημάτων έχει σχεδιαστεί έχοντας ως σκοπό να βοηθήσει τους συμμετέχοντες:

  • Να ανακαλύψουν το συγγραφικό τους εαυτό, την προσωπική τους φωνή και τις θεματικές που τους απασχολούν ως δημιουργούς.
  • Να εμβαθύνουν στο αντικείμενο που τους αφορά είτε αυτό είναι σενάριο, θεατρικό έργο, διήγημα ή μυθιστόρημα.
  • Να ασχοληθούν με τη δημιουργία ολοκληρωμένων χαρακτήρων και την αξία της πλοκής, του ρυθμού και της ατμόσφαιρας μιας ιστορίας.
  • Να μάθουν τεχνικές με παραδείγματα από το έργο σπουδαίων θεατρικών έργων. 
  • Να αποκτήσουν κατάλληλα εργαλεία ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν το δημιουργικό τους μπλοκάρισμα.

Ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με: ‘Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι’, ‘Λεωφορείο ο Πόθος’, ‘Έντα Γκάμπλερ’ , ‘Βρυκόλακες’ , ‘Γλάρος’ , ‘Θείος Βάνιας’.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν το πρώτο μάθημα δωρεάν, έτσι ώστε να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων. Το εργαστήριο είναι ανοιχτό σε όλους, ανεξαρτήτως συγγραφικής εμπειρίας, αποτελείται κυρίως από πρακτική εξάσκηση με ασκήσεις και storytelling και ο ρυθμός της ομάδας προσαρμόζεται ανάλογα με τη δυναμική και το επίπεδο των συμμετεχόντων.

Info

  • Έναρξη από 2/6/2020 και κάθε Τρίτη 19:00-21:00.
  • Τα μαθήματα θα πραγματοποιηθούν μέσα από τη δωρεάν εφαρμογή Zoom
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 20 (10 δίωρα)
  • Δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία από τους συμμετέχοντες
  • Δωρεάν μάθημα γνωριμίας την Τρίτη 2/6/2020
  • Κόστος συμμετοχής 150€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

Σύντομο βιογραφικό Ειρήνης Δερμιτζάκη

Γεννήθηκε το 1982 στη Σητεία. Σπούδασε Θέατρο στην Ελλάδα, και Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.  Τα έργα της «Ορνιθοφοβία» και «Αντζελέτα και Ετελβίνα» (με την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού της Μεγ. Βρετανίας) έχουν ανέβει σε θέατρα του Λονδίνου.  Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία. Συνεργάστηκε με διάφορα ιστολόγια και περιοδικά λογοτεχνίας και έχει επίσης γράψει διάφορα κείμενα για το ραδιόφωνο, για comics  και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» από την Anima Εκδοτική. Διηγήματα της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει επίσης συμμετάσχει στο συλλογικό μυθιστόρημα “Η κατάρρευση” από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το νέο της μυθιστόρημα “Γεννημένος Λούζερ” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία σε διάφορους οργανισμούς αλλά και ατομικά σαν Creative Writing Mentor. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εργαστήρι “Μουσική για θέατρο”


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα σπουδαστές μουσικής του “Art Music School Fakanas” συνεργάζονται με σπουδαστές όλων των άλλων θεατρικών ειδικοτήτων που διδάσκονται στην Καταπactή για να ανέβει μια θεατρική παράσταση, συνθέτοντας έτσι μια Μικρή Ακαδημία Θεάτρου.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, θέλοντας να διευρύνει τους ορίζοντες του, έχει την τιμή να συνεργάζεται με το “Art Music School Fakanas”, η δουλειά του οποίου θεωρείται ως η πιο εμπεριστατωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα στον τομέα της σύγχρονης μουσικής και ειδικότερα της Jazz, του Fusion, της Rock και του Blues. Οι μαθητές του ωδείου, ως μέρος της πρακτικής τους εξάσκησης,  θα γράψουν και θα εκτελέσουν στη σκηνή μουσική για τις παραστάσεις των μαθητών της Καταπactής!

Αναλυτικότερα:

✔️ Σπουδαστές σύνθεσης του Art Music School Fakanas, γράφουν και ενορχηστρώνουν μουσική για μια πραγματική θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές οργάνων του Art Music School Fakanas, συνθέτουν την ορχήστρα που θα εκτελέσει τις παραπάνω συνθέσεις.
✔️ Σπουδαστές θεάτρου της Καταπactής, δημιουργούν μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές σκηνογραφίας της Καταπactής, δημιουργούν τα σκηνικά της παράστασης.
✔️ Σπουδαστές θεατρικού φωτισμού της Καταπactής, φωτίζουν την παράσταση. 

Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ανέβασμα μιας κοινής, μεγάλης θεατρικής παράστασης στο τέλος της χρονιάς σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη.
Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο AthinAct το καλοκαίρι του 2020, για φιλανθρωπικούς σκοπούς!

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
1️⃣ Art Music School Fakanas
Λ. Ποσειδώνος 3, παραλία Ν. Φαλήρου – Μοσχάτου
info: 2104813605, 2104839112
2️⃣ Καταπαctή
Λάμπρου Κορομηλά 19, Νέος Κόσμος
info: 2168096448 – info@katapacti.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εργαστήρι θεατρικής γραφής


Ο Χάρης Μπόσινας παρουσιάζει έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο. Το αποτέλεσμα της δουλειάς των συμμετεχόντων θα ανέβει στη σκηνή από την Καταπactή!

Ο Χάρης Μπόσινας, χρησιμοποιώντας την μεγάλη πείρα του στη συγγραφή ιδιαίτερα επιτυχημένων θεατρικών έργων και τηλεοπτικών σεναρίων, παρουσιάζει στην Καταπactή έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα μελετηθούν οι βασικές αρχές και οι κανόνες που διέπουν ένα σενάριο και ένα θεατρικό έργο, καθώς και μια σειρά από σχετικά θέματα. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε σκηνές διαλόγων ή μονολόγων; Ποια η διαφορά ενός θεατρικού κειμένου με ένα τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό σενάριο; Πώς χτίζουμε ένα χαρακτήρα και πώς δίνουμε πληροφορίες στο θεατή; Πότε ένα κείμενο είναι ολοκληρωμένο; Και μια σειρά από άλλα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία συγγραφής. Παράλληλα θα διερευνηθεί ο τρόπος που ενεργοποιούμε την έμπνευση και τη φαντασία μας, μέσα από απλές τεχνικές και πρακτική εξάσκηση. Βασικό στοιχείο η διάδραση μεταξύ των μελών του εργαστηρίου και η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ τους. 

Οι νέοι συγγραφείς μας θα έχουν την ευκαιρία να δουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους να ανεβαίνει σε κάποια σκηνή της Αθήνας, σε παραγωγή της Καταπactής και σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη. Τα σκηνικά και οι φωτισμοί θα σχεδιαστούν από τους μαθητές των αντίστοιχων εργαστηρίων!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΞΗΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

  • Πως ξεκινάμε ένα σενάριο ή ένα θεατρικό κείμενο. Ποιες ερωτήσεις τίθενται αρχικά. Ποιο είναι το βασικό ερώτημα; Οι διαφορετικές οπτικές πάνω σε ένα θέμα και πως το προσεγγίζουμε. Θεματολογικές προτάσεις.
  • Σκαλέτα και χαρακτήρες. Τα δύο πιο σημαντικά εργαλεία ενός σεναρίου ή θεατρικού κειμένου. Γιατί είναι απαραίτητα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Πως τα δομούμε.
  • Διάλογοι. Πως ανακαλύπτουμε την αλήθεια των ηρώων και τους δίνουμε φωνή; Τι κάνει ένα διάλογο πειστικό και ρεαλιστικό; Πότε ένας διάλογος δεν ακολουθεί τους κανόνες του ρεαλισμού;
  • Μονόλογος; Πώς στήνεται ένας μονόλογος; Που απευθύνεται; Ποια στοιχεία παραλείπουμε και ποια εντάσσουμε;
  • Η επιμέλεια του κειμένου. Σκότωσε ό,τι αγαπάς. Πως καθαρίζουμε ένα κείμενο από τα περιττά στοιχεία, ώστε να φωτίσουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΗ ΜΠΟΣΙΝΑ

  • Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και στη συνέχεια φοίτησε και αποφοίτησε με υποτροφία από το ΙΚΥ στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ.
  • Τα τελευταία 10 χρόνια γράφει θεατρικά έργα που έχουν σκηνοθετηθεί από γνωστούς και καταξιωμένους σκηνοθέτες ή από τον ίδιο. Μερικά από αυτά είναι:

«Η Οφηλία είναι έγκυος» (ΕπιΚολωνώ, Nixon, περιοδεία, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Να γεννηθώ ή αλλάξατε γνώμη;» (ΕπιΚολωνώ, Βικτώρια, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Λευτεριά στη Μήδεια» (Olvio, σκηνοθεσία Κώστας Φιλίπογλου)

«Δουλειές με φούντες» (Αθηναΐδα, σκηνοθεσία Αντώνης Λουδάρος)

«Μια ημέρα. Σήμερα» (Faust, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

  • Επίσης, έχει δουλέψει στην τηλεόραση ως σεναριογράφος, επιμελητής σεναρίων αλλά και ηθοποιός σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Μερικές από αυτές είναι:

«Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς» MEGA

«Τύχη βουνό» ANT1

«Μια στιγμή, δυο ζωές» MEGA

«Ένας μήνας και κάτι» MEGA

«Οικογενειακές ιστορίες» ALPHA (επιμελητής σεναρίων)

«Κάτι χωρισμένα παλικάρια» ΑΝΤ1

«Κάνε γονείς να δεις καλό» ΑΝΤ1

  • Τέλος έχει εργαστεί αρκετά ως ηθοποιός και στο θέατρο, συνεργαζόμενος με πολλούς σκηνοθέτες όπως η Κάρμεν Ρουγγέρη, ο Κώστας Φιλίππογλου, ο Βασίλης Νικολαΐδης, ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο Θύμιος Καρακατσάνης, η Τατιάνα Λύγαρη, ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης κ.α.

Meet the trainer 

Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στις 18:00 ο Χάρης Μπόσινας θα κάνει μια ανοιχτή συζήτηση με όλους τους ενδιαφερόμενους του εργαστηρίου για να τους εξηγήσει τον τρόπο διεξαγωγής του και να λυθούν τυχόν απορίες.

Δήλωσε συμμετοχή στο meet the trainer στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448 ή στο facebook της Καταπactής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google