Blog

Τα νέα μας

Νέα τμήματα υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου 2020-2021

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή ανοίγει της πύλες του για νέες εγγραφές!

Το εργαστήρι θεάτρου Καταπactή, συνεχίζει τη δημιουργική του πορεία με τη δημιουργία δύο νέων τμημάτων υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου που θα διδάξουν ο Σωτήρης Δούβρης και η Χρυσούλα Παπαδοπούλου. 

Τα μαθήματα απευθύνονται σε αυτούς που αγαπάνε την υποκριτική και τον χώρο του θεάτρου και θέλουν να παίξουν σε μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση. Οι συμμετέχοντες μέσα στη χρονιά λαμβάνουν την βασική και απαιτούμενη τεχνική, μέσα από ασκήσεις υποκριτικής και σωματικού θεάτρου, έτσι ώστε στο τέλος να είναι σε θέση να δομήσουν οι ίδιοι τον ρόλο τους με την καθοδήγηση του δασκάλου τους ο οποίος θα έχει μετατραπεί σε σκηνοθέτης! Με αυτόν τον τρόπο ο ερασιτέχνης ηθοποιός γίνεται ο ίδιος δημιουργός και όχι απλά εκτελεστικό όργανο στα χέρια του σκηνοθέτη!

Η Καταπactή, λειτουργώντας πλέον στα πρότυπα μιας θεατρικής ακαδημίας, προσφέρει ένα άρτιο παραστασιακό αποτέλεσμα, εξ’ ολοκλήρου από τις δημιουργίες των μαθητών της. Στο εργαστήρι πραγματοποιούνται μαθήματα για όλες τις ειδικότητες που απαιτούνται για το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης. Έτσι λοιπόν έχουμε εργαστήρι συγγραφής θεατρικού έργου, σκηνογραφίας, ενδυματολογίας, σχεδιασμού φωτισμών και σε συνεργασία με το Fakanas Music School μουσική για θέατρο. Οι παραστάσεις που ανεβαίνουν στο τέλος της χρονιάς είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας των μαθητών όλων των εργαστηρίων, υπό την επίβλεψη των δασκάλων τους και φυσικά του σκηνοθέτη.

Φέτος με χαρά ανακοινώνουμε την νέα μας συνεργασία με την ,ταλαντούχα ηθοποιό και έμπειρη διδάσκουσα υποκριτικής, Χρυσούλα Παπαδοπούλου που έρχεται να δώσει μια νέα πνοή στην διδασκαλία της υποκριτικής. Χρησιμοποιώντας σαν βάση τις τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού, βάζει σε κίνηση την δημιουργική φαντασία των συμμετεχόντων έτσι ώστε να ανακαλύψουν πλευρές του εαυτού τους που έχουν βαθιά κρυμμένες μέσα τους. Παίζοντας με τις ενέργειες,  τα αντικείμενα, τις ποιότητες και τους ρυθμούς οι μαθητές φτάνουν στο ανέβασμα του έργου έχοντας συμμετάσχει στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα με όλο τους το είναι! 

 

Ο Σωτήρης Δούβρης δημιουργεί ένα καινούριο τμήμα υποκριτικής ερασιτεχνικού θεάτρου, έχοντας σαν οδηγό την εμπειρία και τις πολύ επιτυχημένες παραστάσεις των τελευταίων χρόνων με τους μαθητές της Καταπactής! Οι συμμετέχοντες , μέσα από μια πολύ συγκεκριμένη πρακτική μέθοδο, μαθαίνουν πώς να διαχειρίζονται τα εργαλεία που έχει στη διάθεση του ο ηθοποιός (σώμα, φωνή, έμπνευση) και πώς να τα χρησιμοποιήσουν για να ερμηνεύσουν έναν χαρακτήρα. Το μάθημα χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο περιλαμβάνει ασκήσεις υποκριτικής τεχνικής και σωματικού θεάτρου που δίνουν τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να χαλιναγωγήσουν τα εκφραστικά τους μέσα, ενώ στο δεύτερο γίνεται πρακτική εφαρμογή πάνω σε κείμενα του ελληνικού αλλά και του διεθνούς θεατρικού ρεπερτορίου.

Αν ενδιαφέρεσαι να συμμετάσχεις, δήλωσε συμμετοχή σε ένα δωρεάν μάθημα γνωριμίας. Εκεί θα σου δοθεί η ευκαιρία να παρακολουθήσεις ενεργά ασκήσεις υποκριτικής, να γνωρίσεις τους διδάσκοντες και τον χώρο μας αλλά και να λύσεις οποιαδήποτε άλλη απορία μπορεί να έχεις!

 

Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής:

2168096448

https://katapacti.gr/contact/

 

Σύντομο βιογραφικό Χρυσούλας Παπαδοπούλου

 Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την  δραματική σχολή Μαίρης Βογιατζή- Τράγκα καθώς και το τμήμα θεάτρου της σχολής καλών Τεχνών Α.Π.Θ.

Παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής και φωνητικής με τους Μάγια Λυμπεροπούλου, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Θωμά Μοσχόπουλο, Δημήτρη Μαυρίκιο, Σπύρο Σακκά, Νικόλα Παγούνη, Νάνσυ Παπακωνσταντίνου και σεμινάριο Physical Theatre με τον Κώστα Φιλίππογλου.

Συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες Γ. Νικολαΐδης, Δ.Βούλτσος, Σ. Τσόγκας , Γ Στεφόπουλος ,Ι. Βαρδάκης, Κ. Τσώνος, Φ Μακρής, Γ.Καλατζόπουλος, Δ. Ποταμίτης, Α. Γκίκας, Γ. Ιορδανίδης, Μ. Ζαρόκωστα, Δ. Κωστής, Γ. Ρεμούνδος, Γ. Νικολαΐδης, Δ.Βούλτσο. Στα έργα, Το δωμάτιο με τους μανδαρίνους, του Ρ.Τομά, Η Φόνισσα, του Παπαδιαμάντη, Άι Καρμέλα, του Σινιστέρα, La Lupa, Χωρίς Τίτλο Λόγω Αμνησίας, Έκβους,Το Επάγγελμα της κυρίας Γουώρρεν ,Ο Τελευταίος Φλογερός Εραστής ,,Χάρβεϋ, Εγώ και το Κουνέλι, Το Κορίτσι από την Άνδρο ,Σπερματογονία, Δον Κιχώτης ,Η Παράσταση… Συνεχίζεται… ,Στάση Λεωφορείου , Ο Μπήντερμαν και οι εμπρηστές, Ο Πρίγκιπας και η Χορεύτρια,Το Μπαλκόνι ,Φάουστ ,Ο Φίλος μου Tζό, Όρνιθες, Πέερ Γκυντ, Η Τούρτα στον ουρανό.

Εργάστηκε στο Ραδιόφωνο και στην τηλεόραση δίνοντας την φωνή της σε κινούμενα σχέδια και σειρές.

Παραδίδει σεμινάρια θεατρικού παιχνιδιού σε ενήλικες και παιδιά.

Σκηνοθέτησε την ερασιτεχνική ομάδα ΘΕΑ Αιγίου στις παραστάσεις: Με τα δόντια Θόρτον Ουάιλντερ σε διασκευή Γ.Καλατζόπουλου Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ των Φράνσις Γκουντριχ και Άλμπερτ Χάκετ, Το Ξενοδοχείο των Δύο Κόσμων  του Ε.Ε. Σμιτ, Ρούμι, Λεμόνι και Λευκό Κρασί του Ρ. Τομά, Πώς ένας Γάτος έμαθε σε ένα Γλάρο να Πετάει του Λ. Σεπούλβεδα, σε διασκευή για παιδιά, Ο Άνθρωπος, το Κτήνος και η Αρετή του Λ. Πιραντέλλο.

Από το Σεπτέμβριο του 2014 συνεργάζεται με το θέατρο Επίκεντρο+ όπου σκηνοθέτησε τα έργα: Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης, σε μετάφραση κ διασκευή Β. Κουκαλάνι, Προσοχή, άνθρωπος δαγκώνει! Διασκευή σε έργο του Μπουλγκάκοφ, Παραμύθια φύτρωσαν στον κήπο των Κοραλία Τσόγκα και Έυη Μητσοπούλου, Η Σολομώντεια Λύση του Γιάννη Καλατζόπουλου. 

 

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Γυναίκα χωρίς όνομα» «Η Επιστροφή», «Πέτα τη φριτέζα», «Το Νησί», «Μαύρα Μεσάνυχτα», «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

 Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου, «Αγαπητέ Θεέ» Σμιτ, «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, Μπλανς Ντυμπουά» βασισμένο στο ‘Λεωφορείο ο Πόθος’ του Ουίλλιαμς. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τη μνήμη στη συγγραφή – εργαστήρι βιωματικής γραφής

Δια ζώσης και online εργαστήρι βιωματικής γραφής με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

“Γράφουμε επειδή μας κλείνουν τις πόρτες και δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε” Άντoν Τσέχοφ

Η Καταπακτή ανοίγει τις πόρτες της και σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε το νέο εργαστήρι δημιουργικής γραφής, με στόχο την ολοκλήρωση μιας συλλογής διηγημάτων που θα εκδοθεί από τις εκδόσεις «Εύμαρος». 

Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων οι συμμετέχοντες θα έχουν την δυνατότητα να διερευνήσουν τον συγγραφικό τους εαυτό, να ανακαλύψουν τις διαφορετικές φωνές στη γραφή τους, να βρουν τρόπους να ξεμπλοκάρουν τα εκφραστικά τους μέσα και να δημιουργήσουν τις δικές τους ιστορίες μυθοπλασίας.

 

Με αφετηρία τη συγγραφή βιωματικών ιστοριών και την ενασχόληση με τη ζωή και το έργο συγγραφέων του θεάτρου και της λογοτεχνίας και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να ανακαλύψουν το προσωπικό τους ύφος, να εστιάσουν στα θέματα που τους απασχολούν και να αποκτήσουν μια χρήσιμη εργαλειοθήκη ώστε να καταγράψουν τις δικές τους λογοτεχνικές ιστορίες.

Το σεμινάριο θα χωριστεί στις εξής ενότητες:

·         Ανακαλύπτοντας τον συγγραφικό εαυτό, καταγράφοντας αναμνήσεις, συναισθήματα, ημερολογιακή γραφή. 

·         Οι συγγραφικές φωνές στη δημιουργική γραφή. 

·         Πλάθοντας χαρακτήρες

·         Τα βασικά κλειδιά της μικρής φόρμας, ρυθμός, πλοκή και ατμόσφαιρα στο διήγημα

·         Ανακαλύπτοντας τα θέματα που απασχολούν την ομάδα. Προσωπικό, κοινωνικό και πολιτικό στη δημιουργική γραφή.

·         Δημιουργικό μπλοκάρισμα και τεχνικές ξεκλειδώματος της δημιουργικότητας

·         Επιλογή θέματος, συγγραφή διηγημάτων, δημιουργία συλλογής διηγημάτων.

·         Η τέχνη της επιμέλειας, διορθώνοντας τον εαυτό μας. 

 

Info

  • Έναρξη 15 Σεπτεμβρίου 2020
  • Το σεμινάριο θα πραγματοποιείται στο εργαστήρι θεάτρου Καταπactή. Για αυτούς που αδυνατούν να το παρακολουθούν δια ζώσης θα διατίθεται ταυτόχρονα και online μέσα από την δωρεαν εφαρμογή “Zoom”
  • Κόστος συμμετοχής 55€/μήνα (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

*Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί ένα δωρεάν μάθημα γνωριμίας με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στο οποίο οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν κάποιες ασκήσεις δημιουργικής γραφής, αλλά και να λύσουν οποιαδήποτε απορία μπορεί να έχουν. Απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής στο info@katapacti.gr ή στο 2168096448.

Σύντομο βιογραφικό Ειρήνης Δερμιτζάκη

Γεννήθηκε το 1982 στη Σητεία. Σπούδασε Θέατρο στην Ελλάδα, και Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.  Τα έργα της «Ορνιθοφοβία» και «Αντζελέτα και Ετελβίνα» (με την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού της Μεγ. Βρετανίας) έχουν ανέβει σε θέατρα του Λονδίνου.  Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία. Συνεργάστηκε με διάφορα ιστολόγια και περιοδικά λογοτεχνίας και έχει επίσης γράψει διάφορα κείμενα για το ραδιόφωνο, για comics  και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» από την Anima Εκδοτική. Διηγήματα της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει επίσης συμμετάσχει στο συλλογικό μυθιστόρημα “Η κατάρρευση” από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το νέο της μυθιστόρημα “Γεννημένος Λούζερ” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία σε διάφορους οργανισμούς αλλά και ατομικά σαν Creative Writing Mentor. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η μεθοδολογία της υποκριτικής – web seminar

Μαθήματα υποκριτικής από το διαδίκτυο γίνεται;

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς η απάντηση είναι όχι. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχουν πολλά που μπορούν να διδαχθούν και να βοηθήσουν οποιονδήποτε ασχολείται με το θέατρο να βρει έναν τρόπο να προσεγγίζει κάθε έργο και κάθε ρόλο. Άλλωστε, σεμινάριο υποκριτικής δεν σημαίνει  παράσταση. Σημαίνει μετάδοση εμπειρίας, τεχνικής και τρόπου σκέψης. Οι συμμετέχοντες παρακολουθούν έναν δομημένο τρόπο σκέψης που έχει σαν στόχο να δώσει τα εφόδια στους συμμετέχοντες, έτσι ώστε να μπορούν να δημιουργήσουν έναν θεατρικό χαρακτήρα χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που τους δίνει ο συγγραφέας μέσα από το κείμενό του και τη φαντασία τους που θα κάνει την απόδοση του ρόλου τους ιδιαίτερη και ξεχωριστή.

Πρόκειται, στην ουσία, για υποκριτική ανάλυση του έργου και όχι θεατρολογική, στην οποία θα προσπαθούσαμε να ανιχνεύσουμε τις προθέσεις του συγγραφέα και τα κρυφά μηνύματά του. Προσπαθούμε να κάνουμε ανάλυση από την πλευρά του ηθοποιού έτσι ώστε να ανακαλύψουμε τις δράσεις που κρύβονται κάτω από τις λέξεις, εξετάζοντας 2 δίπολα:  ΡΟΛΟΣ – ΕΡΓΟ, ΕΓΩ – Ο ΡΟΛΟΣ.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα ασχοληθούμε με τις εξής ενότητες:

  • Τι προσπαθεί να καταφέρει ο χαρακτήρας επί σκηνής και γιατί;
  • Με ποιον τρόπο προσπαθεί να το επιτύχει;
  • Με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιήσω τον λόγο μου για να επιτύχω αυτό που θέλω;
  • Πως θα χρησιμοποιήσω το σώμα μου;
  • Ποια τα κοινά μου σημεία με τον χαρακτήρα και ποιες οι διαφορές μου;
  • Πως θα προσαρμόσω τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου για τον ρόλο που ερμηνεύω;
  • Ρυθμός απόκρισης, ρυθμός εκφοράς λόγου, παύση
  • Ρυθμός κίνησης και συναισθηματική κατάσταση

Μετά την παρακολούθηση του σεμιναρίου, οι συμμετέχοντες θα είναι σε θέση να προσεγγίσουν έναν θεατρικό χαρακτήρα από το μηδέν, με μοναδικό εφόδιο τον ίδιο τους τον εαυτό, το μυαλό και την φαντασία τους.

Απευθύνεται σε όσους ασχολούνται με το θέατρο από οποιοδήποτε πόστο, επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά.

*Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων θα δουλευτούν σκηνές από τον “Γυάλινο κόσμο” του Τεννεσσή Ουίλλιαμς.

Info

  • Από 11 Σεπτεμβρίου 2020 και κάθε Τετάρτη και Παρασκευή έως 2/9/2020
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 21 (7 τρίωρα)
  • Κόστος συμμετοχής 120€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr
  • Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί μέσα από την εφαρμογή Zoom

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Γυναίκα χωρίς όνομα» «Η Επιστροφή», «Πέτα τη φριτέζα», «Το Νησί», «Μαύρα Μεσάνυχτα», «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

 Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου, «Αγαπητέ Θεέ» Σμιτ, «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, Μπλανς Ντυμπουά» βασισμένο στο ‘Λεωφορείο ο Πόθος’ του Ουίλλιαμς. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.3

“Πρόσκληση στο νησί” της Σεβαστής Κωνσταντινίδου

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στα πλαίσια άσκησης βασισμένης στην “Εβραία” του Μ. Μπρεχτ με θέμα: “Δεν αναγνωρίζω πια αυτόν τον κόσμο”.

Πρόσκληση στο νησί

Στάθηκε απέναντι από το μαγαζί. Περίμενε να φύγουν κι οι τελευταίοι πελάτες. Τότε, με το καπέλο στο χέρι άνοιξε την πόρτα. Δεν ήθελε να έρθει. Κλήρο ρίξανε και του έλαχε αυτουνού. Τον εκτιμούσε τον κυρ-Γιώργη. Όχι μόνο γιατί ήταν ο καλύτερος ράφτης της περιοχής. Ήταν φιλήσυχος άνθρωπος, προσφυγόπουλο ήρθε εδώ μα είχε προλάβει κι είχε μάθει να ράβει φράγκικα ρούχα στην Πόλη. Και κουτσός να ήσουνα, το ρούχο του κυρ-Γιώργη έκρυβε κάθε ατέλεια.

«Καλώς τον χωροφύλακα», άκουσε τον τεχνίτη να λέει. Αυτός γυρνώντας το καπέλο στα χέρια με παύσεις κάθε τρεις και λίγο κατάφερε σε κάποια στιγμή επιτέλους να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Τα μάτια του κοιτούσαν ακόμη το πάτωμα, χαμηλωμένα σταθερά στα κίτρινα σανίδια όταν άκουσε τον κυρ-Γιώργη να ρωτάει: «Μα από πού κι ως πού εγώ στη Μακρόνησο; Ούτε η μάνα μου δεν ξέρει τι πιστεύω, πώς ήρθε τέτοια λίστα;»

«Δεν ξέρω, κυρ-Γιώργη. Να, ο γραμματέας την παρέλαβε. Ο πεθερός του ξαδέρφου σου, του Γεράσιμου. Έμπιστο άτομο».

«Μάλιστα, έκανε ο κυρ-Γιώργης. Μάλιστα. Μεθαύριο, λοιπόν. Ξημερώματα. Κι η γυναίκα μου γιατί να έρθει μαζί μου; Εμείς δικαιώματα δε δώσαμε ποτές».

«Τι να σου πω, κυρ-Γιώργη. Τι να σου πω», έλεγε και ξανάλεγε ο χωροφύλακας.

Βράδυ κανονίστηκαν οι λεπτομέρειες στο σπίτι. Γυναίκα και άνδρας θα έφευγαν. Ευτυχώς που ζούσε κι η μάνα του. Αυτή θα κρατούσε τα τέσσερα παιδιά. Στη διαδρομή σκεφτόταν ξανά και ξανά τα γεγονότα.

«Μα εγώ δεν έδωσα σε κανέναν πάτημα. Είναι και το ραφείο, βλέπεις, ρε γυναίκα. Δεν ήθελα να χαρακτηριστώ. Να πεις για τον Γεράσιμο, ναι, δε θα μου έκανε εντύπωση. Μόλις προχθές, πάλι έλεγε για απεργίες και κυνηγητά που έπαιξαν με την αστυνομία στη Σαλονίκη.»

«Γιώργη, έκανε η γυναίκα του…»

Αυτός σταμάτησε να μιλάει και την κοίταξε λίγο παραπάνω. Σαν να άνοιξε το βλέμμα του, σαν να ξεθάμπωσε ένα τζάμι θολό.

«Αυτό είναι, Γιώργη, αυτό…»

«Λες να… »

«Ναι, Γιώργη. Το  ξέρεις κι εσύ ότι αυτό έγινε. Τι Γεώργιος Αποστολίδης, τι Γεράσιμος Αποστολίδης… Απλά πράγματα, μια καλή γόμα κι όλα μέλι γάλα»

«Α, ρε Θεέ! Δεν τον αναγνωρίζω αυτόν τον κόσμο πια. Μέρα με τη μέρα γίνεται χειρότερος!» ψιθύρισε ο Γιώργης κι ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα, όπως τότε μικρό παλληκαράκι που γράπωνε το χέρι της μάνας του στη σκάλα του πλοίου κι έριχνε τις τελευταίες ματιές στην Πόλη την αγαπημένη.

Έξι μήνες έμεινε στο νησί. Βράδυ γύρισε στο κεφαλοχώρι. Το πρωί ενώ σκούπιζε το μαγαζί, μια σκιά έπεσε μπροστά στην ανοικτή πόρτα. Σήκωσε το κεφάλι.

«Πες μου ότι δεν ήξερες τίποτα», είπε. «Δεν ήξερα τίποτα, ξάδερφε», απάντησε ο άλλος και έσκυψε το κεφάλι. «Έλα, κερνάω καφέ», είπε ο Γιώργης.

Ο πεθερός πλήρωσε μόνος το κρίμα του. Δεν τόλμησε να ξαναπεράσει την πόρτα του καλύτερου ράφτη της περιοχής. Αναγκάστηκε να ράβει δευτεροκλασάτα ρούχα και να φαίνεται κάθε ατέλεια στο πλαδαρό κορμί του. Τι να κάνεις. Κάποια, όχι όλα, πληρώνονται τελικά και σε αυτή τη ζωή!

Σεβαστή Κωνσταντινίδου

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.2

“Ένας Γλάρος” της Γεωργίας Σταυρακάκη

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στα πλαίσια άσκησης βασισμένης στο “Γλάρο” του Α. Τσέχοφ με θέμα: “Ένας γλάρος πετάει πάνω από το σπίτι της Αρκάντινα και μας διηγείται όσα βλέπει”.

Ένας Γλάρος

Ύπαιθρος… δεξιά στο βάθος το σπίτι με την μεγάλη βεράντα. Αριστερά η λίμνη με τον φλογερό ήλιο να αντανακλάται στο νερό.

Είναι μεσημέρι, πετώ στον ουρανό ψάχνοντας μια σκιά. Δεν θα πετάξω προς το σπίτι… Φοβάμαι τους ανθρώπους, είναι απρόβλεπτοι. Θα ξεκουραστώ στην γέρικη φλαμουριά.

Ορίστε ! κάθονται στο παγκάκι η μεγάλη κυρία, εκείνο το θλιμμένο κορίτσι και ένας καλοστεκούμενος κύριος, ο γιατρός νομίζω ότι είναι.

Εντάξει, δεν κινδυνεύω από αυτούς νομίζω… Έπειτα θα κάνω ησυχία, ούτε που θα με καταλάβουν.

Να την πάλι την κυρία Αρκάντινα, δεν αντέχει να μην είναι το επίκεντρο της προσοχής, ακόμα κ αυτό το ζεστό μεσημέρι, αντί να απολαύσει το παιχνίδισμα του ήλιου, το κελαΐδισμα των πουλιών, τη μυρωδιά των λουλουδιών, καυχιέται για όσα έχει καταφέρει στη ζωή της σ’ αυτήν τη μικρή με τα θλιμμένα μάτια, τη Μάσα.

Αλλά πάλι… μήπως βιάστηκα να την κρίνω; Και αν προσπαθεί να την ταρακουνήσει; Και αν είναι ο τρόπος της να την ενθαρρύνει να βγει από την μιζέρια της; Είναι σκληρό βέβαια να σου πετάει κάποιος την αλήθεια απότομα και κατάμουτρα , αλλά  μπορεί η Μάσα να χρειάζεται αυτό ακριβώς για να «ξυπνήσει» .

Η αλήθεια είναι πως τούτο το κορίτσι, όσες φορές το έχω δει , είναι πάντα λυπημένο…

Ξέρω την αιτία. Την άκουσα χτες να λέει στον γιατρό  πως αγαπά εκείνον,,, Τον Κωνσταντίν… εκείνον που την κοιτά αλλά δεν την βλέπει, γιατί τα μάτια του είναι στραμμένα στην Νίνα…. Σ’ αυτήν που για χάρη της χτες τσακώθηκε με την μάνα του , «την μεγάλη κυρία».

Τέλος πάντων , ευτυχώς είναι μαζί τους τώρα και ο γιατρός. Αυτός έχει πάντα έναν τρόπο να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα, άλλωστε η Μάσα τον εμπιστεύεται.

Ο Ντόρν, έτσι τον φωνάζουν, είναι ο πιο ενδιαφέρον τύπος! Έχει ένα γιατρικό που ότι και να πάθει ο κανείς το θεραπεύει. Το δίνει συνέχεια στον άλλο κύριο, τον άρρωστο.. …Κινίνο, έτσι το λένε …έτσι τον άκουσα να το λέει. Πρέπει να είναι μαγικό αυτό το κινίνο, θεραπεύει τα πάντα, άραγε αν ποτέ πάθω κ εγώ κάτι θα μου το έδινε;

Χμ! όλα τα ξέρω εγώ… Και ας είμαι μόνο ένας γλάρος…. Πετώ, όπως πετά κάθε κρυφή σκέψη και ανεκπλήρωτη επιθυμία των ανθρώπων….. στον ουρανό.

Γεωργία Σταυρακάκη

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

Διηγήματα μέσα από την Καταπactή vol.1

“Λευκά στραγάλια” της Αριστέας Κακουράκη

Το παρακάτω διήγημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια του διαδικτυακού εργαστηρίου δημιουργικής γραφής “Από το θέατρο στη λογοτεχνία” με την Ειρήνη Δερμιτζάκη, στο πλαίσιο άσκησης με θέμα «Ύβρις και νέμεσις» εμπνευσμένο από το “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι” του Τένεσσι Γουίλιαμς.

Άσπρα στραγάλια

Περνάω πολύ καλά σε αυτό το σπίτι. Ο καθένας έχει το δικό του δωμάτιο.
Δεν έχουμε πολλά πράγματα. Ένα κρεβάτι στρωμένο με άσπρα σεντόνια μόνο, ένα
τραπέζι που το χρησιμοποιούμε για να τρώμε και να γράφουμε. Κάθε μέρα έχουμε
δέκα λεπτά για να γράψουμε σε όποιον θέλουμε και ό,τι θέλουμε. Τα δικά μου
χαρτιά τα δίνω στη κυρία που μου φέρνει το πρωινό μου, δε θυμάμαι το όνομα της.
Μερικά όμως, τα κρύβω μέσα στα βιβλία που μας επιτρέπουν να έχουμε σε μια
βιβλιοθήκη καρφωμένη στο τοίχο με κάτι τεράστιες βίδες. Επικρατεί το άσπρο
παντού. Μερικές φορές με κουράζει και έτσι κλέβω από το κήπο τριφύλλι. Το
αφήνω στο τραπέζι και αμέσως αλλάζει η όψη του δωματίου μου. Δεν μας αφήνουν
να παίρνουμε πράγματα και αφού δεν έχω παράθυρο αναγκάζομαι να το φάω. Η
ντουζιέρα στο μπάνιο είναι αυτόματη. Μόλις πατάω το πόδι μου τρέχει ζεστό νερό
και μόλις το βγάλω σταματάει.
Εχθές με τιμώρησαν. Προσπάθησα λέει να καθαρίσω τις κόκκινες κηλίδες
στα σεντόνια μου με αποτέλεσμα να βρεθούν τυλιγμένα στο λαιμό μου και δεμένα
στο κάγκελο του κρεβατιού. Εγώ προσπάθησα να φτάσω στη πόρτα και έτσι να με
βρουν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση στο πάτωμα. Μου έδωσαν εκείνα τα χάπια, που
απαγορεύεται να τα λέμε χάπια, αλλά άσπρα στραγάλια που πρέπει να τα γλύψω
μέχρι να λιώσουν στο στόμα μου, αφήνοντας μια πικρή γεύση στο τέλος και που
όταν τα καταπίνω κοιμάμαι όλη τη μέρα χωρίς να φάω ή να πιω. Μου λένε ότι αυτό
συμβαίνει και στους υπόλοιπους φίλους μου όταν δημιουργούν πρόβλημα. Τους
ρωτάω γιατί είμαι σε αυτό το σπίτι αλλά αποφεύγουν να μου απαντήσουν.
Θυμάμαι συχνά εκείνον, που ξεχνάω το όνομα του. Ειδικά όταν βρισκόμαστε όλοι
μαζί στην αυλή. Στο μυαλό μου, έρχονται εικόνες που την επόμενη στιγμή δε τις
θυμάμαι. Πρέπει να βρω ένα τρόπο να τα γράφω εκείνη τη στιγμή.
Δε περνάω καλά πια. Ήρθε εκείνος στον ύπνο μου με ένα μαχαίρι. Μου
ζήτησε να το καρφώσω στα πόδια του και εγώ το μεσημέρι έκλεψα ένα, το έβαλα
στο εσώρουχο μου. Εκείνος είπε ότι αν τον αγαπώ, να τον λυτρώσω και εγώ άρχισα
να το μπήξω στα πόδια μου, στους μηρούς μου, στις γάμπες μου. Η κυρία του
βραδινού με βρήκε αιμόφυρτη στο κρεβάτι. «Από δω και πέρα θα τρως με
πλαστικά» είπε. Εγώ όμως έπρεπε να τον υπακούσω, να τον υπηρετήσω. Μέχρι που
γνώρισα το Τζον. Δεν ήθελε τίποτα από εμένα, το μόνο που ζητούσε είναι να τον
αφήνω να με αγαπά. Έφευγα τα βράδια, το κορμί μου σπινθήριζε σαν γυμνό
καλώδιο μόλις τον έβλεπα. Χανόταν ο χρόνος, μαζί του και εγώ.
Η κοπέλα που φιλοξενείται στο δωμάτιο 205 προσπάθησε να φύγει χθες από
τη πίσω πόρτα της αυλής. Δεν είδε τα αγκαθωτά συρματοπλέγματα, μου θύμισε
μαχόμενο ταυρομάχο. Τη θάψαμε σήμερα στο εκκλησάκι πίσω στο δάσος.
Τώρα θα σου μιλήσω για μένα που ήμουν ο Τζον, για το Τζον που ήταν εγώ.
Κάθε φορά γινόταν πιο έντονο, εφιαλτικά όμορφο. Τον έβλεπα κάθε βράδυ. Εκείνος
κοιμόταν βαθιά μετά από ένα ουίσκι με στραγάλια που ετοίμασα.

Έτσι είχα χρόνο να αφοσιώνομαι στο Τζον. Μόλις το φεγγάρι μας εγκατέλειπε γυρνούσα στο σπίτι
για να ξαπλώσω ήρεμη μετά από μια ανήσυχη νύχτα. Εκείνος δεν είχε καταλάβει
τίποτα. Δεν είχα τύψεις ούτε ενοχές. Ήξερα πως έπρεπε να φύγω αλλά εκείνος δε
θα με άφηνε. Ο Τζον ερχόταν κάθε βράδυ. Θυμάμαι εκείνον, που ξεχνάω το όνομα
του, να είναι στο διάδρομο έτοιμος να χυμήξει πάνω μου. Εγώ τότε, δε ξέρω πως,
ίσως χωρίς να το θέλω, δε θυμάμαι καλά, νομίζω ήταν ο Τζον εκεί, ενώ εκείνος με
άρπαξε και τότε ο Τζον τον έπιασε απ’ το λαιμό όπως ο Μάικ το Μπιλ σήμερα την
ώρα του μεσημεριανού. Τα μάτια του Μπιλ είχαν πεταχτεί έξω, ένιωθα φόβο, τον
ίδιο με εκείνη τη μέρα, πήδηξα πάνω στο Μάικ δαγκώνοντας το λαιμό του μέχρι
που τα χείλη μου γεύτηκαν αίμα.
Γράφω χωρίς να ξέρω ποια είμαι. Αυτό το άσπρο αρχίζει να με κουράζει.
Ευτυχώς κατάφερα να πάρω μια καρφίτσα και τρύπησα τα δάχτυλα μου γεμίζοντας
το τοίχο με κόκκινες βούλες. Τρώω μόνη μου πια. Η κυρία του φαγητού πέθανε, έτσι
μου είπαν, κάποιος τη δάγκωσε στο λαιμό. Τους έχω πει πως υπάρχει ένα τέρας, δε
μπορώ να το δω αλλά το μυρίζω κάθε νύχτα. Έρχεται έξω απ’ τη πόρτα μου,
γρυλίζει. Ακουμπάω τα σάλια που αφήνει στη χαραμάδα, μυρίζουν ψόφιο ποντίκι.
Δε με πιστεύουν.


Ήρθε εκείνος, έτσι μου είπε, ότι ήταν εκείνος. Μου έφερε μολύβια και ένα
τετράδιο κι ας ήξερε ότι δεν επιτρέπεται. Δε θέλω να ξανάρθει, δε τον ξέρω. Κάποια
στιγμή τον κοίταξα, μου είπε πως αν το κοίταζα θα έβλεπα στα μάτια του τον άντρα
μου αλλά εγώ είδα ένα ξένο. Χτύπησε το κουδούνι κινδύνου. Οι κόκκινες μπάλες
άρχισαν να αναβοσβήνουν σαν τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω μας, είχαμε αρπάξει φωτιά.
Τότε άρχισαν να τον μυρίζουν, να τον χαϊδεύουν, να χορεύουν πάνω του.
Κάποιος τον έκανε παγκάκι, κάθισε πάνω του με φόρα και το έσπασε, κάποιος
άλλος τον έσερνε στο γκαζόν. Άκουγα κραυγές αλλά στα αφτιά μου ηχούσαν σαν
μελωδία. Μου έφεραν τη γλώσσα του, μου ζήτησαν να τη δώσω στο σκύλο που
είχαμε στο κήπο. Μια άλλη φορούσε τα ρούχα του «το κουστούμι πηγαίνει στου
άνδρες» της είπα. Τότε εκείνη μου έδωσε ένα φιλί στο στόμα. Το δέχτηκα με τόση
ευχαρίστηση όσο και εκείνον για βραδινό. Είχαμε μια μικρή γιορτή.
Ήρθαμε σε καινούργιο σπίτι. Το ένα μου χέρι είναι δεμένο στο κάγκελο του
κρεβατιού. Είναι σχεδόν ίδιο με το προηγούμενο μόνο που τώρα δεν έχω
βιβλιοθήκη ούτε ξέρω τους φίλους μου. Θυμάμαι μόνο το Τζον στο διάδρομο με
αίματα που έβγαιναν από μια μεγάλη τρύπα στο κεφάλι. Είδα τα δάχτυλα εκείνου
στο τοίχο, ίσως ήρθε η αστυνομία. Με πήρε μακριά του. Είχα και εγώ αίματα πάνω
μου. Ήθελα να γίνω ένα με το Τζον, τον φίλησα. Η γεύση του σκουριασμένου
σίδερου μου άφησε μια όμορφη γεύση.

Αριστέα Κακουράκη

 

https://katapacti.gr/on-line-ergastiri-siggrafis-apo-to-theatro-sti-logotehnia/

 

“Λέξεις στο χαρτί – ρόλος στη σκηνή”

Πρακτικό σεμινάριο υποκριτικής με τον Σωτήρη Δούβρη

Ο Σωτήρης Δούβρης, βασιζόμενος στην πολυετή εμπειρία του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, στήνει ένα σεμινάριο θεωρητικό και πρακτικό ταυτόχρονα. Στην ουσία πρόκειται για μια εισήγηση σε μια μέθοδο προσέγγισης ρόλου που στηρίζεται στην αντιπαραβολή των στοιχείων του χαρακτήρα του ηθοποιού με τον ρόλο που ερμηνεύει.

Μέσα από μια σειρά 8 μαθημάτων, ο συμμετέχων παρακολουθεί έναν θεατρικό χαρακτήρα να γεννιέται χρησιμοποιώντας σαν πρώτη ύλη τα χαρακτηριστικά του , το σώμα του και την ψυχή του. Ο ρόλος από λέξεις στο χαρτί , γίνεται άνθρωπος με σάρκα και οστά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για έναν ηθοποιό όταν καλείται να χτίσει έναν ρόλο είναι ένα: Το πώς ξεκινάει. Και αυτό γιατί στην αρχή, στην πρώτη ανάγνωση του έργου, τα δεδομένα είναι πολλά και οι δυνατότητες άπειρες. Πρώτα πρέπει να γίνει ο εντοπισμός, η οργάνωση και η καταγραφή των χαρακτηριστικών του ρόλου που θα ενσαρκώσει, όπως αυτά προκύπτουν από όλο το έργο. Πως όμως αυτά τα χαρακτηριστικά μεταβάλλονται ανάλογα με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει; Πόσο ασφαλή είναι τελικά τα χαρακτηριστικά που αποφάσισε; Μήπως από βοηθητικά εργαλεία γίνονται ταμπέλες που περιορίζουν; Κάθε άνθρωπος έχει όλα τα στοιχεία μέσα του και είναι το κοινωνικό του περιβάλλον που φέρνει κάποια από αυτά στην επιφάνεια, στο φως ενώ τα άλλα τα αφήνει στο σκοτάδι. Δεν εξαφανίζονται όμως, υπάρχουν. Δουλειά του ηθοποιού είναι να τα φωτίσει, να ξέρει ότι είναι εκεί, να τα γνωρίσει, να συμφιλιωθεί μαζί τους και να τα χρησιμοποιήσει όταν τα χρειαστεί. Δεν πρέπει να ξεχνάει όμως ότι η δουλειά του ηθοποιού πάνω στη σκηνή είναι η σύνθεση όλων αυτών των στοιχείων που προέκυψαν από την ανάλυση.

Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα ασχοληθούμε:

1)      Ποιος είναι ο στόχος του ρόλου στο έργο και τι τον εμποδίζει να το επιτύχει;

2)      Ποια εργαλεία χρησιμοποιεί για να τον επιτύχει;

3) Πως τον επηρεάζουν οι δοσμένες συνθήκες του έργου (εποχή, κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, ώρα της ημέρας κλπ);

4) Πως γίνεται η αντιπαραβολή των χαρακτηριστικών του ρόλου με του ηθοποιού;

5) Πως αποτυπώνονται τα χαρακτηριστικά αλλά και οι ψυχολογικές διακυμάνσεις στο σώμα;

*Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν σκηνές από τον «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τέννεσση Ουίλλιαμς.

Info

  • Από 7-30 Ιουλίου 2020
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 24 (8 τρίωρα)
  • Δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία από τους συμμετέχοντες
  • Κόστος συμμετοχής 120€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

 

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα το 1982. Από το 2005 μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα κάνοντας το επάγγελμα που ήθελε από τα εφηβικά του χρόνια, αυτό του ηθοποιού. Ασχολείται ακόμα με την μεταγλώττιση και φλερτάρει με την σκηνοθεσία και τη συγγραφή. Αυτόν τον καιρό εμφανίζεται στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 «Γυναίκα χωρίς όνομα» . Τελευταίες του θεατρικές δουλειές είναι: «12 ένορκοι» στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, «Όλη η Βίβλος (λέμε τώρα)» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, «Interview» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θάνου και άλλες, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Η Επιστροφή», «Πέτα τη φριτέζα», «Το Νησί», «Μαύρα Μεσάνυχτα», «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» και άλλες.

 Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή. Για το εργαστήρι έχει διδάξει και σκηνοθετήσει τα έργα «Κοίτα τους» του Μάριου Ποντίκα, «Δεσποινίς Τζούλια» του Αουγκούστ Στριντμπεργκ, «Σεμινάριο Βλακείας» του Σάκη Σερέφα, «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, «Οι Ηλίθιοι» του Νηλ Σάιμον, «Η Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου, «Αγαπητέ Θεέ» Σμιτ, «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, Μπλανς Ντυμπουά» βασισμένο στο ‘Λεωφορείο ο Πόθος’ του Ουίλλιαμς. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προετοιμασία για εισαγωγικές εξετάσεις δραματικών σχολών


με τον Σωτήρη Δούβρη

Νέο καλοκαιρινό τμήμα προετοιμασίας για τις εισαγωγικές εξετάσεις της δραματικής σχολής του Εθνικού θεάτρου αλλά και των ιδιωτικών δραματικών σχολών δημιουργείται στην Καταπactή! Ο Σωτήρης Δούβρης, μέσα από μια σειρά μαθημάτων καθοδηγεί βήμα – βήμα τους υποψήφιους από την πρώτη τους επαφή με έναν μονόλογο έως και την παρουσίαση του στην επιτροπή!

Συμμετέχοντας σε ένα ολιγομελές τμήμα, ο υποψήφιος σπουδαστής θα έχει την ευκαιρία να προετοιμαστεί σωστά για τις εξετάσεις της σχολής που τον ενδιαφέρει, με αποτέλεσμα όταν θα φτάσει σε αυτές να έχει ετοιμάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους μονολόγους και τα ποιήματα που απαιτούνται αλλά και να έχει την αυτοπεποίθηση που προσφέρει η σωστή προετοιμασία και είναι απαραίτητη τη στιγμή της εξέτασης.

Τα μαθήματα δεν περιλαμβάνουν απλά τη σκηνοθεσία των μονολόγων. Η δουλειά ξεκινάει από την σωστή επιλογή τους.  Ζητούμενο είναι, εκτός από το να ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία του υποψηφίου, να του δίνουν τη δυνατότητα να εκθέσει όλη την γκάμα των δυνατοτήτων του. Ας μην ξεχνάμε ότι η επιτροπή των εξετάσεων, δεν περιμένει να δει έτοιμους ηθοποιούς στις εισαγωγικές εξετάσεις της, αλλά τις δυνατότητες και τα εφόδια που έχει κάθε υποψήφιος. 

Τα μαθήματα περιλαμβάνουν:

  • σωματικό ζέσταμα και ασκήσεις συγκέντρωσης
  • σωματικές ασκήσεις εκμάθησης του κειμένου έτσι ώστε ο συμμετέχων να εκφέρει το κείμενο οργανικά
  • ορθοφωνικές ασκήσεις για σωστή αναπνοή και άρθρωση
  • θεατρολογική ανάλυση κειμένου
  • ανάλυση δράσης κειμένου και σωματοποίηση του
  • διερεύνηση τρόπων σωματοποίησης συναισθηματικών καταστάσεων
  • αυτοσχεδιασμούς διαφορετικών φανταστικών σεναρίων πάνω στο ίδιο κείμενο.

 

Η έναρξη μαθημάτων θα γίνει στα μέσα Ιουνίου. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να τηλεφωνήσετε στο 2168096448.

 

Σύντομο βιογραφικό Σωτήρη Δούβρη

Είναι απόφοιτος της “Ανώτερης σχολής δραματικής τέχνης Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδης“. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια του Ανδρέα Μανωλικάκη με θέμα “Ανάλυση θεατρικού κειμένου και εφαρμογή στην θεατρική πρακτική και εκπαίδευση”, της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου με θέμα “θεατρικές ειδικότητες: ρόλοι – επαγγελματίες και σωματική έκφραση” και “σώμα και σκηνική πρακτική” και musical με τη μέθοδο P.M.T.P. (Professional Musical Theater Performance).

Από το 2007 δουλεύει ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση, σε μεταγλωττίσεις και ενίοτε στον κινηματογράφο. Τελευταία του θεατρική δουλειά είναι στην παράσταση “12 ένορκοι” του Reginald Rose σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, ενώ στην τηλεόραση στις σειρές “Η Επιστροφή” και “Πέτα τη Φριτέζα” στον ΑΝΤ1.

  Από το 2013 έχει ιδρύσει το “Εργαστήρι Ερασιτεχνικού θεάτρου με τον Σωτήρη Δούβρη”, μετεξέλιξη του οποίου είναι η Καταπactή, όπου διδάσκει και σκηνοθετεί. Τα καλοκαίρια αναλαμβάνει τα τμήματα προετοιμασίας για εισαγωγικές εξετάσεις δραματικών σχολών με πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Έχει διδάξει σεμινάριο στα μέλη της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Πάτρας ‘Υποκριτές’ με τίτλο ‘Προσέγγιση θεατρικού χαρακτήρα σε στάδια’. Έχει σκηνοθετήσει, συγγράψει και συνθέσει κείμενα για τη συμμετοχή της θεατρικής ομάδας Πάτρας «Υποκριτές» στο πανελλήνιο φεστιβάλ ερασιτεχνικών θιάσων ‘Μώμος ο Πατρεύς (2012)’, το σατυρικό δεκάλεπτο ‘Καμία Σχέση’, που τιμήθηκε με έπαινο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου και με τα βραβεία 1ου ανδρικού και 1ου γυναικείου ρόλου. Έχει σκηνοθετήσει το ‘Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν’ ακούω’ στον πολυχώρο ‘Obi Uptown’ και το ‘Δωμάτιο 101’ στο θέατρο ‘Ειλισσός’ και στο θέατρο ‘Λιθογραφείον’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

On line εργαστήρι συγγραφής “Από το Θέατρο στη Λογοτεχνία”

Με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

Γιατί να τελειώνουν έτσι τα θεατρικά έργα; Τι γίνονται οι ήρωες όταν πέφτει η αυλαία; Θα μπορούσαμε να παρακολουθούμε τη ζωή τους μετά; Τι θα συνέβαινε αν καθορίζαμε εμείς τη μοίρα τους; Αν τους ταξιδεύαμε στον χωροχρόνο που εμείς φανταζόμαστε;  

Σε αυτό το εργαστήρι συγγραφής, θα εμπνευστούμε από αγαπημένα θεατρικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας και μέσα από ασκήσεις δημιουργικής γραφής θα συγγράψουμε τα δικά μας κείμενα. 

Ο κύκλος των μαθημάτων έχει σχεδιαστεί έχοντας ως σκοπό να βοηθήσει τους συμμετέχοντες:

  • Να ανακαλύψουν το συγγραφικό τους εαυτό, την προσωπική τους φωνή και τις θεματικές που τους απασχολούν ως δημιουργούς.
  • Να εμβαθύνουν στο αντικείμενο που τους αφορά είτε αυτό είναι σενάριο, θεατρικό έργο, διήγημα ή μυθιστόρημα.
  • Να ασχοληθούν με τη δημιουργία ολοκληρωμένων χαρακτήρων και την αξία της πλοκής, του ρυθμού και της ατμόσφαιρας μιας ιστορίας.
  • Να μάθουν τεχνικές με παραδείγματα από το έργο σπουδαίων θεατρικών έργων. 
  • Να αποκτήσουν κατάλληλα εργαλεία ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν το δημιουργικό τους μπλοκάρισμα.

Ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με: ‘Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι’, ‘Λεωφορείο ο Πόθος’, ‘Έντα Γκάμπλερ’ , ‘Βρυκόλακες’ , ‘Γλάρος’ , ‘Θείος Βάνιας’.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν το πρώτο μάθημα δωρεάν, έτσι ώστε να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων. Το εργαστήριο είναι ανοιχτό σε όλους, ανεξαρτήτως συγγραφικής εμπειρίας, αποτελείται κυρίως από πρακτική εξάσκηση με ασκήσεις και storytelling και ο ρυθμός της ομάδας προσαρμόζεται ανάλογα με τη δυναμική και το επίπεδο των συμμετεχόντων.

Info

  • Έναρξη από 2/6/2020 και κάθε Τρίτη 19:00-21:00.
  • Τα μαθήματα θα πραγματοποιηθούν μέσα από τη δωρεάν εφαρμογή Zoom
  • Το σύνολο των διδακτικών ωρών είναι 20 (10 δίωρα)
  • Δεν απαιτείται κάποια προηγούμενη εμπειρία από τους συμμετέχοντες
  • Δωρεάν μάθημα γνωριμίας την Τρίτη 2/6/2020
  • Κόστος συμμετοχής 150€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ)
  • Πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής: 2168096448 – info@katapacti.gr
  • Διοργάνωση: Εργαστήρι θεάτρου Καταπactή (Κορομηλά 19 – Ν. Κόσμος), www.katapacti.gr

Σύντομο βιογραφικό Ειρήνης Δερμιτζάκη

Γεννήθηκε το 1982 στη Σητεία. Σπούδασε Θέατρο στην Ελλάδα, και Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στο πανεπιστήμιο Teeside της Αγγλίας.  Τα έργα της «Ορνιθοφοβία» και «Αντζελέτα και Ετελβίνα» (με την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού της Μεγ. Βρετανίας) έχουν ανέβει σε θέατρα του Λονδίνου.  Έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς σε Ελλάδα, Αγγλία και Αυστραλία. Συνεργάστηκε με διάφορα ιστολόγια και περιοδικά λογοτεχνίας και έχει επίσης γράψει διάφορα κείμενα για το ραδιόφωνο, για comics  και σενάρια για ταινίες μικρού μήκους. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Αυτό που δεν γνωρίζω ακόμα» από την Anima Εκδοτική. Διηγήματα της έχουν εκδοθεί σε συλλογές από διάφορους εκδοτικούς οίκους. Έχει επίσης συμμετάσχει στο συλλογικό μυθιστόρημα “Η κατάρρευση” από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες. Το νέο της μυθιστόρημα “Γεννημένος Λούζερ” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή σε Ελλάδα και Αγγλία σε διάφορους οργανισμούς αλλά και ατομικά σαν Creative Writing Mentor. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μήνυμα παγκόσμιας ημέρας θεάτρου 2020

  Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τιμά κάθε χρόνο αυτή την παγκόσμια γιορτή, καλώντας μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει το μήνυμα. Το μήνυμα μεταφράζεται σε περισσότερες από 20 γλώσσες, δημοσιοποιείται μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου και τα Εθνικά του Κέντρα (περισσότερα από 90 Εθνικά Κέντρα και πολλά Συνεργαζόμενα Μέλη) αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλο τον κόσμο. Φέτος που τα περισσότερα θέατρα ανά τον κόσμο είναι κλειστά, ας διαδώσουμε αυτό το μήνυμα μέσω του διαδικτύου όσο περισσότερο μπορούμε!

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το ΔΙΘ, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτώ. Έκτοτε, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου εορτάζεται στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα, εκπροσωπώντας μια ευκαιρία υπενθύμισης της ετερότητας αυτής της καλλιτεχνικής έκφρασης και προώθησης του αντίκτυπου που έχει στις σύγχρονες κοινωνίες.

Άρθουρ Μίλλερ, Πήτερ Μπρουκ, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Αουγκούστο Μπόαλ, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, μερικοί μόνο από τους συγγραφείς των μηνυμάτων της Παγκόσμιας Ημέρας Θέατρου από το 1962. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε φέτος για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2020 τον Shahid Nadeem, θεατρικό συγγραφέα του Πακιστάν και επικεφαλής του φημισμένου Θεάτρου Ajoka.

Παρακάτω παρουσιάζεται η σύντομη εκδοχή του: 

Το Θέατρο ως Βωμός

Στο τέλος μιας παράστασης ενός έργου για τον Ποιητή Σούφι[1] Bulleh Shah[2] από το Θέατρο Ajoka[3], ένας ηλικιωμένος άντρας συνοδευόμενος από ένα νεαρό αγόρι πλησίασε τον ηθοποιό που έπαιζε τον ρόλο του σπουδαίου Σούφι, «Ο εγγονός μου δεν είναι καλά, θα μπορούσατε σας παρακαλώ να τον ευλογήσετε;» Ο ηθοποιός εκπλάγηκε και είπε, «Δεν είμαι ο Bulleh Shah, είμαι απλώς ένας ηθοποιός που παίζει αυτόν τον ρόλο». Ο ηλικιωμένος είπε, «Γιε μου, δεν είσαι ηθοποιός, είσαι η μετενσάρκωση του Bulleh Shah, η Αβατάρα[4] του». Αίφνης, μας αποκαλύφθηκε μια ολάκερη καινούρια έννοια του θεάτρου όπου ο ηθοποιός γίνεται η μετενσάρκωση του ρόλου που παίζει. Η εξερεύνηση ιστοριών όπως αυτής του Bulleh Shah, και υπάρχουν τόσες πολλές σε όλες τις κουλτούρες, μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα μεταξύ μας, των θεατρικών δημιουργών και ενός ανεξοικείωτου αλλά ενθουσιώδους κοινού. Όταν ερμηνεύουμε στη σκηνή, ορισμένες φορές παρασυρόμαστε από τη δική μας φιλοσοφία για το θέατρο, από το ρόλο μας ως προάγγελοι της κοινωνικής αλλαγής και αφήνουμε πίσω μια μεγάλη μερίδα της μάζας. Κατά την ενασχόλησή μας με τις προκλήσεις του παρόντος, αποστερούμε τους εαυτούς μας από τις δυνατότητες μιας βαθειά συγκινητικής πνευματικής εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει το θέατρο. Στον κόσμο του σήμερα όπου η μισαλλοδοξία, το μίσος και η βία ακολουθούν ανοδική πορεία και ο πλανήτης μας βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κλιματική καταστροφή, πρέπει να αναπληρώσουμε την πνευματική μας δύναμη. Πρέπει να καταπολεμήσουμε την απάθεια, το λήθαργο, την απαισιοδοξία, την απληστία και την αδιαφορία προς τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, προς τον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε. Το θέατρο έχει ρόλο, έναν ευγενή ρόλο, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να ανυψώσει τον εαυτό της από αυτή την κατάβαση προς την άβυσσο. Μπορεί να ανυψώσει τη σκηνή, τον παραστατικό χώρο, σε κάτι ιερό. Στη Νότιο Ασία, οι καλλιτέχνες αγγίζουν με ευλάβεια το πάτωμα της σκηνής προτού πατήσουν πάνω σ’ αυτό, μια αρχαία παράδοση όπου το πνευματικό και το πολιτισμικό συνυφαίνονται. Είναι καιρός να ανακτήσουμε αυτή τη συμβιωτική σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού, παρελθόντος και μέλλοντος. Η θεατρική δημιουργία μπορεί να γίνει μια ιερή πράξη και οι ηθοποιοί μπορούν πράγματι να γίνουν οι αβατάρες των ρόλων που παίζουν. Το Θέατρο έχει τη δυνατότητα να καταστεί ένας βωμός και ο βωμός ένας παραστατικός χώρος.

1. Σουφισμός: Η Ισλαμική μυστικιστική παράδοση, η Ποίηση Σούφι, που αποδίδεται κυρίως με μουσική, εκφράζει την μυστικιστική ένωση μέσω των μεταφορών της εγκόσμιας αγάπης.

2. Bulleh Shah (1680-1757): Σημαντικός Πουντζάμπι Σούφι Ποιητής ο οποίος έγραψε για πολύπλοκα φιλοσοφικά ζητήματα σε απλή γλώσσα, κατέκρινε έντονα τη θρησκευτική ορθοδοξία, κατηγορήθηκε ως αιρετικός και του αποστερήθηκε η ταφή στο δημοτικό κοιμητήριο. Ήταν δημοφιλής σε όλη την έκταση των θρησκευτικών διαιρέσεων.

3. Θέατρο Ajoka: Ιδρύθηκε το 1984. Η λέξη Ajoka σημαίνει «Σύγχρονο» στη γλώσσα Πουντζάμπι. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει έργα με θέματα όπως η ανεξιθρησκία, η ειρήνη, η έμφυλη βία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

4. Αβατάρα: Μετενσάρκωση ή μεταφυσική παρουσία στη Γη ενός Θείου δασκάλου σύμφωνα με την Ινδουιστική παράδοση.

Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα της μεγαλύτερης εκδοχής του μηνύματος για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2020 που είναι διαθέσιμη στο www.world-theatre-day.org.
Ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτότυπου: Γιόλα Κλείτου

 

Ο Shahid Nadeem γεννήθηκε το 1947 στο Κασμίρ. Έγινε πρόσφυγας στην τρυφερή ηλικία του ενός έτους όταν η οικογένειά του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο νεοϊδρυθέν Πακιστάν μετά τον πόλεμο του 1948 μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν για την επίμαχη περιοχή του Κασμίρ. Έζησε στη Λαχώρη στο Πακιστάν όπου απέκτησε Μεταπτυχιακό στη Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Punjab. Έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο ενώ ήταν φοιτητής αλλά αφοσιώθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων ενώ ήταν πολιτικός εξόριστος στο Λονδίνο.
Ο Shahid Nadeem έχει γράψει περισσότερα από πενήντα πρωτότυπα έργα και έχει κάνει αρκετές διασκευές έργων του Μπρεχτ. Έχει συνεργαστεί με την Πακιστανική Τηλεόραση ως παραγωγός και μέλος της ανώτερης διοίκησης. Έχει φυλακιστεί τρεις φορές υπό διάφορες στρατιωτικές κυβερνήσεις εξαιτίας της αντίστασής του προς το στρατιωτικό καθεστώς και υιοθετήθηκε ως κρατούμενος συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία.
Υπήρξε υπότροφος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Γκέτι (Getty Research Institute), της Διεθνούς Pen, Η.Π.Α. (International Pen, USA) και του Εθνικού Κληροδοτήματος για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy). Είναι επίσης μέλος του δικτύου Θέατρο χωρίς Σύνορα (Theatre without Borders). Τα έργα του Shahid Nadeem είναι ευρέως διαδεδομένα στο Πακιστάν και την Ινδία. Έργα του έχουν επίσης ανέβει σε ολόκληρο τον κόσμο (Ηνωμένο Βασίλειο, Σκωτία, Δανία, Η.Π.Α., Νορβηγία). Έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και έχουν δημοσιευτεί από τους εκδοτικούς οίκους Oxford University Press και Nick Hern Publishers και σε αρκετές ανθολογίες. Το 2009 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο του Πακιστάν για την Υπερηφάνεια της Ερμηνείας (President of Pakistan’s Medal for the Pride of Performance).
Τα έργα του Shahid Nadeem αναγνωρίζονται ευρέως για την τολμηρή κοινωνική τους θεματολογία που μερικές φορές περιλαμβάνει και θέματα ταμπού όπως ο θρησκευτικός εξτρεμισμός, η βία κατά των γυναικών, οι διακρίσεις κατά των μειονοτήτων, η ελευθερία της έκφρασης, το κλίμα, η ειρήνη και ο Σουφισμός. Αρκετά από τα έργα του ασχολούνται με το ζήτημα της Διχοτόμησης της Νότιας Ασίας και της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Συνδυάζει επιδέξια τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με παραδοσιακές φόρμες και τη λαϊκή κληρονομιά για να παρουσιάσει ένα ψυχαγωγικό θέατρο που διεγείρει την ευφυΐα. Διδάσκει συγγραφική τέχνη στο Ινστιτούτο Παραστατικών Τεχνών Ajoka και το Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού της Λαχώρη.

 

 

 

 

 

Επισκεφθειτε μας

Λάμπρου Κορομηλά 19, 11745 –  Νέος Κόσμος.

Contact

E: info@katapacti.gr
P: 216 80 96 448

Connect

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google