Blog

Τα νέα μας

Οι μαθητές του εργαστηρίου σκηνογραφίας μας λένε την γνώμη τους


Ζητήσαμε από τους συμμετέχοντες του εργαστηρίου σκηνογραφίας της προηγούμενης χρονιάς να μας μιλήσουν για την εμπειρία τους! 

 

Την περασμένη σαιζόν 2018-2019, για πρώτη φορά στην Καταπactή πραγματοποιήθηκε Εργαστήρι Σκηνογραφίας για πρακτικό σχεδιασμό παραστάσεων. Ο Ντέιβιντ Νεγρίν μετέδωσε τις γνώσεις και τη μεγάλη του εμπειρία στους συμμετέχοντες, οι οποίοι στο τέλος της χρονιάς,δουλεύοντας σε κανονικές συνθήκες παραγωγής, σκηνογράφησαν τα τρία έργα που ανέβηκαν στην Καταπactή! Η εμπειρία που έζησαν όλο αυτό το εξάμηνο, περιγράφεται από τους ίδιους παρακάτω!

Φωτεινή Θωμά

Υπήρξα μαθήτρια του σεμιναρίου σκηνογραφίας με τον Ντέιβιντ Νεγρίν που πραγματοποιήθηκε πέρυσι στην Καταπακτή. Παρακολουθώντας το συγκεκριμένο σεμινάριο εμπλουτίσαμε τις γνώσεις μας για τη σκηνογραφία στη θεωρία αλλά και στην πράξη. Η αμεσότητα, η μεταδοτικότητα του Ντέιβιντ και το γεγονός ότι είναι ταυτόχρονα ένας σκηνογράφος εν ενεργεία, βοήθησαν να αντιληφθούμε το αντικείμενο σφαιρικά. Εκτός από το θεωρητικό κομμάτι μάθαμε και τις πραγματικές εργασιακές συνθήκες στο θέατρο, τις απαιτήσεις, τις υποχρεώσεις, τους συμβιβασμούς αλλά και την ικανοποίηση όταν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της συνεργασίας των διάφορων ειδικοτήτων του θεάτρου, δηλαδή η παράσταση, βρίσκει ανταπόκριση στο κοινό. Μάθαμε να σεβόμαστε τους ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστούμε, τον σκηνοθέτη, τον ηθοποιό, τον ενδυματολόγο, τον φωτιστή κ.α. αλλά και να υποστηρίζουμε την άποψή μας όταν χρειαστεί. Στο δεύτερο σκέλος του σεμιναρίου κληθήκαμε να εφαρμόσουμε στην πράξη όλα αυτά που μάθαμε στο πρώτο σκέλος σκηνογραφώντας τις παραστάσεις που ανέβασαν τα τρία τμήματα της υποκριτικής της Καταπactής. Αυτό κατά τη γνώμη μου ήταν και το πιο γοητευτικό κομμάτι του σεμιναρίου αλλά και το στοιχείο που το έκανε να ξεχωρίζει από πολλά άλλα σεμινάρια σκηνογραφίας. Ήταν μια εμπειρία πολύ σημαντική όχι μόνο εκπαιδευτική, αλλά και για μένα που θέλω να ασχοληθώ επαγγελματικά με την σκηνογραφία, μία πολύ καλή εργασιακή εμπειρία σε ιδανικές συνθήκες λόγω και τις καλής συνεργασίας όλων των συντελεστών.

Νάσια Πλέτση

Όταν αποφάσισα να παρακολουθήσω το συγκεκριμένο εργαστήρι δεν είχα σκεφτεί πόσο πολύ θα με βοηθούσε να μάθω πράγματα για το θέατρο και τη σκηνογραφία και να διευρύνω τις γνώσεις μου σε θεωρητικό αλλά και πρακτικό επίπεδο. Έχοντας δουλέψει σε κάποιες θεατρικές παραστάσεις στο παρελθόν ως βοηθός σκηνογράφου, θέλησα να αποκτήσω μια παραπάνω εμπειρία, και το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Θεωρώ ότι είναι ένα σεμινάριο το οποίο είτε έχεις κάποιες γνώσεις πάνω στο θέατρο, είτε δεν έχεις καθόλου θα σου προσθέσει παραπάνω και θα γνωρίσεις ανθρώπους με τους οποίους θα συνεργαστείς και θα ανταλλάξεις απόψεις. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το τελευταίο μέρος στο οποίο έχεις τη δυνατότητα να εφαρμόσεις στην πράξη όσα έμαθες αυτούς τους μήνες στη θεωρία, να έρθεις σε επαφή με τον σκηνοθέτη της παράστασης, τους ηθοποιούς, αλλά και να εμπλακείς ενεργά στην κατασκευή του σκηνικού.

 

Ελένη Σκευάκη Τράκα

Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Καταπactή για την υπεροχή εμπειρία που είχα στο τμήμα σκηνογραφίας. Και βέβαια η γνώση που πήρα καθώς και το αποτέλεσμα που φέραμε επι σκηνής, όλες οι ομαδες οφείλεται στον υπέροχο δάσκαλο Ντέιβιντ Νεγρίν ο οποίος είναι ένας χαρισματικός και έμπειρος σκηνογράφος με μεγάλη αγάπη και αφοσίωση σε αυτό που κάνει. Δάσκαλε σε ευχαριστώ!!!

Στέλλα Μαλλιόρα

Μου έδωσε την δυνατότητα να πάρω πληροφορίες για τη σκηνογραφία σφαιρικά αλλά και ουσιαστικά…. μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα όλοι που το παρακολουθήσαμε είχαμε την δυνατότητα να ανακαλύψουμε τι είναι η σκηνογραφία, πληροφορίες για την τέχνη, τα βήματα που ακολουθεί ένας σκηνογράφος, και αυτό με την ταυτόχρονη εμπειρία να τα υλοποιήσουμε…… δεν πίστευα πραγματικά ότι σε ένα σεμινάριο θα είχα την ευκαιρία να φτιάξω από μια μακέτα μέχρι να συμμετάσχω στην δημιουργία μια κανονικής παράστασης….ο David ήταν πραγματικά καλός δάσκαλος, μοιράστηκε μαζί τα πάντα χωρίς φειδώ και στάθηκε διπλά μας σε όλη τη διαδικασία…. επίσης αυτό το σεμινάριο σε βοηθά να ανακαλύψεις πραγματικά αν αυτό που σου αρέσει μπορείς να το ακολουθήσεις και επαγγελματικά.

Θεανώ Τσέλιου

Να βλέπεις κόσμους από λέξεις και να τους κάνεις χώρο και χρόνο..

Η σκηνογραφία με τον Ντέιβιντ Νεγρίν στην Καταπactή, πληρεί τις προϋποθέσεις και δίνει τα εφόδια που χρειάζεσαι για να σκηνογραφήσεις. Όχι μόνο όμως τα πρακτικά εργαλεία, τη θεωρία, το σχέδιο, τη μακέτα, το φωτισμό.. Αλλά και την καλλιέργεια της αίσθησης, της φαντασίας… Είναι μια ολοκληρωμένη γνώση που σε βάζει στην ουσία του σκηνικού χώρου σε σχέση με τα θεατρικά έργα.

Mαρία Δασκαλάκη

Μέσα από μια διαδρομή στο χρόνο εμπνευστήκαμε και ζήσαμε μια υπεροχή εμπειρία δημιουργώντας δικά μας σκηνικά σε μια πραγματική παράσταση. Ο σκηνογράφος – δάσκαλος μας βοηθητικός και υποστηρικτικός σε όλα μας τα βήματα. Μας εκμυστηρεύτηκε τα μυστικά του επαγγέλματος χωρίς φειδώ. Ευχαριστούμε πολύ για αυτή τη συνεργασία!

Σύντομο βιογραφικό Ντέιβιντ Νεγρίν

O Ντέιβιντ Νεγρίν έχει μεταπτυχιακό στην Αρχιτεκτονική από το ΕΜΠ και είναι πτυχιούχος Αρχιτέκτονας μηχανικός του ΕΜΠ και Διακοσμητής του ΤΕΙ Αθήνας. Από το 2000 εργάζεται ως σκηνογράφος στο θέατρο και από τότε υπογράφει σκηνογραφικές προτάσεις παράλληλα με την διατήρηση του Αρχιτεκτονικού του γραφείου. Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο ΕΜΠ στο τμήμα Αρχιτεκτονικής στον τομέα συνθέσεων και ασχολείται ερευνητικά με τη σχέση Αρχιτεκτονικής και Σκηνοθεσίας, ένα αντικείμενο που εφαρμόζει στην επαγγελματική του πορεία. Έχει διδάξει για 8 χρόνια σκηνογραφία στη Δραματική σχολή «Ίασμος» και στο θεατρικό εργαστήρι «Βασίλης Διαμαντόπουλος» και έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για τη σχέση Θεάτρου και Αρχιτεκτονικής.

Οι φετινές σκηνογραφικές δουλειές του είναι: «Αλίμονο στους νέους» (Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου) στο θέατρο Coronet και «Tape» (Stephen Belber) στο θέατρο 104.

Άλλες ενδεικτικές σκηνογραφικές δουλειές του στο θέατρο είναι:

12 ένορκοι (R. Rose) θέατρο Αλκμήνη – Μπλε (Ντέιβιντ Νεγρίν) θέατρο Olvio – Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο (Patari project) Θέατρο Πόρτα – Οδός Αβύσσου (Μ. Λουντέμη) Θέατρο Olvio – Φόνισσα (Α. Παπαδιαμάντη) Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης – Εις μήνιν (Γ. Ρίτσου) Αρχαίο Θέατρο Θάσου – Τo μπουφάν τη Χάρλει (B. Κατσικονούρη) Θέατρο Αλκμήνη

 

Ιnfo

Διάρκεια: 3/2/2020 – 6/7/2020, κάθε Δευτέρα 19:00-22:00

Εγγραφές έως:  Τρίτη 28/1/2020

Meet the trainer: Δευτέρα 27/1/2020 στις 19:00

Κόστος διδάκτρων: 350 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.)

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 / info@katapacti.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εργαστήρι σχεδιασμού θεατρικών φωτισμών


Με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή σε συνεργασία με την Κατερίνα Μαραγκουδάκη, ίσως την πιο καταξιωμένη Lighting Designer στη χώρα μας, διοργανώνουν πεντάμηνο εργαστήρι σχεδιασμού φωτισμών για το θέατρο. Το εργαστήρι απευθύνεται σε ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατρολόγους και σε όλους όσοι θέλουν να μυηθούν στη μαγεία του φωτισμού στις παραστατικές τέχνες.

Η Κατερίνα Μαραγκουδάκη θα μεταδώσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες της στους συμμετέχοντες μέσα από μια σειρά θεωρητικών μαθημάτων αλλά και επισκέψεων σε θέατρα που ανεβαίνουν παραστάσεις που έχει φωτίσει η ίδια. Μέσα από την παρακολούθηση και την παρατήρηση, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν την απαραίτητη τεχνική κατάρτιση, την οποία στη συνέχεια θα εφαρμόσουν δουλεύοντας σε κανονικές συνθήκες παραγωγής και σχεδιάζοντας τους φωτισμούς για τα 3 έργα που ανεβάζει η Καταπactή στα τέλη Ιουνίου.

Στα μαθήματα θα αναλυθούν οι παρακάτω κατηγορίες:

     1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΦΩΣ

  1. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΟΡΑΣΗΣ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΦΩΤΟΣ – ΟΡΑΤΟ ΦΑΣΜΑ

     3.ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ – ΣΚΗΝΗ – ΟΦΘΑΛΜΟΣ

  1. ΑΡΧΕΣ ΧΡΩΜΑΤΟΣ – ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ
  2. EΜΨΥΧΟ ΚΑΙ ΑΨΥΧΟ ΥΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟΥ
  3. ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
  4. ΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  5. ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΙΣΜΟ. VISUAL EFFECTS KAI FILTERS
  6. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ LIGHTING DESIGN. ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ: Α) ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΧΩΡΟ , Β) TO ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΕΙΔΟΣ   
  7. LIGHTING PLOT- ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ
  8. Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ» (ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ), ΣΥΝΔΕΣΗ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗΣ
  9. ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ: ΆΠΠΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΙΕΡΧΟΛΝΤ

Info 

Διάρκεια: 1/2/2020 – 27/6/2020, κάθε Σάββατο 11:00-13:00

Εγγραφές έως:  Κυριακή 26/1/2020

Meet the trainer: Σάββατο 25/1/2020 στις 11:00

Κόστος διδάκτρων: 65 ευρώ / μήνα (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.)

Πληροφορίες-δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 / info@katapacti.gr

 

Σύντομο βιογραφικό Κατερίνας Μαραγκουδάκη

Σχεδίασε τους φωτισμούς για περισσότερες από πεντακόσιες θεατρικές, χορευτικές και μουσικές παραστάσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Παράλληλα εργάστηκε ως διευθύντρια φωτογραφίας σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ, θεατρικά βίντεο και διαφημίσεις. Ανέλαβε το σχεδιασμό φωτισμών της Τελετής Λήξης της ενόργανης γυμναστικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας 2004.

Από το 2005 διδάσκει στο Τμήμα Διεύθυνσης Φωτογραφίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του New York College της Αθήνας, ενώ δίνει συστηματικά διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστημιακές και θεατρικές σχολές. Έχει αποσπάσει αρκετές διακρίσεις μεταξύ των οποίων το Διεθνές Βραβείο Φεστιβάλ Λονδίνου Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την ταινία «Guilt», το Βραβείο Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας για την τηλεοπτική σειρά «Η συκοφαντία του αίματος», του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και  του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αλεξάνδρειας για την ταινία «Πριν το τέλος του κόσμου», του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, καθώς και 4 φορές των Θεατρικών βραβείων Aθηνοράματος.

Μερικές από τις παραστάσεις που έχει σχεδιάσει τους φωτισμούς για τη φετινή σαιζόν είναι: «Ο θάνατος του εμποράκου» στο θέατρο ‘Εμπορικόν’ σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκευά, «Προσοχή, ο φίλος δαγκώνει» στο θέατρο ‘Ζίνα’ σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη, «Οι φάλαινες του Αυγούστου» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, «Μαρίκα» στο θέατρο ‘Χώρα’ σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θεατρική και ψηφιακή ψευδαίσθηση

Η Αιμιλία Καραντζούλη ερευνά την επίδραση της τεχνολογίας στις παραστατικές τέχνες

Τον Ιανουάριο του 1895 στο Grand Café του Παρισιού οι τρομοκρατημένοι θεατές μετακινήθηκαν απότομα από τις θέσεις του προκειμένου να περάσει το τρένο που “ερχόταν” με φόρα κατά πάνω τους. Είναι η μέρα που προβάλλεται η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου από τους αδελφούς Lumiere. Η ταινία διαρκούσε μόνο 50 δευτερόλεπτα, η εικόνα του κινούμενου τρένου ήταν ασπρόμαυρη και ο ήχος απουσίαζε. Παρ’ όλα αυτά η γρήγορη κίνηση της ατμομηχανής κατά τη διάρκεια της προβολής και ο τρόπος που ήταν τοποθετημένος ο φακός, έκανε τους θεατές να πεταχτούν έντρομοι από τις θέσεις τους σε μία προσπάθεια “να σωθούν”. Έκτοτε πολλά άλλαξαν, η τεχνολογία εξελίχθηκε ραγδαία, επηρεάζοντας όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπινου πολιτισμού. Η κινηματογραφική εμπειρία έγινε ρεαλιστικότερη, ενώ όπως ήταν φυσικό δεν έμεινε ανεπηρέαστος και ο χώρος του θεάτρου.

Φυσικά, η τεχνολογία φαίνεται διαχρονικά να αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο της θεατρικής παράστασης, γεγονός που γίνεται αντιληπτό και από τους ποικίλους όρους που έχουν κατά καιρούς αξιοποιηθεί για την περιγραφή της “σκηνής”, όπως «μηχανισμός», «σύστημα» και «κατασκευή», μέσα από τους οποίους αναδεικνύεται η σχέση παράστασης και τεχνολογίας. Θα μπορούσαμε ακόμα να ανατρέξουμε στην αθηναϊκή σκηνή του 5ου αιώνα π.χ., όπου η τεχνολογία και το ανθρώπινο πεπρωμένο αποκτούν στενούς δεσμούς, με τον Θεό να εμφανίζεται «από μηχανής» δίνοντας τη λύση, ενώ τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες θεατρικές παραστάσεις αξιοποιούν τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, προσπαθώντας να κάνουν όσο πιο ρεαλιστική γίνεται τη θεατρική εμπειρία.

Αυτό που φαίνεται να έχει όμως ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον είναι η σχέση που αναδύεται ανάμεσα στη θεατρική και ψηφιακή πραγματικότητα, με κοινό άξονά τους την έννοια της ψευδαίσθησης. Ο Diderot μιλώντας για την έννοια της θεατρικής ψευδαίσθησης κάνει λόγο για την «κατά το δυνατόν ακριβέστερη μίμηση μιας πράξης που ο θεατής, αδιάκοπα ψευδόμενος, έχει την εντύπωση ότι παρακολουθεί». Με λίγα λόγια, κατά τη διάρκεια της θεατρικής παράστασης υπάρχει ένα είδος “σιωπηρής συμφωνίας” μεταξύ ηθοποιών και θεατών, κατά την οποία αμφότεροι συναινούν πως θα παραστήσουν και θα εκλάβουν ως αληθινό, κάτι που εξαρχής γνωρίζουν πως δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Για όσο χρόνο όμως διαρκεί η θεατρική παράσταση, παράλληλα διαρκεί και αυτή η “θεατρική σύμβαση”, η σιωπηρή δηλαδή αποδοχή της “θεατρικής ψευδαίσθησης”.

Κάτι παρόμοιο θα μπορούσαμε να πούμε πως συμβαίνει και στα ψηφιακά περιβάλλοντα της Εικονικής Πραγματικότητας, όπου ο θεατής παρ’ όλο που γνωρίζει πώς ό,τι διαδραματίζεται μπροστά του δεν είναι αληθινό, αντιδρά αντανακλαστικά σαν αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ωστόσο, αν και η τεχνολογία μπορεί να διαδραματίσει έναν σπουδαίο ρόλο στη δημιουργία ενός όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικού βιώματος, δεν είναι σε θέση σε καμία περίπτωση να συγκριθεί ή πολύ περισσότερο να αντικαταστήσει αυτή τη μοναδικότητα της θεατρικής εμπειρίας και αυτό γιατί το θέατρο εκτός των άλλων είναι μια ζωντανή διαδικασία που διαμορφώνεται μέσα από τη ζωντανή σχέση ηθοποιών και θεατών. Γι’ αυτό και καμία παράσταση δεν μπορεί να είναι ίδια, όσες φορές κι αν παιχτεί. Από την άλλη, η τεχνολογία δεν φαίνεται να επηρεάζει μόνο την παραγωγή των θεατρικών παραστάσεων. Καθώς οι δυνατότητες των τεχνολογικών επιτευγμάτων κατακλύζουν τη ζωή μας, μεταβάλλουν παράλληλα τον τρόπο πρόσληψης ερεθισμάτων. Ως αποτέλεσμα, διαμορφώνεται ένα κοινό που όλο και περισσότερο αναζητά στις θεατρικές παραστάσεις την “ψηφιακή εμπειρία”, καθώς αυτή αποτελεί μέρος της πραγματικότητας του και η πραγματικότητα του είναι αυτή που θα διαμορφώσει ως ένα βαθμό το θεατρικό συμβάν. 

Είτε θεατρική είτε ψηφιακή η έννοια της ψευδαίσθησης αποτελεί ουσιαστικά μια πτυχή του ευρύτερου προβληματισμού αναφορικά με τη σχέση της υπόκειμενικής συνείδησης με την αντικειμενικότητα του κόσμου, θέμα που φαίνεται να έχει απασχολήσει κατά καιρούς διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς όπως η Νευροφυσιολογία, η Οντολογία, η Γνωσιολογία, η Ψυχολογία και η Κοινωνιολογία. Σε μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση, θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε ακόμα και την αντικειμενικότητα του κόσμου που μας περιβάλλει. Άλλωστε, όπως ο Albert Einstein είχε σημειώσει «η διάκριση μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος είναι μόνο μια σταθερή και επίμονη ψευδαίσθηση».

*Η Αιμιλία Καραντζούλη είναι θεατρολόγος και ερασιτέχνης ηθοποιός.

 

 

Ο dj Kyriakos Kounanis μας συστήνεται

Η Κρυσταλλένια Περάτη κάνει τις ερωτήσεις και ο Κυριάκος Κουνάνης, o dj του “Black and white xmas party” της Καταπactής, δίνει τις απαντήσεις.

Η επιτυχία ενός πάρτυ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις γνώσεις και τις ικανότητες του δισκοθέτη. Καλώς ή κακώς (καλώς κατά τη γνώμη μας) από εκεί ξεκινάνε και εκεί τελειώνουν όλα. Το πάρτυ είναι μια ιδιαίτερη βραδιά και ο κόσμος που έρχεται σε αυτό είναι γεμάτος προσδοκίες να περάσει τέλεια. Είναι στο χέρι του dj να τους απογειώσει, έτσι ώστε αυτή η βραδιά όχι μόνο να είναι τέλεια για αυτούς, αλλά να τους μείνει αξέχαστη για πάντα και να την κουβαλούν μέσα τους σαν μια από τις πολύ ευχάριστες αναμνήσεις τους! Ο Κυριάκος Κουνάνης είναι σίγουρα στην κατηγορία των djs που αν έχεις καλή διάθεση δεν θα σε αφήσει να καθίσεις στο σκαμπό!

Ξεκίνησε να παίζει μουσική το, μακρινό πια, 1996. Όταν δεν έπαιζε, αγόραζε δίσκους στον θρυλικό ‘Ρίζο’ στην Κυψέλη, με όλους τους μεγάλους, τότε, Djs γύρω του, να τον βάζουν στην ‘Πρίζα’ για να βρει όμορφες μουσικές!

Μετά η ζωή του συνεχίστηκε στο Manchester, σπουδάζοντας οικονομικά, μάρκετινγκ και digital marketing, με τη μουσική πάντα δίπλα του, σαν ένα επικερδές χόμπυ και ψυχοθεραπεία ταυτόχρονα. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος για εκείνα τα χρόνια: «Πολλά gigs και residencies σε μαγαζιά που τους χρωστάω πολλά για τις όμορφες αναμνήσεις που μου άφησαν και ακόμα με γεμίζουν!»

Έχει παίξει μουσική σε μερικά από τα πιο γνωστά bar και club στην Ελλάδα και έχει συνεργαστεί  μουσικά με πολύ μεγάλα ονόματα της dance σκηνής. Μερικά από τα μαγαζιά που έχει εμφανιστεί είναι το ‘Venue – Athens’, ‘Big Apple – Kolonaki’, ‘Galleraki – Mykonos’, ‘Caprice’, ‘Big Apple – Crete’, ‘Baraonda’, ‘Banana moon’, ‘Grand Resort Lagonisi’ και άλλα πολλά.

Φέτος μπορούμε να τον ακούσουμε στο “Bootleg Athens” στο Χολαργό αλλά και στο “Hick’s” στο Χαλάνδρι!

Κρυσταλλένια: Πως αντιδρας στις παραγγελίες; ποιο το πιο άκυρο τραγούδι που σου έχουν παραγγείλει;

Κυριάκος: Ο κόσμος έρχεται στον χώρο που παίζεις μουσική για να διασκεδάσει, περιμένει από σένα να του ανεβάσεις φουλ την διάθεση! Ο Dj είναι στην Ελλάδα ένα λίγο παρεξηγημένο επάγγελμα – χόμπυ. Τόσο από τον κόσμο αλλά ακόμα και από το ίδιο μας το «σινάφι».Γιατί το λέω; Γιατί πολλοί από εμάς ξεχνάμε τον ρόλο μας, να διασκεδάσουμε δηλαδή με τις επιλογές μας τον κόσμο! Άρα ας το δούμε έτσι, οι «παραγγελιές» άλλοτε αστείες, άλλοτε κακόγουστες, άλλοτε με έμπνευση, αν είναι σε κόσμιο τόνο, θα τις ακούσω και ανάλογα αν μπορώ θα κάνω το «χατίρι». Το πιο τρελό που μου έχουν ζητήσει, 4.30 το πρωί, τον ύμνο της ποδοσφαιρικής ομάδας της Southampton. Θεούλης, αν το είχα θα το έβαζα πραγματικά!

Κρυσταλλένια: Αγαπημένη Δεκαετία;

Κυριάκος: Μουσικά μιλώντας 1975 – 1990 (κλέβω λίγο)…. Η εποχή που θα ήθελα να ήμουν δισκοθέτης… Εποχές που όλοι χόρευαν, με απίστευτης έμπνευσης τραγούδια, γεμάτα ψυχή. Χαρά ρε παιδί μου, χωρίς κινητά, πόζα και selfies.

Κρυσταλλένια: Τι τραγουδάς στο μπάνιο;

Κυριάκος: Ανάλογα την διάθεση. Αν τώρα σκεφτόμουν κάτι θα ήταν Mumford  Sons – Woman για να σε πάω σε ερωτικό mood! Σε κάτι πιο χαρούμενο θα πήγαινα σε Sister Sledge – Lost In Music γιατί αυτό πρέπει να κάνουμε σε κάθε στιγμή… γιατρικό, trust me on this & lost in music!

Κρυσταλλένια: Γιατί πιστεύεις ότι οι djs ασκούν γοητεία στον γυναικείο πληθυσμό;

Κυριάκος: Νομίζω έχει να κάνει για τους ίδιους λόγους που έχει πέραση κάθε καλλιτέχνης. Κάνεις κάτι δημιουργικό που έχει να κάνει με την χαρά, την ανάγκη ο κόσμος να χαλαρώσει. Αν και να πω την αλήθεια πάντα ήμουν τόσο «κολλημένος» με την μουσική που έδινα μικρή σημασία σε αυτό το κομμάτι

Κρυσταλλένια: Για ποιο τραγούδι ντρέπεσαι που ξέρεις τα λόγια;

Κυριάκος: Δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό! Τρώμε κολλήματα όλοι με κουλά τραγουδάκια μετά από πλύση εγκεφάλου. Κάνα reggeaton να πω;

Κρυσταλλένια: Ποιος έπαιξε/θα παίξει στον γάμο σου;

Κυριάκος: Ερώτηση paparazzi ήταν αυτή παραδέξου το! Ακόμα δεν έχω παντρευτεί, εκεί οδεύουμε και ναι θα κάνω αποκαλύψεις – προσκλήσεις σε φίλους: Θα παίξουν διάφοροι φίλοι μου DJs, σίγουρα ο Χάρης Βαρζαμπετιάν που από 3 χρονών ακούμε μαζί μουσική και ονειρευόμαστε. Που οι μουσικές του γνώσεις είναι σε άλλο επίπεδο και αισθάνομαι τιμή που μαζί του ξεκίνησα το μουσικό ταξίδι. Ο Πέτρος Μακρής άλλος ένας αγαπημένος φίλος, που είναι μοναδικός στο να κάνει ένα πάρτυ να απογειωθεί! Πραγματικά μοναδικός!

Κρυσταλλένια: Σε ποιο από τα παρακάτω events θα αρνηθείς να παίξεις ακόμη και αν σε πλήρωναν 2000 για ένα βράδυ: Α) Στα γενέθλια του Τραμπ, Β) Στον τελικό του GNTM, Γ)Σε παράσταση του τσίρκο Μεντράνο την ώρα που βγαίνουν οι ελέφαντες;

Κυριάκος: Γενέθλια Trump χωρίς δεύτερη σκέψη! Μόνο 2,000€ για τέτοιο μαρτύριο θα είναι το budget; Ακόμα και σε αυτό εκνευριστικός και στον κόσμο του!

Ο Κυριάκος Κουνάνης θα επιλέγει μουσικές για το μεγάλο Χριστουγεννιάτικο πάρτυ της Καταπactής: “Black and White (dress code is on)” που θα γίνει το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου στο ‘Chaplin Brothers’ – Σαρρή 37, Ψυρρή. Η είσοδος κοστίζει μόνο 10 ευρώ (με ποτό) και τα έσοδα του πάρτυ θα καλύψουν τις ανάγκες σε σκηνικά και κοστούμια των τελικών παραστάσεων της Καταπactής που γίνονται πάντα για φιλανθρωπικό σκοπό!
Θα σας δούμε εκεί!
 
 
 

Παγκόσμια ημέρα αναπηρίας; Μια ημέρα όπως όλες οι άλλες…

Ο Κωνσταντίνος είναι κωφός. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα μας μιλάει για την αναπηρία του. Κι εμείς καλό είναι να ακούσουμε!

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου – Παγκόσμια μέρα των Ατόμων με Αναπηρία.

Τι το ιδιαίτερο έχει για μένα ως ΑμεΑ η μέρα αυτή λοιπόν; Αξίζει ευφημισμού; Πολλών συγχαρητηρίων; Ή μήπως παντελούς αδιαφορίας;

Λοιπόν, τίποτα.
Είναι απλά μια μέρα όπως όλες οι άλλες.

Είμαι ο Κωνσταντίνος κι είμαι κωφός από μια ηλικία που ούτε κι εγώ θυμάμαι. Μεγάλωσα χωρίς να ακούω και αυτό μου είχε περάσει στο φυσιολογικό σε όλη μου την ζωή.
“Μα δεν ένιωσες ποτέ αυτό το αίσθημα αδικίας, γιατί σε σένα και όχι σε κάποιον άλλον; Ούτε θυμό; Ούτε στεναχώρια; Αισθήματα μειονεξίας;” θα ρωτήσεις.

Κι άμα σου απαντήσω όχι, θα σου πω ψέματα.

Ναι, τα έχω νιώσει αυτά σε μικρή κυρίως ηλικία, όταν πια δημιουργήθηκε το αίσθημα διαχωρισμού, όταν πλέον φαινόταν η διαφορετικότητα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, στα μαθητικά χρόνια που ήταν και η πρώτη επαφή με την κοινωνία ως μικρογραφία.

Και τι μ’ αυτό;
Πέρασα πολλά εμπόδια, στιγμές απελπισίας, απόγνωσης και απάθειας επειδή είμαι άνθρωπος με αναπηρία.
Ναι, Άνθρωπος με Αναπηρία. Όχι Άτομο με Ειδικές Ανάγκες (γιατί όλοι έχουν ειδικές ανάγκες!) ή ακόμα χειρότερα, Άτομο με Ειδικές Ικανότητες (γιατί είναι μόνο ο Σούπερμαν κι η παρέα του!). Πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Έτσι δεν είναι;
Ωστόσο, δεν είμαι ο μόνος που πέρασε εμπόδια και δυσκολίες. Τα βίωνε, βιώνει και θα βιώνει πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου αυτά, άσχετα με το αν έχει αναπηρία ή όχι.

Στην πορεία της ζωής μου όμως έμαθα και κατάλαβα ποιος είμαι. Ποια είναι τα όρια μου, οι αντοχές μου και το “ταβάνι” για μένα. Δε χρειάζεται να μου πεις εσύ τι μπορώ να κάνω και ποια είναι αδύνατα για μένα. Το γνωρίζω πολύ καλά εγώ ο ίδιος.

Δεν θα με χαρακτηρίσει ποτέ αυτό, ούτε είναι λόγος για να κριθώ για αυτό.

Δεν είμαι περήφανος που είμαι κωφός. Όπως και δεν ντρέπομαι για αυτό.

Δεν είναι κατάρα. Δεν είναι ευλογιά. Δεν είναι μοίρα.

Η αναπηρία είναι απλά μια ιδιότητα. Κι έχω μάθει να ζω με αυτήν, προσάρμοσα την ζωή μου όπως είναι και δε χρειάζομαι ούτε τον οίκτο, ούτε και τον έπαινο του καθενός. Ούτε διαφορετική μεταχείριση. Αντιμετώπισε με όπως θα αντιμετώπιζες κάποιον χωρίς αναπηρία.

Με συμπαθείς; Μίλα μου. Με αντιπαθείς; Μη μου μιλάς. Όπως θα έκανες με τον καθένα. Σωστά;
Έχω το δικαίωμα να κάνω λάθη, να πάρω βιαστικές αποφάσεις, να γκρινιάξω, να να να…
Όμως, την αναπηρία την κουβαλάω παντού. Και χθες, και αύριο, το πρωί, το βράδυ, όταν βγαίνω, όταν ταξιδεύω, όταν δουλεύω, όταν διασκεδάζω, ανέκαθεν την κουβαλούσα και θα την κουβαλάω για πάντα.

Δε θέλω να είμαι ο ήρωας κάποιου. Ούτε κάποιο υπόδειγμα για κάποιον. Τι είμαι εγώ δηλαδή; Είμαι απλά ένας απλός καθημερινός άνθρωπος με τα δικά του χαρακτηριστικά και χούγια του.

Δεν θέλω να παίρνετε δύναμη από μένα επειδή έχω μια αναπηρία και ζω έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.

Κουράγιο και δύναμη θέλω να παίρνετε από όλα τα άτομα, που παρόλο τις δυσκολίες της ζωής τους, καταφέρνουν και ανταπεξέρχονται, από το να κάθονται μουχλιασμένοι σε μια γωνία του σπιτιού τους, γεμίζοντας μιζέρια για το πόσο άδικα τους φέρθηκε η ζωή. Όπως όλοι γνωρίζετε το γνωστό ρητό, “επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς”. Κι έτσι πρέπει.

Δυστυχώς, ζούμε σε ένα ανάλγητο κράτος, αυτό της Ελλάδας, το οποίο δεν έχει καμία μέριμνα για τους έχοντες αναπηρία αν και παρατηρείται κάποια πρόοδος τα τελευταία χρόνια. Για να μεγαλώσεις αξιοπρεπώς και όσο δυνατόν πιο φυσιολογικά, στην Ελλάδα, πρέπει να έχεις κυρίως οικονομικά εφόδια. Μεγάλη και πικρή αλήθεια.
Έπειτα, είναι και ο χρόνος και η διάθεση των γονέων σου, του κύκλου σου, να είναι καλοί οι παράγοντες που χρειάζονται για την βελτίωση της κατάστασης σου, λογοθεραπεία στην δικιά μου περίπτωση, η θέληση σου.
Η περίπτωση μου ήταν πολύ τυχερή, είχα την τύχη να έχω μια υπέροχη οικογένεια κι έναν κύκλο που πίστευε σε μένα και με στήριξε, έτσι και είχα ισότιμες ευκαιρίες στην εκπαίδευση κυρίως αλλά και στην επικαιρότητα ως παιδί.

Κατάφερα να μιλήσω, κάτι τόσο αυτονόητο για τους περισσότερους, ίσως όχι τέλεια, αλλά τουλάχιστον ικανοποιητικά, που για μένα είναι κατόρθωμα. Για αυτό είμαι περήφανος. Για αυτά που έχω κάνει και όχι για αυτό που είμαι.

Αλλά μόνο αυτό νόμιζα πως γινόταν. Αγνοούσα εντελώς την ύπαρξη της νοηματικής γλώσσας, μέχρι που ήρθα σε επαφή με αυτήν στα 20 μου. Και έχοντας σχεδόν καθημερινή επαφή με την γλώσσα αυτή, έγινε η δεύτερη φυσική μου γλώσσα, ως κωφός. Είμαι επίκτητα δίγλωσσος κωφός γιατί είμαι ανάμεσα σε δύο τρόπους επικοινωνίας. Και επιλέγω και επικοινωνώ και με τους δύο τρόπους, αναλόγως την περίσταση. Και δεν θα δώσω καμία αναφορά σε κανέναν για το πώς θα επικοινωνώ.

Και καμία σημασία δεν δίνω για την ταυτότητα μου, ούτε τι είναι σωστό και λάθος να κάνω ως άτομο με κώφωση. Θα έπρεπε, άλλωστε; Είμαι ο Κωνσταντίνος!

Δυστυχώς, αρκετά μεγάλο ποσοστό στην Ελλάδα δεν έχει καν ισοτιμία σε πολλούς τομείς της ζωής του, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ομαλή και φυσιολογική πορεία για πολλά άτομα με κώφωση ακόμα και σήμερα. Δεν έχουμε πρόσβαση σε πολλά πράγματα που είναι “αυτονόητα” σε όλους, όπως οι ειδήσεις, οι διαφημίσεις, οι ελληνικές σειρές/ταινίες, οι εκπομπές κ.ο.κ. που δεν έχουν υπότιτλους αν και οφείλω να παραδεχτώ πως έχουν γίνει ήδη πολύ μεγάλα βήματα για εκεί. Ακόμη, χρειάζεται ακόμη προσπάθεια βελτίωσης για τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, προκειμένου να υπάρχει ομαλή ένταξη του κάθε μαθητή με αναπηρία στο κοινωνικό σύνολο και να έχει ισότιμη εκπαίδευση. Και συνεχίζουμε να παλεύουμε για κάτι που ήδη υπάρχει σε όλες τις άλλες χώρες, ακόμα και σε αυτές που είναι φαινομενικά υπανάπτυκτες. Πόσο κρίμα!

Το συμπέρασμα είναι απλό. Δεν είναι λογικό να γιορτάζουμε την μια μέρα (σήμερα) ενώ έχουμε την αναπηρία όλο τον χρόνο, από το πρωί ως το βράδυ, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στην δουλειά, στον δρόμο. Η αναπηρία δεν αλλάζει μορφές. Κάθε μέρα είναι μια ίδια μέρα για όλους μας.

Έτσι, αν ποτέ συναντήσετε κάποιον άνθρωπο με αναπηρία, μη διστάσετε να αφήσετε την ενσυναίσθηση σας να σας γεμίσει. Νιώστε τον. Αποδεχτείτε τον.
Αναμφίβολα, πέρασε και περνάει τον Γολγοθά του. Όπως κι εσείς.

Θα σας χαμογελάσει. Χαμογελάστε κι εσείς.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019. Μια μέρα όπως όλες οι άλλες.

 

 

 

 

Ήξερες ότι: Στις πρεμιέρες ευχόμαστε… σκατά!

Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Σε μία ώρα έχει πρεμιέρα ηθοποιός, φίλος σου αγαπημένος, στην καινούρια παράσταση που παίζει. Θες να του στείλεις ένα μήνυμα για να του δώσεις κουράγιο, αλλά και να μην τον ενοχλήσεις στην προετοιμασία του. Μην κάνεις το λάθος και του γράψεις “καλή επιτυχία”. Είναι γρουσουζιά! Η ενδεδειγμένη ευχή σύμφωνα με το παραδοσιακό θεατρικό Savoir Vivre  είναι “Σκατά“!!!

Πότε ακριβώς δόθηκε για πρώτη φορά αυτή η … αρκετά πρωτότυπη ευχή δεν είναι γνωστό. Είναι γνωστό όμως ότι ειπώθηκε στη Γαλλία (Merde) και σίγουρα θα πρέπει να ήταν πριν εμφανιστούν και χρησιμοποιηθούν ευρέως τα αυτοκίνητα. Το γιατί είναι απλό:

Όταν είχε πρεμιέρα μια θεατρική παράσταση στο Παρίσι, έξω από το θέατρο συγκεντρωνόταν ένας μεγάλος αριθμός από άμαξες με άλογα που μετέφεραν τους θεατές. Παρέμεναν έξω από το θέατρο για όσο διαρκούσε η παράσταση.

Την εποχή που συζητάμε, οι θεατές δεν ήταν τόσο ευγενικοί όσο στις μέρες μας, οπότε αν δεν τους άρεσε η παράσταση αποχωρούσαν κατά τη διάρκειά της και πήγαιναν κάπου αλλού να συνεχίσουν τη βραδιά τους. Κάθονταν μέχρι τέλους μόνο αν τους άρεσε. Στη δεύτερη περίπτωση λοιπόν που τα άλογα περίμεναν μέχρι το τέλος, ήταν λογικό να κάνουν την ανάγκη τους. Το αποτέλεσμα ήταν ο χώρος μετά την αποχώρηση των θεατών να είναι γεμάτος από κοπριά!

Αν είχε λίγη κοπριά, αυτό ήταν ένδειξη ότι η παράσταση δεν ήταν πολύ επιτυχημένη. Αν είχε πολλή σήμαινε… Θρίαμβος!

Τι καλύτερο λοιπόν, αν είσαι ηθοποιός, από το να σου ευχηθούν να γεμίσει το θέατρο που παίζεις… “Σκατά”!

 

 

 

 

 

Γνώρισε τη βιβλιοθήκη του Εθνικού θεάτρου



Στο ισόγειο του θεάτρου Ρεξ, με είσοδο από το πίσω μέρος του, στεγάζεται ίσως το πιο χρήσιμο και φιλικό μέρος για όσους ασχολούνται με το θέατρο!

Ηθοποιός ή σκηνοθέτης, σκηνογράφος ή ενδυματολόγος, μουσικός ή συγγραφέας, επαγγελματίας ή ερασιτέχνης, όλοι κάποια στιγμή έχουν χρειαστεί τις υπηρεσίες μιας καλά ενημερωμένης βιβλιοθήκης. Αν εκτός από άπειρα θεατρικά έργα και βιβλία για το θέατρο, στη βιβλιοθήκη ανακαλύψεις και ένα τεράστιο αρχείο οπτικοακουστικού υλικού παραστάσεων που έχει συγκεντρωθεί προσεκτικά εδώ και πολλά πολλά χρόνια, τότε σίγουρα βρίσκεσαι στη βιβλιοθήκη του Εθνικού Θεάτρου, στη Φειδίου 5, στο πίσω μέρος του θεάτρου “Ρεξ”!

Πραγματικά το αρχείο που βρίσκεται εκεί είναι τεράστιο, ειδικά από θεατρικά έργα. Αρκεί μόνο να σκεφτούμε ότι υπάρχουν κείμενα από όλες τις παραστάσεις που έχουν ανέβει στο Εθνικό, από την ίδρυση του έως και σήμερα. Το προσωπικό είναι πάρα πολύ ευγενικό, εξυπηρετικό αλλά και πολύ ενημερωμένο. Είτε τηλεφωνικά, είτε περνώντας από εκεί, ζητάς το βιβλίο που χρειάζεσαι και μπορείς να το μελετήσεις εκεί στο μικρό και ζεστό αναγνωστήριο που διαθέτει ο χώρος ή να το πάρεις μαζί σου για κάποιες ώρες και να το επιστρέψεις αργότερα. Εκτός από κείμενα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον υπολογιστή του χώρου, έτσι ώστε να παρακολουθήσεις βιντεοσκοπημένες παραστάσεις από το 1995 έως και σήμερα, αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό παραστάσεων, σκηνικών, κοστουμιών κλπ…

Συγκεκριμένα στη βιβλιοθήκη του Εθνικού μπορείς να βρεις:

  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία για το θέατρο.
  • Ξενόγλωσσα και ελληνικά βιβλία και εγκυκλοπαίδειες γενικού περιεχομένου. 
  • Παλιά βιβλία και σπάνιες εκδόσεις. 
  • Ξενόγλωσσες και ελληνικές σειρές λογοτεχνικών και θεατρικών περιοδικών. 
  • Προγράμματα από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου από το 1932 ως σήμερα. 
  • Προγράμματα από διάφορες άλλες εκδηλώσεις και συνεργασίες του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Ανέκδοτα ελληνικά θεατρικά έργα και ανέκδοτες μεταφράσεις θεατρικών έργων. 
  • Ειδικούς καταλόγους και κείμενα για την ιστορία, τους συντελεστές και το ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Αντίγραφα των θεατρικών έργων που έχουν παιχθεί από τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. 
  • Παρτιτούρες από τη μουσική ορισμένων έργων που παίχθηκαν στο Εθνικό Θέατρο. 
  • Κριτικές και αποκόμματα τύπου από όλες τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. 
  • Ντοσιέ με φωτογραφίες- πορτρέτα ηθοποιών και βιογραφικά σημειώματα. 
  • Βιντεοσκοπήσεις θεατρικών παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου (από το 1995 και εφεξής.) 
  • Ειδικό αρχείο φωτογραφιών. 

Επίσης στη βιβλιοθήκη υπάρχουν αρχεία παλιών ηχογραφήσεων, μουσικής, σκηνογραφικών σχεδίων, μακετών, φροντιστηριακών ειδών, κοστουμιών καθώς και ένα εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό αρχείο. 

Info

Βιβλιοθήκη Εθνικού Θεάτρου

Φειδίου 5 (πίσω από Ρεξ)

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 8:00 – 16:00

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-3820525

 

 

Εργαστήρι “Μουσική για θέατρο”


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα σπουδαστές μουσικής του “Art Music School Fakanas” συνεργάζονται με σπουδαστές όλων των άλλων θεατρικών ειδικοτήτων που διδάσκονται στην Καταπactή για να ανέβει μια θεατρική παράσταση, συνθέτοντας έτσι μια Μικρή Ακαδημία Θεάτρου.

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, θέλοντας να διευρύνει τους ορίζοντες του, έχει την τιμή να συνεργάζεται με το “Art Music School Fakanas”, η δουλειά του οποίου θεωρείται ως η πιο εμπεριστατωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα στον τομέα της σύγχρονης μουσικής και ειδικότερα της Jazz, του Fusion, της Rock και του Blues. Οι μαθητές του ωδείου, ως μέρος της πρακτικής τους εξάσκησης,  θα γράψουν και θα εκτελέσουν στη σκηνή μουσική για τις παραστάσεις των μαθητών της Καταπactής!

Αναλυτικότερα:

✔️ Σπουδαστές σύνθεσης του Art Music School Fakanas, γράφουν και ενορχηστρώνουν μουσική για μια πραγματική θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές οργάνων του Art Music School Fakanas, συνθέτουν την ορχήστρα που θα εκτελέσει τις παραπάνω συνθέσεις.
✔️ Σπουδαστές θεάτρου της Καταπactής, δημιουργούν μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση.
✔️ Σπουδαστές σκηνογραφίας της Καταπactής, δημιουργούν τα σκηνικά της παράστασης.
✔️ Σπουδαστές θεατρικού φωτισμού της Καταπactής, φωτίζουν την παράσταση. 

Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το ανέβασμα μιας κοινής, μεγάλης θεατρικής παράστασης στο τέλος της χρονιάς σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη.
Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο AthinAct το καλοκαίρι του 2020, για φιλανθρωπικούς σκοπούς!

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
1️⃣ Art Music School Fakanas
Λ. Ποσειδώνος 3, παραλία Ν. Φαλήρου – Μοσχάτου
info: 2104813605, 2104839112
2️⃣ Καταπαctή
Λάμπρου Κορομηλά 19, Νέος Κόσμος
info: 2168096448 – info@katapacti.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ήξερες ότι: Ο σκηνοθέτης σαν ειδικότητα εμφανίστηκε μόλις τον 19ο αιώνα



 Το “Ήξερες ότι:” δίνει τις απαντήσεις σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις που έχεις γύρω από τον κόσμο του θεάτρου, τους όρους και τις ειδικότητές του!

Η έννοια της σκηνοθεσίας είναι πολύ πρόσφατη. Η λέξη απαντάται για πρώτη φορά σε κείμενα μόλις το 1820. Εκείνη ακριβώς την εποχή ο σκηνοθέτης γίνεται επισήμως ο υπεύθυνος για τη διάταξη της παράστασης.  Μέχρι τότε ο διευθυντής του θεάτρου ή ο πρωταγωνιστής επιφορτιζόταν με την ευθύνη να τη διαμορφώσει σύμφωνα με την προϋπάρχουσα φόρμα.

Πριν από το 1820 με τον όρο σκηνοθεσία εννοούσαν την στοιχειώδη τεχνική τοποθέτησης των υποκριτών στη σκηνή. Στο ευρύ κοινό επικρατεί ακόμα η αντίληψη για τον σκηνοθέτη, ότι η μοναδική του ευθύνη είναι απλώς να ρυθμίζει τις κινήσεις των ηθοποιών και τους φωτισμούς.

Η ανάγκη του να αναλάβει κάποιος τη σκηνοθεσία προέκυψε από το γεγονός ότι τον 19ο αιώνα, το θέατρο άρχισε να βγαίνει από τα βασιλικά ανάκτορα και να παρουσιάζεται σε πλατείες και δημόσιους χώρους. Αυτό σήμαινε ότι πια άρχισε να απευθύνεται σε πιο ευρύ και ανομοιογενές κοινό. Ήταν αναγκαίο λοιπόν κάποιος να αναλάβει να βρει τους τρόπους να περάσει τα μηνύματα του εκάστοτε έργου με τρόπο ταυτόχρονα καλλιτεχνικό αλλά και αντιληπτό από όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικού επιπέδου και μόρφωσης.

Ο σκηνοθέτης επίσης είναι ο υπεύθυνος να συντονίσει τις διάφορες συνιστώσες της παράστασης που οφείλονται στην παρέμβαση πολλών και διαφορετικών καλλιτεχνικών ειδικοτήτων (συγγραφέας, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μουσικός, κλπ) για τη δημιουργία μιας παράστασης. Πρέπει να σχηματίσει ένα πλήρες οργανικό σύστημα, μια δομή, όπου κάθε στοιχείο ενσωματώνεται στο σύνολο, χωρίς να αφήνεται τίποτα στην τύχη.

Μπορούμε να πούμε ότι η εμφάνιση του σκηνοθέτη στην εξέλιξη του θεάτρου εκφράζει μια νέα στάση απέναντι στο δραματικό κείμενο: Για πολύ καιρό το κείμενο θεωρούνταν κλειστή περιοχή, όπου δεν υπάρχει παρά μόνο μία δυνατή ερμηνεία, η οποία πρέπει να αποκαλυφθεί. Σήμερα, αντίθετα, θεωρείται ότι το κείμενο απευθύνει μια πρόσκληση να αναζητηθούν οι πολλαπλές σημασίες του, ακόμα και οι αντιφάσεις του. Προσφέρεται δηλαδή σε νέες ερμηνείες. Ο σκηνοθέτης πια παίζει έναν θεμελιακό ρόλο: την απαραίτητη διαμεσολάβηση  ανάμεσα στο κείμενο και την παράσταση.

Κλείνοντας, πρέπει να πούμε ότι παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης είναι ακρογωνιαίος λίθος της παράστασης, ο ηθοποιός παραμένει, και έτσι πρέπει, καλλιτέχνης – δημιουργός. Αυτό σημαίνει ότι δέχεται τα πλαίσια και την οπτική που δίνει ο σκηνοθέτης και του δίνεται ο χώρος να το εκφράσει με τον καλλιτεχνικό τρόπο που προτείνει ο ίδιος και όχι να του επιβάλλεται κάποιος τρόπος.

 

*Για το άρθρο αυτό χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από το “Λεξικό του θεάτρου” του Patrice Pavis σε μετάφραση Αγνής Στρουμπούλη

 

 

Εργαστήρι θεατρικής γραφής


Ο Χάρης Μπόσινας παρουσιάζει έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο. Το αποτέλεσμα της δουλειάς των συμμετεχόντων θα ανέβει στη σκηνή από την Καταπactή!

Ο Χάρης Μπόσινας, χρησιμοποιώντας την μεγάλη πείρα του στη συγγραφή ιδιαίτερα επιτυχημένων θεατρικών έργων και τηλεοπτικών σεναρίων, παρουσιάζει στην Καταπactή έναν κύκλο μαθημάτων, θεωρητικό αλλά και πολύ πρακτικό, για το πως δομείται ένα θεατρικό έργο.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα μελετηθούν οι βασικές αρχές και οι κανόνες που διέπουν ένα σενάριο και ένα θεατρικό έργο, καθώς και μια σειρά από σχετικά θέματα. Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε σκηνές διαλόγων ή μονολόγων; Ποια η διαφορά ενός θεατρικού κειμένου με ένα τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό σενάριο; Πώς χτίζουμε ένα χαρακτήρα και πώς δίνουμε πληροφορίες στο θεατή; Πότε ένα κείμενο είναι ολοκληρωμένο; Και μια σειρά από άλλα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία συγγραφής. Παράλληλα θα διερευνηθεί ο τρόπος που ενεργοποιούμε την έμπνευση και τη φαντασία μας, μέσα από απλές τεχνικές και πρακτική εξάσκηση. Βασικό στοιχείο η διάδραση μεταξύ των μελών του εργαστηρίου και η ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ τους. 

Οι νέοι συγγραφείς μας θα έχουν την ευκαιρία να δουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους να ανεβαίνει σε κάποια σκηνή της Αθήνας, σε παραγωγή της Καταπactής και σκηνοθεσία του Σωτήρη Δούβρη. Τα σκηνικά και οι φωτισμοί θα σχεδιαστούν από τους μαθητές των αντίστοιχων εργαστηρίων!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΞΗΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

  • Πως ξεκινάμε ένα σενάριο ή ένα θεατρικό κείμενο. Ποιες ερωτήσεις τίθενται αρχικά. Ποιο είναι το βασικό ερώτημα; Οι διαφορετικές οπτικές πάνω σε ένα θέμα και πως το προσεγγίζουμε. Θεματολογικές προτάσεις.
  • Σκαλέτα και χαρακτήρες. Τα δύο πιο σημαντικά εργαλεία ενός σεναρίου ή θεατρικού κειμένου. Γιατί είναι απαραίτητα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Πως τα δομούμε.
  • Διάλογοι. Πως ανακαλύπτουμε την αλήθεια των ηρώων και τους δίνουμε φωνή; Τι κάνει ένα διάλογο πειστικό και ρεαλιστικό; Πότε ένας διάλογος δεν ακολουθεί τους κανόνες του ρεαλισμού;
  • Μονόλογος; Πώς στήνεται ένας μονόλογος; Που απευθύνεται; Ποια στοιχεία παραλείπουμε και ποια εντάσσουμε;
  • Η επιμέλεια του κειμένου. Σκότωσε ό,τι αγαπάς. Πως καθαρίζουμε ένα κείμενο από τα περιττά στοιχεία, ώστε να φωτίσουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΗ ΜΠΟΣΙΝΑ

  • Σπούδασε Βιολογία στο ΑΠΘ και στη συνέχεια φοίτησε και αποφοίτησε με υποτροφία από το ΙΚΥ στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ.
  • Τα τελευταία 10 χρόνια γράφει θεατρικά έργα που έχουν σκηνοθετηθεί από γνωστούς και καταξιωμένους σκηνοθέτες ή από τον ίδιο. Μερικά από αυτά είναι:

«Η Οφηλία είναι έγκυος» (ΕπιΚολωνώ, Nixon, περιοδεία, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Να γεννηθώ ή αλλάξατε γνώμη;» (ΕπιΚολωνώ, Βικτώρια, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

«Λευτεριά στη Μήδεια» (Olvio, σκηνοθεσία Κώστας Φιλίπογλου)

«Δουλειές με φούντες» (Αθηναΐδα, σκηνοθεσία Αντώνης Λουδάρος)

«Μια ημέρα. Σήμερα» (Faust, σκηνοθεσία Χ. Μπόσινας)

  • Επίσης, έχει δουλέψει στην τηλεόραση ως σεναριογράφος, επιμελητής σεναρίων αλλά και ηθοποιός σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Μερικές από αυτές είναι:

«Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς» MEGA

«Τύχη βουνό» ANT1

«Μια στιγμή, δυο ζωές» MEGA

«Ένας μήνας και κάτι» MEGA

«Οικογενειακές ιστορίες» ALPHA (επιμελητής σεναρίων)

«Κάτι χωρισμένα παλικάρια» ΑΝΤ1

«Κάνε γονείς να δεις καλό» ΑΝΤ1

  • Τέλος έχει εργαστεί αρκετά ως ηθοποιός και στο θέατρο, συνεργαζόμενος με πολλούς σκηνοθέτες όπως η Κάρμεν Ρουγγέρη, ο Κώστας Φιλίππογλου, ο Βασίλης Νικολαΐδης, ο Θωμάς Μοσχόπουλος, ο Θύμιος Καρακατσάνης, η Τατιάνα Λύγαρη, ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης κ.α.

Meet the trainer 

Το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στις 18:00 ο Χάρης Μπόσινας θα κάνει μια ανοιχτή συζήτηση με όλους τους ενδιαφερόμενους του εργαστηρίου για να τους εξηγήσει τον τρόπο διεξαγωγής του και να λυθούν τυχόν απορίες.

Δήλωσε συμμετοχή στο meet the trainer στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448 ή στο facebook της Καταπactής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google